Robbert in Oz

Nieuwsflits! Nederland een stuk minder veilig!

2008-06-13T12:50:00.003+02:00

Holland pas op! Moeders hou je dochters binnen! Ik ben teruhuuug >:D

Maar laat ik verder gaan vanaf mn vorige bericht. Na de computex en een rijstschotel was het al tijd om de bus te pakken naar het vliegvled in Taoyuan district. Bij het inchecken merkte ik pas dat ik ECHT VEEL spullen bij me had. Ook al had ik in Australie al twee pakken vol naar huis gestuurd, ik zat nog 4 kg boven de limiet van 20 kg. Gelukkig deden ze niet moeilijk en ook niet over mn handbagage die ook duidelijk te zwaar was. Prima!

De douane liet me zowaar weer door, wat een klein wonder is met m'n daypack. Die is namelijk behangen met alle souvenirs van mn trip en er hangt dus kilo's staal aan. Ik vond een gratiz internet-pc naast de gate dus wachten op het boarding signaal duurde niet lang =] Ik kwam naast een Duits echtpaar te zitten en kon dus mooi mn Duits nog even oefenen. Sauerkraut!!! Verder veel films gekeken op de inflight entertainment en weinig geslapen. Dertien uur later kwam ik vroeg in de ochtend aan op Frankfurt, jawohl! Van daar moest ik de trein pakken naar de lage landen. Ik was nog nooit in Frankfurt zelf geweest dus heb een beetje rond het station gehobbelt en ook maar een halve liter stier naar binnen gegoten. Ik voelde wel dat ik een nacht geskipt had en liep rond als een halve zombie.

In de middag vertrok ik met de InterCity Express op een directe rit Frankfurt Hbf - Utrecht CS. Ondanks de indrukwekkende 300 km/h van de ICE is het nog steeds een lange rit. Vanaf Utrecht hoefde ik niet verder te treinen want Buur had geregeld dat z'n vader me op kwam halen! Zo kon ik dus thuis tot aan de deur komen zonder dat mn ouders het wisten hehe. Ik trof mr Snabel in de stationshal en het was goed om weer eens bekenden van thuis te zien!! Onderweg naar huis heb ik me verbaasd over borden in het Nederlands, rechts in de file staande mensen en de kou! Iedereen vond het wel lekker zomerweer maar als je 30-35 graden gewend bent is het gewoon koud in Nederland!

Thuis aangekomen was ik best zenuwachtig. Zonder aankondiging binnenwandelen na 9 maanden is niet niks. Tijdens het uitladen van mijn backpack kwamen m'n oom & tante aanrijden met in de auto: moeders!!! M'n oom had me al herkend maar ma zei: Dat kan toch helemaal niet!! Pas toen ik naast de auto stond kon ze geloven dat ik weer terug was :] M'n vader stond in de tuin te kijken wat er aan de hand was en na ongeveer een halve minuut kijken wie het nou was had ie het door! :] Meteen met z'n allen een uitgebreid bakkie gedaan en ik wist gewoon niet waar ik moest beginnen met vertellen! Daarna m'n broertje verrast op het clubhuis en doorgegaan naar vrienden. Ondertussen was ik bekaf van alle indrukken. Het hielp ook wel dat ik al twee dagen aan het zeulen was met veels teveel bagage zonder te slapen. Slapen! Goed plan! Ik dacht dat ik als een blok in slaap zou vallen maar m'n hoofd zat nog barstensvol. De eerste nacht thuis... Na zo lang!

De volgende dag was m'n vader jarig en ik kon dus de hele familie verrassen! :D De volgende dagen heb ik veel vrienden en familie gezien en het duurde dan ook drie dagen voordat ik m'n tas had uitgepakt :] Ik moet wel even acclimatiseren. Het leven is zo anders dan rondtrekken met een camper! Het is heel luxe maar wel elke dag hetzelde. Wat ook heel raar is dat door de manier waarop iedereen reageert je jezelf weer precies zo gaat gedragen als voor je vertrok! Dit maakt elke persoonlijke verandering van tijdens de reis meteen ongedaan :/ En natuurlijk ontmoet ik geen backpackers meer uit alle windstreken. Maar het is goed, heel goed om iedereen weer te zien! Ondertussen ben ik nog steeds bezig om mensen op te zoeken, m'n blog af te schrijven wat je nu zit te lezen, foto's sorteren en een groot boek te maken met alle herinneringen! Als je na alle blogposts nog steeds nieuwsgierig bent kom je het boek maar een keer bekijken :]

Hiermee ben ik aan het einde gekomen van m'n blogavonturen! Een bedankje voor JOU is wel op z'n plaats, lezer! Bedankt voor het bijhouden van m'n belevenissen aan de onderkant van de wereld!

Nou alleen nog even bedenken hoe ik deze reis kan overtreffen...

:D

Taiwan Revisited

2008-06-09T15:06:00.001+02:00

Op de terugweg naar Europa had ik weer een China Airlines tussenstop op Taipei international airport, Taiwan. Nie-Hauw! Deze keer blijf ik een week in Taiwan en ga ik de grote stad uit om met de nationale spoorwegen om het complete eiland heen te reizen.

Tijdens mn laatste daagjes in Australie had ik contact gezocht met Rice, een van de vele vrienden die ik tijdens het reizen gemaakt heb. Hij woont in Taiwan en had aangeboden dat ik de eerst nacht bij hem kon pitten. Hij vertelde me dat hij vlak bij het vliegveld woont en me wel ff op kon komen halen. Nou blijkt wel weer dat Taiwanezen een heel gastvrij volk zijn. Hij had z'n vriendin met auto gecharterd om een uur naar het vliegveld te rijden, een uur gewacht (hij wou op tijd zijn) en een uur terug gereden! Rice liet me meteen een paar lokale specialiteiten proeven; cakejes met een buitenkant van een soort rijstdeeg en groenten en vlees als vulling. Prima voer! Ik was heel blij dat ie me op kon pikken want er wordt niet veel Engels gesproken in Taiwan en m'n Chinees is niet al te best :p

Hier een feauteau van Rice tijdens mn verblijf in Adelaide.

Die avond gezellig zitten babbelen en een hostel geboekt voor de volgende nacht. Na een Taiwanees ontbijt (thnx again Rice) ben ik met mn tjokvolle 95 liter backpack achterop de scooter naar het treinstation gebracht. Na Rice uitvoerig bedankt te hebben voor de gastvrijheid ben ik op de trein naar Tainan gesprongen. Ik had ENORM veel bekijks als 2m lange westerling met een rugzak waar je makkelijk twee Taiwanezen in op kon bergen. :D Veel mensen probeerden een praatje aan te knopen in het Chinees. Vooral omdat ik iedereen in het Chinees hallo zei denk ik. Maar hoe goed je ook luistert, hoe aandachtig je het probeert te vertalen, het is ECHT onmogelijk om er ook maar iets zinnigs van te maken!! De meeste gesprekken heb ik dan ook met handen & voeten en pen & papier gevoerd. Echt leuk :D Voor de lunch had ik vor ongeveer een euro een boxed lunch in de trein. Dat is een kartonnen doos van de spoorwegen met rijst, vlees, ei, groenten en wat ongedefinieerde dingen. Ik gok een van die dingen op varkensbloed cake, vrij populair daar. De lunchbox zag er zo uit:

Tainan is de voormalige hoofdstad van Taiwan en staat bekend als 'de stad van de duizend tempels'. Ik had een studentenhostel geboekt en alleen de directeur sprak daar Engels. Als ik dus iets geregeld wilde hebben werd meteen de directeur geroepen :] Met hun hulp (6 man :p) heb ik een treinticket geregeld voor twee dagen later zodat ik op mn gemakje Tainan kon bekijken. Ik besloot mezelf een taxi te besparen en heb in een dag heel Tainan doorgelopen. Straatnaambordjes las ik door de Chinese tekens te vergelijken met die op mn stadskaart en ik kwam er prima uit. Geen probleem dat Chinees! Na een paar tempels te hebben bezocht kreeg ik een lunchtip maar onderweg naar de tempel van Confusius kwam ik een meisje tegen die me na een praatje spontaan haar lunch liet opeten. Okeeee.. D'r Engels was heel slecht maar met een beetje Engels, een heeeel klein beetje Chinees en vooral pen&papier kwamen we er wel uit. We hebben ook nog een slagwerkshow gezien van het lokale jeugdtrommelteam. Die combineerden het trommelen/drummen met peppie martial arts moves. Zag er echt cool uit! Later heb ik m'n taiwanese vriendin nog wat geholpen met Engels huiswerk maar ik wilde de rest van de stad ook nog zien. Die email ik vanuit Boskoop wel een keertje..

Tainan is een heel afwisselende stad. Dit is het straatbeeld van een gemiddelde grote straat:

Meestal zie je nog wat meer scooters. Taiwan heeft het meeste aantal scooters per hoofd van de bevolking ter wereld! En de stad Tainan is daar geen uitzondering op. Gelukkig vind je er ook andere taferelen. Het is nooit ver naar de dichtsbijzijnde tempel, welke prachtig gedetailleerd versierd zijn:

In de loop van de middag loop ik een vier verdiepingen hoge tempel binnen. Ik loop door de grote deur naar binnen en word door iedereen aangekeken. Ik ben dat ondertussen wel gewend dus maak me nergens druk om en lach vriendelijk terug. Werkt altijd positief! Een van de priesters kwam lachend naar me toe en vertelde dat ik niet door de hoofddeur in het midden moest lopen maar door een van de zijdeurtjes. De grote deur is bedoeld voor de god van de tempel! Ja dat weet ik natuurlijk niet. Dat kon die wel begrijpen en hij kon er best om lachen. Ik denk: laat ik eens respect tonen voor hun, dus ik loop de tempel uit en loop weer naar binnen richting de trap aan de linkerkant. Ondertussen had ik de aandacht van de hele tempel (het was best druk) en iedereen vond het wel mooi geloof ik. Nou bleek dus dat je altijd omhoog moet gaan met de trap aan de rechterkant en naar beneden met de trap aan de linkerkant. Weer wat geleerd :p Nou, ik heb dus op mn gemakje de beelden bekeken op elke verdieping en iedereen vond t blijkbaar wel gaaf om een westerling daar te hebben. Ik kwam weer beneden aan en werd door de lokale opperpriester uitgenodigd voor een bakkie thee. Hij kon goed Engels en speelde tolk voor iedereen die wat aan me wilde vragen. Alle mensen aan de theetafel hadden wel wat te melden en ondertussen werd ik volgestopt met annanas, appel & perzik en ze bleven ook maar thee bijschenken. Die thee was speciaal voor de tempel geplukt en geimporteerd uit mainland China. Op een gegeven moment vragen ze of ik 'Chong-Sú', dragon rice al geprobeerd heb. Nou nog nooit van gehoord dus het werd meteen voor me gehaald :p Het is een soort plakkerige rijst gevuld met vlees & groenten, ingewikkeld in een bananenblad. Het is een standaard 'meeneemlunch' een soort fast-food versie van rijst :D Bij elkaar heb ik zeker twee uur zitten praten met de priester en alle geinteresseerden. Over taal, cultuur, de verschillen tussen Taiwan & Nederland, m'n reis en nog veel meer. Zoiets kan je niet in een tour boeken. Maar er was nog meer van Tainan te zien en het begon te schemeren dus ik vertrok weer!

Wist je dat Taiwan ooit van Nederland is geweest? Jaja in de gloriedagen van de VOC probeerde Nederland de halve wereld te koloniseren. In de 17e eeuw heeft Nederland 'la isla Formosa' (nu dus Taiwan) bijna 40 jaar onder controle gehad. Er staan nog steeds oude forten en ik ben bij een van die ruïnes geweest. Ondertussen kreeg ik al een paar keer bericht van beneden dat het nou toch echt wel voedertijd was! Via Tainan park ben ik teruggelopen naar de binnenstad en aan de praat geraakt met een Amerikaanse ecologiestudente. Die was al een week in de stad en had ongeveer de helft gezien van wat ik in een dag heb gedaan haha. Maar ik had mooi iemand om mee te eten en na het eten heeft ze me een van Azië's vreemdste specialiteiten laten proeven: Bubble milk tea! Ik kreeg dus een vreemd drankje met een ONWIJS dik rietje. Na m'n eerste slokje wist ik niet meer hoe ik het had, er kwamen dingetjes door mn rietje omhoog! Onderin je bubble milk tea zitten halfzachte balletjes die je dus meezuigt met drinken en die moet je dan nog even wegkauwen :p Na ongeveer een halve beker was ik er pas aan gewend maar ondertussen is het een van mn favoriete drankjes. En hoe ziet dat eruit? zo dus:

Terug in het hotel heb ik nog even door de 120 kanalen gezapt en heb de volgende morgen heel, heeel vroeg de trein gepakt naar m'n volgende bestemming: Hualien! Met de trein ben ik door de bergen langs de zuidpunt van het eiland en omhoog langs de oostkust gereist. De reden dat ik naar Hualien ging was dat ik het als uitvalsbasis wilde gebruiken om Taroko gorge te zien! Dit nationale park is de nummer één natuurlijke attractie op Taiwan. Het is een supersteil en smal ravijn dat is uitgesleten in de marmerrotsen. Dat het steil is blijkt wel uit de hoogteverschillen: Het nationale park loopt van zeeniveau tot 3700m! Maar de ingang lag nog ongeveer 30 km van Hualien dus wat doe je dan... Je huurt een motorscooter! Tegen alle advies van Rice in heb ik een motorscooter gehuurd. Rijbewijs heb ik geeneens nodig gehad. Gelukkig maar, want die heb ik niet! :p Het werd me afgeraden te scooteren omdat het verkeer in Taiwan een dikke chaos is! Ze hebben de meeste scooters per hoofd van de bevolking en dat is wel te merken op straat. Scooters hebben het recht om vrijwel overal op de weg te rijden. Spookrijden mag ook, als je maar een beetje aan de kant blijft. Verder geldt de regel: wat achter je rijd, daar ben je voorbij en dat kan je dus niet zien! En als je denkt dat het bijna groen wordt kan je alvast beginnen te rijden, da's makkelijk. Desondanks rijd niemand hard en heb ik niet veel ongelukken gezien. Als je 'go with the flow' aanhoud en geen plotselinge bewegingen maakt dan is het prima te doen. Daar ging ik dus: Op weg naar Taroko! Een scooter is echt de beste manier om Taiwan te zien. Zoveel vrijheid! En goedkoop ook met €11,- per 24h.

Bij Taroko gorge zijn de wegen smaller en als je de gorge in rijdt ga je meteen al door een stuk of drie uitgehakte tunnels. Alle wegen zijn uit de rots gehakt want er zit niks tussen de rivier en de ruim 1000m hoge rotswanden. Kijk maar:

Hier een kiekje van m'n stalen ros:

Deze dappere scooter heeft me ver de kloof ingevoerd en ik heb nog een daywalk gedaan waarbij je een zaklamp moet meebrengen omdat je door zoveel tunnels moet lopen! Al met al een geslaagde dag, ook al was ik op de terugweg ZEIKnat geregend. Dat kan dus overal :p

M'n volgende treinticket heb ik zelf geboekt, dat ging ondertussen wel. Ik heb de trein terug naar de hoofdstad Taipei gepakt. Daar wilde ik ook nog een paar dagen doorbrengen vanwege de Computex! Computex is 's wereld één na grootste computerexpo waar Taiwanese electronicaproducenten hun nieuwste snufjes demonstreren in de hoop westerse bedrijven te interesseren. Door een enorme kater (thnx Lodewijk) heb ik de beurs in één dag gedaan in plaats van twee dagen. Ik kon gewoon naar binnen sneaken met een verzonnen businesskaartje dat ik een dag eerder heb laten drukken :] Ik zal jullie niet vervelen met alle technische snufjes die ik gespot heb maar ik voelde me net een kind in een snoepwinkel :D

'All good things come to an end' en ik voelde het einde van m'n reis nu wel HEEL dichtbij komen. Omdat ik toch een beetje aan het vooruitdenken was wilde ik steeds meer en meer alle thuisblijvers zien. Ironisch genoeg had ik aan het eind van m'n reis, in de laatste dag, heimwee!!! En niemand thuis die wist dat ik er aan kwam! Ook al weet ik m'n thuiskomstdatum al 3 maanden, ik heb het angsvallig geheim gehouden en Buur & Boeters hebben het ook prima weten te verbergen. Thumbs up guys ;)

Volgende post: de terugkomst!!

Belevenissen in de ´top-end´

2008-06-07T02:30:00.001+02:00

Zoals ik in m´n laatste post al zei: Wendy is toe aan een nieuwe date! Ze is op jacht, voor iedereen te proberen en heel Darwin weet haar prijs. De slet! Voordat we d´r verkopen moest ze eerst uitgebreid in bad. So take it to the carwash baby! We hebben geveegd, gezogen, gezeemd, geschrobt & gepoetst. Wat zag ze er weer jong uit! Nou moeten er wel mensen geinteresseerd zijn! Ook heb ik al m´n eigen spullen uit alle uithoeken opgezocht en bij elkaar gestopt. Ik had ZO veel meuk dat ik eerst twee pakketten naar huis heb gestuurd en toen had ik alsnog een backpack van 24 kilo en een daypack van ongeveer zeven! :p

TE VEEL MEUK!

Helaas waren er kapers op de kust. De markt in Darwin werd overspoeld met backpackerauto´s! Da´s natuurlijk nooit gunstig als je moet verkopen. Affijn, ik had nog een weekje in Darwin om d´r te verkopen en ik hoopte dat het wel beter zou worden. Claudia moest echter die avond haar vlucht naar Perth pakken en 2 dagen later haar vlucht naar Bali. :( Daar zag ik dus echt wel tegenop. Maar eerst maar eens een uitgebreide internetsessie gehouden. Daar was ik wel aan toe na zoveel kilometers broadbandloze outback! Voor de nacht had ik een hostel geboekt want dat was nog goedkoper dan een camping 10 km uit het centrum! En ik kon Wendy (met advertenties) nog voor de deur kwijt ook :D We kregen nog een gratis maaltijd op de koop toe en na een biertje was het tijd om naar het vliegveld te gaan :( Claudia´s laatste ritje in Wendy! Het afscheid nemen was niet leuk maar gelukkig hebben we beloofd om bij elkaar op bezoek te gaan..

De volgende dag had ik gelukkig al wat nieuwe vrienden gemaakt in het YHA hostel en totaal willekeurig kwam ik op straat christina tegen, een meisje waar ik een maand mee in Berri Backpackers heb gezeten! Het was voor ons allebei leuk om een bekend gezicht te zien en de opvolgende dagen hebben we wendy-promotieacties gecombineerd met leuke dingen doen! We hebben the word on the streets gebracht in alle suburbs zodat heel Darwin er van weet.

Darwin heeft een paar prachtige stranden maar die waren officieel nog gesloten voor zwemmers vanwege de dodelijke box jellyfish. En natuurlijk vanwege de haaien en saltwater crocs maar goed die kunnen je altijd grijpen. De box jellyfish zitten er vooral veel als het water boven de 27 graden is. Ik hoorde van de strandwacht dat het water rond de 24 graden is en dan neemt de populatie snel af. Onofficieel gaf hij me dus groen licht om te zwemmen! Yay! Ik was er samen met Christina en Wouter, een totaal geflipte Amsterdammer. Na een half uurtje bakken wordt het wel een heel zweterig verhaal dus tijd om af te koelen! Na een frisse duik en alle ledematen nog intact hebben we de laatste zon gepakt en samen met 3000 andere levensgenieters een prachtige zonsondergang bekeken. Feauteaux volgen nog. (Kom op Christina!) Vlak bij het strand is er 2x per week een enorme sunset market met alle soorten eten die je je kan bedenken en ook een tropische/exotische markt. Daar hebben we de rest van de avond wel rond kunnen snuffelen en het was het eind van een errug chill dagje. Hier een schaamteloos van het internet geripte foto voor een sfeerimpressie:

De dag erna overal de prijs voor wendy verlaagd en ´s middags naar het Darwin museum geweest. Maar ik zat nog wel met Wendy in mn maag. Er kwamen maar geen geinteresseerden ook al bleef ik de prijs omlaag gooien. Op een gegeven moment had ik een groep taiwanezen serieus geinteresseerd maar hun uiteindelijke bod was te laag. Ik weet dat het een gok was om te weigeren want ik had nog maar 2 dagen over om Wendy kwijt te raken. Eigenlijk begon op mn laatste avond het balletje pas echt te rollen. Ik had 2 bieders met een serieus bod en later een echtpaar uit Melbourne die ook echt geinteresseerd waren. Ik heb ze allemaal tegen elkaar op laten bieden en het paartje uit Melbourne kwam met het hoogste bod. Ik heb er nog steeds veel geld op verloren maar als je het vergelijkt met busreizen en elke nacht in een hostel dan zijn we met Wendy alsnog veel goedkoper uit gekomen!!

Het paartje uit Melbourne waren superaardige mensen dus ik hoop dat ze nog veel plezier hebben met Wendy! En ze houden de naam aan! :D Nadat de deal gesloten was hebben we er eerst eens een paar biertjes op gedronken. Op de avond dat ik naar het vliegveld moest heb ik zelfs in hun hotel nog een paar biertjes gedaan en ze hebben me op het vliegveld afgezet :) Dat was dan mn laatste ritje in Wendy...

What´s next? M´n vlucht van Australie naar Europa is vanuit Sydney en heeft een stopover in Taiwan. De stopover van een paar uur heb ik verlengd naar een week en ik was vast van plan om taiwan rond te reizen in een week tijd! Tot in de een-na-laatste avond in Darwin had ik nog geen idee van de bezienswaardigheden in Taiwan. Gelukkig raakte ik in het YHA hostel aan de praat met een hele aziatische gang en die bleken ALLEMAAL uit Taiwan te komen! :D Superenthausiast dat ik naar Taiwan ging begonnen ze me al de mooie plekken en lokale specialiteiten op het eiland te vertellen. Uiteindelijk had ik twee plaatsen uitgekozen die ik wilde zien en een heel reisschema in het half-Engels half-Mandarijn op een kladje papier :p Ik had nog een troef achter de hand. Tijdens m´n verblijf in Adelaide ben ik bevriend geraakt met nog een Taiwanese dude die het liefst ´Rice´ genoemd wordt. Klinkt misschien wel stoer in het Mandarijn :p Maar daarover later meer.

Ik was erg blij dat alles op tijd rond was gekomen en ging op naar Sydney! Aldaar had ik nog twee dagen om dingen te regelen voor mn vertrek en voor te bereiden voor Taiwan. In Sydney verbleef ik op een oude bekende plek: The Asylum in Kings Cross! Ik kon ook mooi nog even gedag zeggen tegen mn oud-collega´s in the world bar! Iedereen kende me nog en het was superleuk om ze weer ff te spreken. Ow ja, en ik hoefde me geen zorgen te maken over de bierprijs ;)

Na het opzeggen van mn bankaccount en het nodige papierwerk was het tijd om de Ozzie dollars om te wisselen naar klinkende euries en een voorraadje New Taiwanese dollars (NT$). Met een beetje onderhandelen blijkt dat die wisselkoersen een stuk flexibeler zijn als je denkt! Ga altijd even rondshoppen als je een redelijk bedrag in te wisselen hebt! Tijdens m´n verblijf in Sydney kwam ik erachter dat de 2008 world press photo exhibition in de NSW State Library was! Entree was gratiz dus dat ging Robbert wel ff uitchecken. Ik moet zeggen: zeer indrukwekkend! Je wordt er niet vrolijk van maar de beelden en hun verhalen raken je echt.

Dat was het dan! Goodbye Australie! Cya later, Tzai-Chien, au revoir, sayonara, bis später! Want ik kom terug, ik kom terug. Ooit ga ik de westkust nog eens uitgebreid doen! :D

Maar mn reis is nog niet voorbij; nog een spannend weekje reizen in een land waar je niet zo ver komt met de Engelse taal. Haal het handen- en voetenwerk maar uit de kast om te communiceren :D

Lees het later, hier op mn blog!

Kakadu maar mee!

2008-06-07T02:25:00.008+02:00

Kakadu NP is het bekendste National Park van heel Australie. In de wet season stroomt het onder en in de dry season droogt het langzaam op tot alleen de grootste rivieren overblijven. Hierdoor worden de wegen in de wet season gewoon weggespoeld en moet je een 4x4 hebben om van de highway af te gaan. Gelukkig zitten de hoofdattracties gewoon langs de highway en zijn Wendy-accessible! Op weg naar Kakadu NP sliepen we bij het ´Window on the wetlands´ visitor centre. Een prachtig gebied met een klein probleempje. 38 miljard kleine probleempjes eigenlijk; Mozzies!!! Australische terrormuggen die ons op begonnen te vreten zo gauw als we aankwamen. We hebben de tent in 2,5 minuut opgezet en na een half uurtje rondmeppen was de binnenkant mugvrij verklaard. Dachten we..

De volgende dag al krabbend opgestaan en dat zou de rest van de dag wel zo blijven! Gelukkig had ik een cool ochtendprogramma: de Jumping croc cruises!

Krokodillen zijn zo´n beetje de enige beesten in Oz die ik nog niet in het wild gezien had. Met de cruise ga je de Mary river op en hengelen ze met een paar varkenspoten boven het water. Ik heb het nooit geweten maar crocs kennen een truukje om vogels uit laaghangende takken te snaaien: Ze zetten zich af in een grote zwembeweging met poten en staart en ze zijn zo sterk dat ze meters het water uit komen springen! Als ze dan iets vastgrijpen krijg je het dus nooit meer terug. De touroperators kenden bijna alle crocs omdat ze een territorium van zo´n 100m rivierbedding hebben. Er zitten er dus veeeel :p Je zal wel doorhebben dat Robbertje zich prima vermaakt heeft :)

Kakadu is uiteraard uitstekend voor een paar goeie bushwalks. Het heeft vijf totaal verschillende soorten habitats dus de walks zijn erg gevarieerd. Het Bowali visitor centre is ook een aanrader. Supermooie display van de cultuur en het hele reilen & zeilen in Kakadu. Over cultuur gesproken: Het NP heeft ook de grootste, meest uitgebreide rock art sites van Australie. De mooiste hiervan is Ubir met verhalen over de regenboogserpent en deze shelter kan je aan het eind van de dag beklimmen voor een spectaculaire zonsondergang:

Vlakbij zat een camping dus we hoefden niet in het donker te rijden maar ook deze nacht zijn we niet gespaard door de mozzies. De volgende ochtend was het muggennet van de tent gewoon waterdicht geworden door de dikke laag mozzies! Maarrr we hadden een achtpotige vriend die een goed maaltje bij elkaar gesprokkeld had op de tent! Hij heeft minimaal 24 muggen naar binnen gewerkt (jaja dat is geteld) Hier een size comparison met ehhh, mijn tong :D

We hebben hem lekker laten zitten want na Kakadu is alles wat muggen eet mijn vriend! In de zon is het minder erg dus overdag geen last van de mozzies. Er was een Nourlagie bushwalk door een rotsomgeving die we wilden doen. Het leek een beetje op de pannenkoekrotsen van punakaiki in NZ. Aldaar hebben we deze persfoto geschoten van ´Indiana Geers and the kingdom of the crystal beerjug´ :

Uiteraard is er weer een gallery voor iedereen die meer wil zien! Je ziet bijvoorbeeld dat de bomen langs het wandelpad nog gewoon in de hens staan van het patchburning. Een bezoek aan Kakadu is niet compleet zonder een Billabong walk! Een billabong is een meertje dat gedurende de dry season steeds kleiner wordt. Halverwege bleek onze billabong nog heel ver buiten zijn oevers getreden en we moesten VLAK langs het water om de tocht te doen. Geen pretje als je de dag ervoor crocs 2m hoog uit het water hebt zien komen! Maar we hebben het overleefd dus no worries! Na een kleine stop in een van de vistor centres hebben we heel Kakadu al gezien! Dat ging sneller als ik dacht!

Nou, op naar Darwin en kijken hoe de vrijgezellenmarkt voor Wendy is!!

Exploring Lichfield NP

2008-06-07T02:20:00.002+02:00

De Stuart highway bracht ons van Katherine noordwaarts richting Darwin en een scenic detour leidde ons langs deze peppie waterval:

De route leidde ons ook dwars door een bosbrand!! Het begon met rook in de verte, rook die dichterbij kwam tot enorme vlammen vlak langs de weg! En geen brandweer of ranger te bekennen! Geen paniek, ze passen een tactiek toe genaamd 'patch burning'. Voordat er te veel droog plantenmateriaal opbouwt steken ze de fik er in zodat het droge gras/bladeren etc opbrand en de bomen overleven. De bomen zijn zo specifiek geevolueerd dat ze dit soort snelle bosbranden zonder problemen overleven. Deze techniek wordt in de hele top end door aboriginals en bushrangers gebruikt. Voor meer feauteaux, kijk in de Lichfield gallery.

Lichfield National Park ligt een paar honderd km onder Darwin en is veel kleiner dan het wereldberoemde Kakadu NP. Het heeft echter een enorm voordeel: Alles is bereikbaar via geasfalteerde wegen! Je hebt geen dikke 4WD nodig om bij de belangrijkste locaties te komen. In Katherine hadden we inkopen gedaan dus we waren voledig bevoorraad voor een paar dagen zonder beschaving. De eerste stop in het park zijn de termite mounds. Termietenheuvels komen in alle soorten en maten. Recordhouders zijn de cathedral termites die nesten van meer dan 6m hoog bouwen:
Een behoorlijke klus voor beestjes van een halve centimeter! Verder zagen we ook de magnetic termite mounds, deze plaatvormige termietenheuvels zijn precies in een noord-zuidlijn gebouwd om 's ochtends en 's avonds de zon te vangen en op het heetst van de dag zo min mogelijk zon te krijgen. Over zon gesproken, het was flink warm! Tijd voor een duik in de Buley rockholes, een verzameling natuurlijke zwembaden die verbonden zijn met watervallen. Zeg maar een open-air Tropicana :] Dat is natuurlijk helemaal da bomb voor Robbertje dus we zijn hier gebleven tot etenstijd. 300 m verderop was onze camping waar we een uitgebreide BBQ hielden en in Wendy kropen.

De hele volgende dag hebben we gevuld met door het park crossen, bushwalken, met een stel hippies kletsen (echte! uit Nimbin!) en weer zwemmen. Deze keer in de Florence falls en je kon gewoon onder de waterval door zwemmen! En als je een beetje je best deed bleef je nog boven water ook :] Aan het eind van de dag kruiste deze Australische terrorwalibi ons pad:

Lichfield is echt een superlocatie om een paar dagen door te brengen. Zou een mooie zomerkamplocatie zijn haha. 's avonds m'n draadzaag uit het vet gehaald en weer een kampvuurtje gemaakt.

Het plan was nu om naar Darwin te rijden, een dikke internetsessie te houden en een advertentie maken om Wendy te verkopen en die overal ophangen. Hier waren we wel even zoet mee.(robbert + claudia + internet = minimaal een paar uur) Daarna inkopen gedaan en op naar Kakadu! Na Kakadu komen we weer terug naar Darwin, maar daarover volgende keer meer :]

Stay tuned...

Knikkeren met de duivel

2008-06-07T02:15:00.004+02:00

Noordwaarts! Recht zo die gaat voor de volgende 1500 km! Met zo'n afstand moet je dus de broodnodige brakes namen en dan kom je in dit soort leuke plaatsjes uit:
Wycliff Well heeft het hoogste aantal UFO waarnemingen van Australie en er zijn mappen vol waarnemingen en krantenartikelen die dit bewijzen. Even boven Wycliff Well ligt de leukste speeltuin op de route: The Devils Marbles national park! In tegenstelling tot Uluru & the Olga's mag je hier WEL overal op klimmen. Yay! De Devils marbles zijn rond afgesleten granietblokken van maatje strandbal tot maatje ehh huize Geers :p Dit levert natuurlijk leuke kiekjes op:

Anders breek je zo'n ding ff in tweeen!
Robbert powerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
Meer standjes vind je alhier.Na het broodnodige klim- en klauterwerk hebben we onze lunch gedeeld met de mieren. Wist je dat mieren een broodkruimel terugbrengen naar hun nest maar een druppel jam direct opeten? Nee he? Weer wat geleerd! 's Avonds zouden we een kampeerplek hebben met kampvuurkookplek en de scout in me schreeuwde om een vuurtje. Dat werd dus koken op houtvuur. Claudia kreeg spontaan inspiratie om een brood te brouwen en begon onderweg aan het deeg:

Je moet toch wat leuks doen op je 1500 km highway :D Het koken ging prima en het brood resulteerde in een soort zoet krentebrood. Best te pruimen dus! De volgende dag was weer een lange rijdag en bij de volgende pispauze ging het goed mis. Na een luide 'POP' gevolgd door hard gesis vroegen we ons af of Wendy problemen had met haar spijsvertering. Niets bleek minder waar; de koelvloeistof kwam er bij liters uit zetten! Na een afkoelsessie maar even een kijkje genomen van d'r onderkant en ze bleek ergens in de motor een klein gaatje te hebben. We hebben haar opgevuld en zijn l-a-n-g-z-a-a-m naar de eerstvolgende roadhouse gereden met een afkoelstop elke 15km of als de tempmeter stijgerde. Bij het roadhouse hadden ze een brug die ik voor $10 kon gebruiken en de lokale mechanic wist me te vertellen dat Wendy een gaatje had in d'r 'Walesh Plug' We hebben het geprobeerd op te vullen met het sterkste spul dattie had maar dat werkte niet. We zijn in de nacht doorgereden richting Katherine omdat het koeler was. Onderweg kwamen we langs de Mataranka hot springs en we konden wel een bad gebruiken na zoveel outback! Het is moeilijk te beschrijven hoe geweldig het is om het volgende beeld te zien na 2500 km woestijn & scrubland:

Het water is het hele jaar rond zo'n 31 graden en komt uit de poreuze zandsteenlaag naar boven. Het is dus gefilterd en superhelder. We hebben heerlijk gerelaxt in deze oase en genoten van zoveel water aan de oppervlakte. Even verderop bleek een tweede hot spring te zijn waar nog veel meer water uit de rots kwam. Het bleek een moerasachtige omgeving, behalve op de plaats waar het water uit de bodem kwam. Daar was het superhelder water en je kon deze stroom zo'n 150m volgen. Het was dezelfde temperatuur en omdat het zo helder was hadden we onze snorkelgear maar eens tevoorschijn gehaald om wat snapper-schildpadden te spotten! We hebben hier de rest van de dag zoet gemaakt en zijn 'snachts doorgereden tot vlak voor Katherine. Katherine is de eerstvolgende grote plaats langs de Stuart highway. Hier zijn we naar een mechanic gegaan maar het vervangen van die Welsh plugs was te duur. Ik ben naar de grootste DHZ-autotoko gereden en heb de sterkste temperatuurbestendige metaalhechtende tweecomponenten epoxymetaalhars gehaald! Na wat schoonmaakwerk konden we de epoxy aanbrengen met een van Claudia's injectienaalden. Gelukkig ben ik niet de enige die een tas vol random crap bij zich heeft!!! :D Onze reparatie werkte prima en we konden op weg naar Lichfield National Park!

Volgende keer meer... ;]

Alice, Alice, who the f*ck is Alice!?!?

2008-06-07T02:10:00.006+02:00

Alice Springs dus! Niet genaamd naar een springend meisje maar naar een waterpoel in de kurkdroge rivier. Ik was er in een hele droge tijd dus van de waterpoel was niks te bekennen. De rivier stroomt zo eens in de twee jaar als het echt echt hard regent. Alice is een redelijk grote stad en omdat Wendy al een tijdje mank liep (op 3 poten) heb ik daar eens naar gekeken. Het bleek een los draadje te zijn van het injectiesysteem en dat was zo gefixt bij de lokale wrecker. De bar 'Bojangles' midden in Alice was ons al een paar keer aangeraden dus tijd om weer eens een biertje te pakken. Lang geleden! Bojangles is een dikke cowboybar afgeladen met overblijfselen uit de pionierstijd. Je kan het zo gek niet bedenken of het hangt daar aan muur cq plafond. Er was een levensgroot terrarium met drie robbert-sized slangen en er was een heel stuk bar dedicated to 'Ned Kelly'. Deze crimineel heeft heel wat op zn geweten waaronder een drievoudige moord op de lokale politie maar heeft het toch tot ware volksheld geschopt. Dat kan ook alleen maar in Australie... Nog vreemder is dat z'n harnas nu gebruikt wordt als pinda-automaat (Ned Kelly's Nuts):

Alice Springs is de perfecte uitvalsbasis om de Macdonell ranges te verkennen. Deze bergketen loopt Oost-West door Alice Springs heen en vormt een gigantische natuurlijke barierre met hier en daar een uitgesleten opening. Onze eerste stop was de Ochre Pits. De aboriginals gebruiken Ochre om zichzelf en de rotsen te beschilderen, als medicijn en in verschillende rituelen. In de Ochre pits komt deze zachte steensoort aan de oppervlakte in een uitgebreide kleurenwaaier. Het voelt aan als een soort klei en je kan er inderdaad goed mee verven :]

Aan het eind van de snelweg door de Macdonell ranges ligt een grote waterpoel in een wederom droge rivierbedding. Hier stond een pittige bushwalk op het programma en na flink wat stijgen kwamen we uit op een klif met uitzicht op een enorme vallei aan alle kanten ingesloten door bergen. Tsjek het uitzicht in de gallery! We liepen door de vallei naar beneden en uit de vallei door de rivierbedding. Je raad het al: ook deze was droog! Op een paar waterpoelen na en daar heb je dus de meeste kans om beesjes te spotten:

Tijd om weer te vertrekken!! Op naar het zonnige Noorden, op naar de top end, op de lange weg naar Darwin!

Cheers

De Rooie Steen

2008-06-07T02:05:00.003+02:00

Oftewel Ayers Rock oftewel Uluru! Geen Australiereis is compleet zonder een bezoekje aan 'That Rock'. Even verderop ligt nog een interessante rotsformatie genaamd de Olga's (aka Katja Tjuta) En we hadden gepland dat we die twee locaties mooi samen in een dag kunnen doen. Na onze vroege vogel afgeschud te hebben (zie vorige post) hebben we Wendy opgetopt met schandalig dure opal fuel. Opal fuel is een niet-snuifbare versie van benzine, vanwege de aboriginals. Op weg naar de Olga's kregen we al een glimps te zien van Ayers rock en het zag er indrukekkend uit, maar kleiner als ik verwachtte. De Olga's zijn een soort kleine Ayers rockjes die gewoon met zn allen bij elkaar zijn gaan zitten. Hier heb je er een:

We hadden dus een vette hike tussen die dingen door en zelfs in de morgen werd het al flink warm. Met een graad of 40 voel je die heulingen wel :p Goed, vette hike dus en op naar Ayers Rock. Als dichter en dichterbij komt blijft dat ding maar groeien en groeien. Als je er dan eindelijk naast staat zie je pas wat een enorme klont het is! Hier istie van een afstandje en hier als je er naast staat!

Voor de rots zit nog een enorm aboriginal visitor centre waar we ook wel een uurtje zoet zijn geweest. In dat visitor centre werd ons globaal 45.921 keer gevraagd om niet op de rots te klimmen omdat dat ongeluk brengt, het niet heilig is, iedereen dan dood gaat en de wereld vergaat enzo. We wilden natuurlijk geen aboriginaltranen dus hebben we de hike om de rock heen gedaan. Een tocht van zo'n 10 km. Geen probleem maar op het heetst van de dag wel een uitdaging. Onderweg kwamen we een familie Bell tegen die in Coober Pedy bij ons op de camping heeft gestaan en waar we eerder al uitgebreide gesprekken mee hebben gehad over koetjes & kalfjes etc. :p Goed, onwijs gezellige mensen dus en ik kon m'n EHBO skillz in de strijd gooien want hun dochtertje was aan het stofhappen geweest met de mountainbike. Een dikke pleister later stuiterde ze weer vrolijk verder :] Aan het eind van de trip toch stiekem nog een stukje die rots op gestierd en het was bijna tijd voor het bekendste natuurspektakel in Oz: De zonsondergang op Uluru! Samen met de familie Bell hadden we een mooi plekje veroverd. We hadden geluk met het weer en konden het schouwspel volledig meemaken. De rode zandsteen verkleurt van bruinig naar oranje naar vuurrood naar paarsig. Het hele schouwspel kun je zien in de gallery maar is natuurlijk nooit zo mooi als 'het echie'. 's Nachts heeeel langzaaaam teruggereden naar de camping vanwege de skippies, snel gekookt en snel naar dromenland.

Next stop: King's Canyon! Dit is een scheur in een plateauberg die helemaal wegge-erodingest is tot een kloof met daarin een rivier met een verborgen vallei. De pioniers noemden deze vallei 'Garden of Eden' omdat het omringt is door woestijn. Hier kijk je recht de vallei in:

Een lange bushwalk leidde ons over de rand van het ravijn en je kon dus fijn naar beneden kijken langs de verticale kliffen terwijl je jumpstylend van rots naar rots springt. En als ik zeg verticaal bedoel ik dat ook:
De rim walk van King's Canyon is zeker een van de beste walks in Australie. Geen geplaveide paden, geen hekjes, prachtig uitzicht en op een gegeven moment daal je af in the garden of Eden. Ondanks de droogte van de woestijn eromheen vind je hier een permanente waterpoel en al het leven dat daar gebruik van maakt. Aan het einde van de dag twijfelden we of we vanaf King's Canyon noordwaarts zouden rijden over de 4x4 route die aansluit op de western macdonell ranges die we toch al wilden zien. Na een praatje met een 4x4 touroperator bij het resort werd al gauw duidelijk dat die weg al heel lang niet onderhouden was en vol zat met kuilen en 'aggregation'. Later in Alice springs was ik maar wat blij dat we die weg niet genomen hadden. In de recente road reports stonden pagina's vol verhalen van mensen die panne hadden op die route. Goed, terug dus naar de Stuart highway en op naar Alice Springs!

Wordt uiteraard vervolgd...

;)

Outbackenderwijs goed bezig!

2008-06-05T13:27:00.000+02:00

Na alle avonturen in Berri werd het toch echt tijd om de outback in te trekken. Wendy heeft zich tijdens het reizen in & rond Berri prima gedragen (en Claudia ook :p) dus ik durfde het wel aan met de dames! Na een gruwelijke inkoopsessie zijn we vertrokken richting Port Augusta en onze eerste stop was mount Remarkable National Park in de south Flinders Ranges. Na vijf weken in een hostel gezeten te hebben was het wel ff wennen om weer in Wendy te slapen!!! We hadden een prachtige lookout gevonden om te kamperen en ik was al gauw weer in de 'kampeermodus'. De volgende dag hebben we een dikke bushwalk gedaan door Alligator gorge. Deze gorge is ondanks zn naam niet naar een alligator vernoemd maar naar een kerel genaamd Ali. Dat je't ff weet!

Na de bushwalk zijn we naar de laatste 'grote' stad aan de kust gereden, Port Agusta. Daar vooral inkopen gedaan en de Stuart Highway opgereden. Vanaf Port Augusta is het de eerste afslag links naar Ayer's Rock. De eerste afslag dus, 1267 km verder!!! Het is serieus zo ver zonder enige (geasfalteerde) afslag. Het terrein werd kaler en kaler en ging van bushland naar shrubland en al gauw naar het marslandschap dat je hieronder ziet:

We hebben geslapen bij een meer een eindje boven de militaire basis Woomera, langs de Stuart highway. Er was gewoon helemaal, helemaal niks. Op die parkeerplaats heb ik de helderste sterrenhemel ooit gezien, zonder lichtvervuiling en 0% luchtvochtigheid. In de morgen zijn we het 'meer' eens ff van dichtbij zijn bekijken en het bleek een opgedroogd zoutmeer te zijn waar je gewoon op kunt lopen. Verrasend genoeg zit er onder de zoutkorst een vochtige modderlaag. Als een soort ijslaag ligt het zout er bovenop en aan de 4x4 sporen te zien waren er al een paar auto's 'door het zout gezakt'. De zoutvlakte is enorm en rijkt tot aan de horizon. Meer peppie digitale beelden op m'n picasaweb.Volgende stop: Coober Pedy! Veel droger als dit stadje wordt het niet, de laatste regenbui was 12 maanden geleden!! Het is een stoffige opaalmijnstad die z'n topjaren al 30 jaar achter de rug heeft. Het is nog steeds een van de grootste opaalproducenten ter wereld en er zijn nog genoeg mensen op zoek naar hun 'grote vondst'. Tegenwoordig woont meer dan de helft van de mensen ondergronds in oude mijnen of in de rots uitgegraven huizen om de schroeiende hitte in de zomer te ontsnappen. Ik wilde zeker weten in Coober Pedy slapen want ik heb eerder van Buur & Boeters al gehoord dat je daar ondergronds kan kamperen! Dat moest de scout in me toch wel even proberen. We hadden een overnachting geboekt bij een echtpaar dat hun geluk in de mijnbouw geprobeerd had en er niet slechter op zijn geworden. Met het geld hebben ze geinvesteerd in het uitgraven van een heuse ondergrondse kampeerplaats en dat is nu hun main business. We kregen ook een uitgebreide tour in hun eigen opaalmijn en ik weet nu ook hoe ik opaal moet vinden! Hmm, misschien zou ik mn geluk ook moeten probreren...

De eerste truck die in Coober Pedy aankwam is door een kunstenaar verbouwd tot de eerste boom in Coober Pedy! Ondertussen, met veeeel moeite van de bevolking hebben ze hier en daar een boom kunnen laten groeien.

Ze maken de meeste tunnels met high explosives:

Het water is zo duur in Coober Pedy dat we de jerrycan niet op de camping mogen vullen. Het lijkt me meer een regel voor de campers met 700 liter douchewatertanks ipv de maximaal 60 liter die wij mee kunnen nemen. Maar goed, je moet dus naar een waterstation (in de zin van benzinestation) om water bij de pomp te kopen! In de laatste foto van deze gallery kun je zien hoe dat werkt. Na het max optoppen van water zijn we verder gereden op de Stuart Highway, nog steeds op weg naar de eerste links!Hoe verder we the Red Centre in reden, hoe hoger de brandstofprijzen werden en op de top hebben we $2,- per liter betaald in plaats van de $1,30 rond de grote steden. Ik heb nog nooit gehad dat een afslag zo'n mijlpaal was om te bereiken maar na dik 1200km gingen we eindelijk de stuart highway af richting Uluru! Onderweg hebben we al duizenden 'pas op voor kangoeroes' borden gepasseerd en die zijn dus niet overdreven. We hebben er al veel langs de weg zien jumpstylen. Het is echt bizar hoeveel van die beesten je ziet onderweg en ze zijn aardig suicidal. De Stuart highway hoeft niet vaak geasfalteerd te worden als je begrijpt wat ik bedoel :p En het zat er aan te komen: ook Wendy is aangevallen door een kamikazekangoeroe!! Een grote volwassen kangoeroe was aan het grazen en ik rem altijd al af als ik ze zie. Op het moment dat skippy me door kreeg nam die een paar grote sprongen naar de weg toe! Ik ging (bijna) vol in de ankers, maar koos wel gewoon rechtdoor te rijden om de controle niet te verliezen. De kangoere had halverwege het briljante idee gekregen om voor me uit te gaan springen in plaats van de weg over te steken dus ik on er niet meer omheen: Bam! Vol op de bullbar. Nou snap ik waarom vrijwel elke auto hier een bullbar heeft! En ik ben nog nooit zo blij geweest met Wendy's voorgevel. Het laatste verhaal duurde ongeveer 0,03 seconde en ik heb Wendy meteen langs de weg gezet. Na inspectie bleek Skippy instant einde verhaal. Ik had altijd grote verhalen over m'n roadkill klaarmaken en opeten maar op dat moment was het wel onwijs zielig. Maar goed, het is hier in Oz een dagelijks gebeuren en je kan er gewoon niks aan doen. Wendy bleek een stevige meid en had er helemaal niks aan overgehouden dus vervolgden we lichtelijk geshockeerd onze weg naar de gratiz camping. Aldaar bleek een van de locals totaal niet verlegen en vergezelde ons de volgende morgen bij het ontbijt:Vanaf deze camping was het maar 80 km naar 'that one rock' dus dat was goed te doen. Dat hele verhaal krijgen jullie in de volgende post!

Van druiven pompoenen maken...

2008-05-16T10:18:00.010+02:00

Op veler verzoek kan ik jullie mededelen dat ik nog steeds leef! Jawel ik ben er nog, onkruid vergaat immers slecht. In de Outback zijn ze nog niet zo ver met internet dus vandaar dat ik ff niks van me kon laten horen.

Maarrrrrrr nu het verhaal vanaf Melbourne. Ik had een dagje de tijd en heb de allerbeste manier gevonden om die in te vullen! In the Australian Centre for the Moving Image hadden ze een exhibition over: GAMES!! jawel :D Kijk hier de trailer over deze speciale exhibition. De focus lag vooral op de geschiedenis van games en ze hadden tientallen oude arcadekasten waar je onbeperkt op kon spelen! Verder heeel veel rariteiten uit de gamesindustrie en vrijwel alle consoles ooit gemaakt, waarvan de meeste beschikbaar waren om te gamen. Helaas mocht ik binnen geen foto's maken en toen ik dat toch probeerde had ik meteen security in mn nek. Ze zijn nogal 'fussy' over copyrights. Ik heb wel wat foto's van de buitenklant en Melbourne in t algemeen. Jullie kunnen je vast voorstellen dat ik de dag wel vol kon maken daar :]

Volgende stop: terug naar Adelaide! Adelaide, waar twee dames op me wachtten namelijk Claudia en natuurlijk Wendy! Ik ben weer teruggegaan naar hetzelfde hostel waar ik zat voor Nieuw-Zeeland want die zaten midden in het centrum, waren een van de goedkoopste en hadden onwijs veel gratis stuff. Gratis is altijd goed, je blijft natuurlijk een Nederlander :] Claudia had ondertussen al vrienden gemaakt met de hele kamer en we hadden het getroffen met onze kamergenoten. Drie gestoorde Ierse dames Sarah 1, 2 en 3, Alex een Engelsman en 肥正 (aka Rice) een Taiwanees. Ik heb ze een speedcursus Munchkin gegeven en dat werd enthausiast onthaald! Al met al heb ik een aardig potje gespeeld in de dormroom :] Ook heb ik samen met Alex & Claudia een introductiepotje WoW (jawel!) gespeeld in een internetcafe! Als je in Adelaide bent moet je bijna wel een bezoekje brengen aan de Barossa Valley. Deze vallei is wereldberoemd om de uitgestrekte wineries waar je gewoon binnen kan vallen om wijn te proeven. Als je maar geinteresseert meepraat en je 'ja-knikkermode' aan zet blijven ze steeds wijn bijschenken voor gratiz geld :p Claudia wilde een bezoekje brengen aan 'Hahndorf' een traditioneel Duits dorpje gesticht door Duitse pioniers. Het kwam een beetje gemaakt Duits over maar ik was al lang blij dat ze Duits speciaalbier hadden :] Kijk zelf wat je er van vind in de Adelaide feauteaux en kijk daar ook zeker even naar de foto's van the 'Northern Lights' expositie waar ze klassieke gebouwen geverfd hebben met licht.

In Adelaide hebben we twee weken lang werk gezocht maar konden niks vinden en hebben toen besloten om harvest work te gaan doen omdat er altijd wel werk is. Ondertussen was Wendy gerepareerd en na een goeie schrobbeurt zijn we vertrokken naar de Riverlands, een gebied langs de Murray river dat zonder de rivier een gortdroge woestijn zou zijn. Wendy liep weer als een trein en onderweg passeerden we de 'Whispering Wall' een enorme dam die na de bouw zo'n goeie akoestiek bleek te hebben dat je van de ene kant naar de andere kant kan praten. In de Riverland arriveerden we in Berri in een backpackershostel dat een tikkeltje anders is dan de rest. Alle kamers zijn AUD$ 20 per nacht of je nou een dormroom, een private room, een tent of een boomhut hebt! Dit hostel was een working hostel wat betekent dat ze voor werk zorgen zo lang als je in het hostel verblijft. Eerst was ik daar niet zo blij mee want dat betekende dus $140 per week aan accomodatie terwijl we met Wendy overal voor gratiz in een 100.000 sterrenhotel kunnen overnachten! Maar ik wilde toch werk dus moest wel in het hostel blijven. Ik moet zeggen dat het hostel anders was dan de rest! Er was een hele goeie internationale sfeer en zat vol met prettig gestoorde backpackers. Van totaal geflipte Japanners tot max chilled out Zweden tot een Boliviaans-Taiwanese (?) kleuterleraar. We hebben een paar keer gefixt dat iemand traditioneel eten van zijn thuisland kookt voor het hostel want met een grote groep eten is altijd goedkoper. Zo heb ik een paar keer Japans gegeten, Chinees, Koreaans, Boliviaans, Chileens, Duits en zelf had ik samen met Janine een enorreme pan stamppot met gehaktballen gebrouwen :D Verder was er drie keer per week sauna, afgewisseld met het (ijskoude) zwembad. IJskoud, je hoort het goed want snachts was het gewoon focking koud buiten! Verder in Berri veel films gekeken en munchkin gespeeld. Voor een sfeerimpressie klik alhier en klik alhier! Wyggo, de eigenaar van het hostel nodigde het hele hostel uit op z'n woonboot op de murray river voor een dagje chillen. Natuurlijk was Robbert er bij en ik heb de dag gevuld met hardcore relaxen, kanoen, in de sauna zitten, zwemmen, bier drinken, vissen, ouwehoeren en kneeboarden! Kneeboarden is een soort waterskien maar dan zit je op je knieen op het board. Ik stond natuurlijk te springen om het uit te proberen en was het eerste slachtoffer. Na een paar keer water happen had ik het truukje door en vlamde snoeihard achter de speedboat aan. Na een beetje heen en weer bewegen, jumpen en dikke moves proberen ging ik voor de 360 maar dat was een beetje teveel voor mn eerste run. Ik geloof dat ik ongeveer de helft van de Murray river achter de kiezen heb :p Desalwelteplus erg vermakelijk.

Na een paar drinking games ziet het hostel er zo uit. Zoek de robbert!

Het werk begon met druiven plukken en je werd betaald per box geplukte druiven. Dit betaalde echt slecht en was maar drie dagen per week dus al het geld ging direct weer op aan accomodatie grrrrrr. En dan natuurlijk nog voer, goon & fuel! Na twee weken druiven plukken had ik echter een nieuwe job! Samen met Tommy & Anton ging ik pompoenen plukken voor William. William heeft een enorme farm op een half uurtje rijden van het hostel. De hele farm is ongeveer 83 keer zo groot als onze kwekerij :p Hij kweekt sinaasappels, druiven, pompoenen, watermeloenen en heeft wat vee. Goed, de pompoenen waren 'maar' acht hectare en dat hebben we met vier man geplukt (plus drie op de trailer) Helaas wilde hij alleen mannen hebben voor het werk omdat het relatief zwaar is dus Claudia kon niet mee komen :( Ze heeft de rest van de tijd in Berri druiven en squash geplukt. Bij William werkte ik samen met lokale celebrity 'kermit the frog' die op een hele aparte manier aan zn naam kwam. Hij heeft in the early days naast zn gewone job 's nachts melk rondgebracht en slaap haalde die in het weekend wel in. Aan het eind van elke week ging hij vrijdags z'n biertje doen in the Overland Hotel en na een paar biertjes en een week zonder slaap stonden z'n ogen zo bol en scheef dat iedereen m Kermit the frog noemde en zo is het gebleven! Na 2,5 week hadden we 220.000 kilo pompoenen geplukt en William was zeer zeer tevreden met ons. Na de laatste dag waren we uitgenodigd voor een enorme barbie bij hem thuis en we hebben met de hele crew en de hele familie Ozzie style gebunkerd & gebierd :D

Watermeloen in overvloed:

Zolang je onder de limiet blijft mag je best een biertje pakken tijdens het rijden:

Na de pompoenen had ik het wel weer ff gezien met harvest work en er was ook niet veel werk en zeker geen goedbetaald werk beschikbaar in Berri. Tijd om verder te trekken! M'n digicam is in Berri helaas vertrokken naar de eeuwige binaire jachtvelden dus voor feauteaux ben ik vanaf nu afhankelijk van anderen. Gelukkig heeft Claudia nog een digicam voor de rest van de reis! Begin mei zijn we de outback in getrokken, maar daarover volgende keer meer.

Oogjes dicht & snaveltjes toe!

Nieuw Zeeland in the pocket!

2008-03-16T00:25:00.015+01:00

Pfieuw! Voor iedereen die nog een keer naar Nieuw Zeeland gaat; neem gewoon drie weken om het zuidereiland te zien! Ik heb het nu in twee weken gedaan maar dat was wel een beetje haasten. Maar ga er zeker heen! De natuur is er fantastisch en de locals zijn nog vriendelijker als in Oz. Maar ik zal bij het begin beginnnen...

Na een stopover van een dagje in Melbourne vlogen we aan op Christchurch. Dit is de grootste stad op het zuidereiland en er stond een huurauto op ons te wachten. Het verhuurbedrijf heette 'Jucy' en de huurauto was al gauw omgedoopt tot 'Jucy Lucy'. Na een kort nachtje in een hostel pikten we onze bolide op. We hadden de allergoedkoopste genomen en hadden geen idee hoe groot de auto zou zijn. We hebben het zuidereiland verkent in een Daihatsu Sirion 1.3 en pasten er net aan in met alle backpacks!

Hierboven een kiekje bij Kaikoura, DE walvisspotplek in New Zealand. We hadden niet het geluk dat we ze van de wal konden spotten, maar hebben wel een roedel zeehonden gezien. De avond hebben we doorgebracht in een hostel in Picton waar je je meteen thuis voelt en we konden koken met uitzicht op de Queen Charlotte Fjord. Omdat het in NZ al aardig op weg was naar de herfst en het een stuk koeler was dan Oz besloten we om hutspot met gehaktballen te brouwen! :D Bekijk het allemaal hier.

Vanaf Picton zijn we naar Marahau gereden. Dit plaatsje ligt op de rand van het Abel Tasman National Park. Dit park is vernoemd naar de Nederlandse ontdekkingsreiziger Abel Janszoon Tasman uit Lutjegast :D Een van zijn carthografen heeft de eilandengroep de naam Nieuw Zeeland gegeven, naar onze eigenste provincie. Door het hele land hier kom je de naam Tasman tegen in rivieren, meren, gletsjers en nog veel, veel meer.

Langs de kustlijn van het Nationaal Park is een supermooie hikeroute die in totaal in drie tot vijf dagen gelopen kan worden. Wij hadden daar geen tijd voor dus besloten we 1/3 van de tocht heen en terug in een dag te doen. Dat is dus eigenlijk twee dagen lopen in een dag :p Ook besloten we om op de heenweg een moeilijkere route door het binnenland te doen om te vermijden dat we hetzelfde stuk twee keer lopen. Dit was duidelijk het zwaarste stuk en het werd al gauw erg warm. We haden gelukkig ruim voldoende water bij ons en na zo'n 4,5 uur lopen hadden we het punt bereikt waarop we terug moesten. Op de heenweg hadden we de high tide route gelopen en terug wilden we de low tide route pakken die ons naar de kustroute brengt. We moesten alleen nog ff wachten op het tij. Lunchtijd dus! Na een berg bammetjes met pasta was het nog steeds geen laag tij dus besloten we een doorwading te doen!

Robbertje was weer eens te enthausiast en ik eindigde dan ook met natte broekspijpen! De rest van de track heb ik in mn boxershort gelopen... :p De coastal track is zeker het mooiste gedeelte en je loopt letterlijk door een ansichtkaart heen! Bekijk de kiekjes maar eens!

Na een avond als een blok geslapen te hebben zijn we de Buller River gevolgd naar Westport aan zee, de eerste 'grote' plaats aan de westkust. Vanaf Westport helemaal naar het zuiden is een van de mooiste stukken van NZ. Er zijn stukken waar het zeven meter per jaar regent en alles is dan ook dichtbegroeid met gematigd regenwoud. Bij Punakaiki (Pannenkoek) hebben we een paar mooie rotsformaties gezien en verder naar het zuiden de Fox en Frans Jozef gletsjers bekeken. Deze gletsjers vond ik wel het vetst, want af en toe valt er gewoon een brok ijs of steen naar beneden en van onder de gletsjer, van onder een enorme overhang, komt een rivier tevoorschijn. Het is een beetje link om op de gletsjer zelf te klimmen omdat er zonder waarschuwing een brok ijs ter grootte van een schoolbus naar beneden kan komen en de gletsjer vol spleten en breuken zit. Het is een van de snelste gletsjers ter wereld met 5 meter per jaar. Op de feauteaux komt niet helemaal over hoe enorm groot het gletsjerdal is maar ik voelde me erg klein en dat is zeldzaam!

We eindigden de dag in het meest zuidelijke plaatsje op de westkust genaamd Haast en je kan ook maar beter haast maken om er weer weg te komen! Er valt echt geen reet te beleven daar. De volgende dag zijn we vertrokken richting Queenstown en onderweg een stop gedaan in Puzzling world in Wanaka. Dat is echt een aanrader! Het is een soort museum vol puzzels en het beste is wel de illusiekamers! Heb je ooit gemerkt dat Boeters stiekem twee keer zo groot is als mij? Check deze foto!

Dit is een geometrische illusie die ze ook in LOTR gebruikt hebben om de hobbits klein te laten lijken. Meer kiekjes alhier. En heb je ooit een bal heuvelop zien rollen? Kijk die video:

Na een hoop lol in Puzzleworld zijn we verder gereden naar Queenstown, wereldstad van de extreme sports en bizarre activiteiten! Ik wilde een bungyjump oid gaan doen maar de keuzes zijn eindeloos!! Rafting in alle vormen, Caving, Skydiving, vele bungyjumps, heli snowboarding, scenic flights met gletsjerlandingen, parasailing bungyjumps, je kan het zo gek niet bedenken of het is mogelijk. Uiteindelijk heb ik gekozen voor de Shotover Canyon Swing, gerund door een stelletje halleve zolen en een van de meest wauwse dingen die je kunt doen. Een totale valhoogte van 109 meter en een vrije val van 60 meter die je een snelheid geeft van 150 km/h waarna je met die snelheid doorschiet in een soort schommelbeweging. Ik verzin het niet! Nou dat klonk allemaal wel scary voor m'n eerst jump ooit. Na het boeken hebben we de rest van de dag LOTR filmlocaties bezocht maar het was al weer ff terug dat ik die films gezien heb! Weinig dingen herkend..

De volgende morgen verzamelden Buur en ik bij het shotover centrum. Na een veels te korte instructie met veels te veel grappen werd mn vertrouwen er niet beter op. Zijn die gasten ooit serieus?? Vertrouw ik daar mn leven aan toe?? Want als er iets fout gaat eindig je 109 meter lager 'pannenkoek style' op de rotsen. Na een busritje van een kartier kwamen we bij de jumpsite aan en dit bord gaf wel weer aan hoe serieus ze waren:

Ietsje verder wandelen leverde dit uitzicht op, het jumpplatform dat uit de rotswand stak en boven een gapend ravijn eindigd. Leuk..

Tja, sta ik dan.. Ik wordt ingegespt in een soort aangepaste klimgordel en dan mag ik naar de rand. En m'n jumpmaster had de perfecte timing om te vertellen dattie wel eens een paar safety checks vergeet.. Ik heb ZOOO vaak op rotswanden gestaan, boven op bergen en ravijnen, en vooral de laatste 6 maanden. Maar je houdt altijd afstand. Je zorgt er altijd voor dat je nog een stap kan doen om een windvlaag of een misstap op te vangen. Daar denk je niet over, dat doe je instinctief. Wat voor bizarre acties je ook doet, er is altijd een klein 'zelfbehoud' stemmetje in je hoofd. En dan sta ik daar op die rand. De kabel voel je bijna niet vanwege je klimgordel en je kan nog gewoon teruglopen. Maar dat doe je niet. Je doet alle moeite om je instinct de kop in te drukken en verder naar de rand te gaan. En ondertussen natuurlijk je gezicht niet verliezen en lachen. En dan geeft de instructeur een duwtje en trekt me weer terug over de rand! Grrrr thnx voor dat, kon ik precies gebruiken >:(

Ik bereidde mezelf zo veel mogelijk voor en toen moest ik wel.. Alle zelfbehoud negeren en over de rand stappen! Het gevoel dat je zelfmoord pleegt is zo sterk, niet te negeren! En dan val ik, 60 meter omlaag zonder te worden afgeremd! Met 150 km/h slinger ik door dat ravijn heen tot op het dooie punt. Dan kan je pas weer denken; ik leef nog! Daarna slinger ik nog een paar keer heen en weer en op dat punt werd het leuk! Max adrenalinerush. Ik had m'n digicam aan mn hand geductaped dus je kunt dit alles ook zelf meemaken:

Na mijn jump was het tijd voor Buur. Met trillende handen heb ik wat feauteaux geschoten. Buur ging voor de 'Pin Drop' een soort paalsprong opzij waarbij je naar beneden kijkt en de minste luchtweerstand hebt.

Zo ging die er heen:

En zo kwam die terug!

Bekijk de rest van de foto's in deze gallery. Nadat de hele groep gesprongen had was er de mogelijkheid om een tweede jump te maken voor 1/3 van de prijs! Nou ja, na een normale spring gedaan te hebben ging ik voor de meest gestoorde die ik kon vinden: 'Gimp boy goes to Hollywood' Bij deze jumpstyle wordt je met je rug naar beneden ondersteboven gestrekt opgehangen en dan laten ze je head first vallen. En wat doet die instructeur? Hij telt af 5, 4 en trekt de pin eruit! Wtf, asshole! Nou ja m'n maag was gelukkig boven gebleven dus die miste ik alvast niet maar filmen werd lastig :p Check hier het resultaat:

Na dit alles had ik honger want ik had sochtends het ontbijt maar even laten liggen :p Een dikke burger bij Fergburger gegeten en in de auto gesprongen. Op weg naar Te Anau in het fjordenland! Er is een hele mooie fjord genaamd 'Milford Sound' en de route ernaar toe scheen ook prachtig te zijn. Goed, dikke cruise geboekt en vlammen maar! We hadden een vroege ochtendcruise en op de terugweg hebben we de bezienswaardigheden op de route bekeken. Helaas was mn accu leeg dus ik heb niet zoveel feauteaux. De cruise was ijskoud, maar prachtig. Sommige bergen steken 1,7 km boven zeeniveau uit en je vaart daar uitgebreid tussendoor. Op de terugweg zijn we nog naar een gletsjer gelopen die op het eerste gezicht dichterbij leek :p

De rest van de dag hebben we gereden tot we bij de oostkust waren. Daar hebben we geslapen in Dunedin en de volgende dag de Otago Peninsula bekeken. We hoopten daar een paar pinguins te spotten maar we stuittten op een grote groep zeeleeuwen. Die waren totaal niet schuw en dat leverde een paar leuke close-ups op. M'n favoriet was wel dit jonge zeeleeuwtje die nieuwsgierig kwam kijken:

Voor de pinguins zijn we naar het stadje Oamaru gereden en in het beste hostel in NZ verbleven; Swaggers backpackers. Je slaapt gewoon bij Agra, de eigenaresse in huis in een van de drie slaapkamers op een superdikke matras. We kregen ijs, ze legt warmwaterkruiken in je bed en heeft zelfs onze was gedroogd! En met haar tips hebben we twee soorten pinguins gezien. Een soort is zeer zeldzaam (nog ong. 4000 dieren wereldwijd) en om de andere soort te zien moet je normaal betalen. Maar Agra gaf ons de tip dat ze tolereren dat je na sluitingstijd binnensneakt dus daar hebben we graag gebruik van gemaakt. ;) Feauteaux maken was wel lastig in het donker. Kijk maar of je er een ziet!

De laatste dag zijn we teruggereden naar Christchurch. Buur & Boeters hadden hun vlucht naar Sydney zondagochtend vroeg en zijn zaterdagavond al naar het vliegveld gegaan. Ik heb dus gisteravond na zes maanden samen reizen afscheid genomen!! Boehoeee ;( Wel een heel raar idee, we hebben 6 maanden op elkaars lip gezeten en nu zie ik ze voorlopig niet meer! Hou hun blog nog een weekje in de gaten tot ze terug in Nederland zijn en stoere verhalen kunnen vertellen! Ik blijf nog wat langer hangen in Oz :)Ik heb mn vlucht morgenochtend vroeg en ga vanavond op het vliegveld doorbrengen. Daarna een dagje in Melbourne en door naar Adelaide! Daar ga ik Claudia zien en gaan we met Wendy op reis de outback in!

Zo, jullie weten weer wat ik weet dus ik hou het voor gezien! Tot de volgende post!

Een weekje Adelaide en op naar NZ!

2008-03-04T02:14:00.003+01:00

Zo, ben ik gewoon voor het eerst een weekje alleen geweest tijdens het reizen! Nou ja, alleen... In het hostel in Adelaide ontmoet je weer mensen en dan ga je weer uit en dan verandert er eigenlijk weinig. Ik heb alleen wat meer achter internet gezeten :D

Aan het begin van de week hebben we Wendy ingeleverd bij de officiele Toyota dealer service garage. Eerst hebben ze de throttle positioning sensor vervangen want die gaf een fout op de motormanagement computer. Dat bleek niet te helpen en de volgende poging was om de klep die de lucht/benzine verhouding regelt te vervangen. Ze hadden die doorgemeten en die reageerde niet helemaal zoals het zou moeten. Nou hadden ze een 2e hands besteld maar dat was de verkeerde dus hebben ze de goeie besteld en die is kwijtgeraakt in de post! Arrrrghhh!! Affijn, een week verder en Wendy is nog steeds ziekjes. Ik laat r nu bij de garage staan totdat we trug zijn uit NZ. Staat ze in ieder geval gratis & bewaakt :]

De eerste dagen heb ik Adelaide te voet en met gratiz OV uitgecheckt en ik kwam erachter dat the Fringe festival gaande was, een groot cultureel festival. Er waren overal street performers bezig en in de weekends waren complete parken omgebouwd tot een grote kermis. Daarnaast puilden de cafe's, kroegen & theaters uit van de verschillende acts. In mn hostel zaten een paar Crazy Canadians (dat was hun acteernaam) en die speelden een zelfgeschreven stuk en ik ben er gewoon heen geweest! Wat? Robbert naar een theatherstuk? Ja! En ze deden het onwijs goed! Daarna een pilsje gedronken met de acteurs en toen zijn we naar een comedy show gegaan over de sexindustrie (Hot pink bits rides again) en kheb echt krom gelegen van het lachen :D

Verder met twee andere Canadese kippetjes, twee Duitsers, een kerel uit Walesh en een Amerikaan de bars & clubs uitgechekt. Primaaa!! Ow, en niet verder vertellen, maar ik heb in een gamecafe portal uitgespeeld :D Na het wekeend waren Buur & Boeters terug uit de outback, pikten me op en hebben we het vliegtuug naar Melbourne gepakt. Claudia was terug van een bezoek aan een vriendin en ook in Melbourne en op zoek naar een ritje great ocean road en dan door naar Adelaide dus kon ik ook mooi nog even Claudia zien voor ik vertrek :D

We vertrekken zometeen richting vliegveld en gaan op naar Nieuw Zeeland! Daar hebben we de allerrrrrrrrrgoedkoopste huurauto te pakken en gaan we een leuke roadtrip van hostel naar hostel doen over het hele zuidereiland! Verder van huis is onmogelijk, want vanaf Nederland precies de andere kant van de wereld is ergens in de zee vlak bij Nieuw Zeeland!

De foto's van Adelaide staan in mn webalbum dus tjek ze uit! Tot de volgende blogpost!

In een week van Sydney naar Adelaide... EN alles zien wat er tussen ligt!

2008-02-26T08:14:00.015+01:00

Er is ondertussen weer superveel gebeurt dus tijd om jullie even bij te praten! Boeters en Buur willen 17 maart terug naar de Lage Landen en VOOR die tijd nog Alice Springs EN Nieuw Zeeland zien. Het geld was zo goed als op dus we hebben zo lang mogelijk gewerk om maar op tijd genoeg centen te hebben en hebben in totaal vier weken om alles te doen.

Dit is het reisplan voor de komende tijd: De eerste week rijden we met zn drieen naar Adelaide, de tweede week gaan Rick & Ton naar Alice Springs & terug en de derde en vierde week doen we Nieuw Zeeland weer met zn drieen. In de tweede week ga ik niet mee naar Alice Springs want ik ga later met Claudia de outback in en ik rij dan meteen door naar Darwin in het verre noorden. Dan heb ik alle tijd om 'the red centre'uit te checken!

Goed, aan het einde van m'n vorige post zaten we nog in ons huisje in Marrickville, Sydney. 17 februari, een maand voor Rick & Ton's vlucht, zijn we weer overgeschakeld op 'reismodus'. Na alle spullen gewassen & opgeruimd te hebben heb ik alles in Wendy gepakt. Na twee maanden kamperen tijdens de reis van Cairns naar Sydney weet je precies waar je alles wil hebben in je bus :] Deze keer hebben we echter een extra passagier want Claudia reist mee tot aan Melbourne!

Ow, vergeet ik bijna nog te vertellen dat onze trouwe bus in Sydney behoorlijk ziekjes is geworden! De problemen begonnen met haperen als de motor koud was en later kregen we d'r niet eens meer aan de praat! Na een paar bezoeken van de plaatselijke wegenwacht, een paar nachten bij de dichtsbijzijnde mechanic en een stuk of wat 2e hands verdelers zou ze er weer bovenop moeten zijn. Maar op de dag van vertrek was ze nog steeds misselijk! Tijdens het rijden hapert de motor soms en slaat verbrandingsslagen over, heel irritant! En als het gebeurt tijdens stationair draaien dan slaat de motor af! Het haperen gebeurt in lage en hoge toeren, met veel en weinig gas en voorover en achterover helling, in elke versnelling en bij elk weertype! Omdat het zo willekeurig gebeurt is het moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen! En door de strakke reisplanning hadden we geen tijd om haar in Sydney te fixen dus hebben we de reis naar Adelaide er maar op gewaagd!

Vanuit Sydney is het eerste moois dat je tegenkomt de Blue Mountains national park. Het is een favoriete bestemming bij zowel de stadsmensen van Sydney als de backpackers omdat het op een ruim uurtje reizen van de stad ligt. Vlak om de hoek dus in Australische afstanden :] Na het inpakken hebben Claudia en ik de rest opgepikt op hun werk en zijn we vertrokken. Sydney tot ziens! Ik zie je nog 1x terug vlak voor ik vertrek uit Oz. In het donker zijn we tot vlak voor de Blue mountains gereden en hebben we een slaapplaats opgezocht. De gratis slaapplaats uit ons kampeerboek konden we in het donker niet vinden (vrouwen en kaartlezen...) dus we zijn bij de eerste de beste betaalde camping naar binnen gecrosst. Na een sociaal praatje de volgende morgen werd het onuitgenodigd binnenvallen ons vergeven en kostte onze overnachting ons welgeteld een halve meloen :D

Na een fruitontbijtje gauw weer verder gegaan naar de blauwe bergen en het moet gezegd worden: Het is er prachtig. Een korte hike bij de Wentworth Falls bracht me al gauw weer in de outdoorstemming :] Eenmaal aangekomen bij Katomba, het hart van het national park, kan je de 'Three sisters' gewoon niet missen. Dit is een drievoudige rotsformatie die je vanaf uitkijkpunt 'Echo point' prachtig kan bekijken en jaarlijks komen er busladingen vol toeristen op af. Hieronder een feauteau vanaf zusje 1 en meer feauteaux vind je hier.

Daarna ben ik vol enthausiasme begonnen aan de 'giant stairway' een in de rotsen uitgehakte, verticale wandelroute. De weg naar beneden was goed te doen maar terug voelde je de 800 treden stuk voor stuk! Na nog een beetje rondgekeken te hebben zijn we vertrokken naar onze volgende slaapplaats bij de Jenolan Caves. Een prachtige slingerweg later reden we een gigantische grot binnen! De weg loopt gewoon door de grot heen!

Een parkeerplaats vlakbij bood een prima overnachtingsplek en van een paar andere reizigers hoorden we dat er een paar openbare (warme!) douches waren voor alle grotexcursies. Prima voor de volgende ochtend! Na een warme douche vlamden we richting Canberra. Ook van Canberra zijn de nodige afdrukjes gemaakt. Vele mensen denken dat Sydney de hoofdstad van Australie is maar in werkelijkheid is dit Canberra! Er was een eindeloze discussie of Sydney of Melbourne de hoofdstad zou worden van Australie. Ze kwamen er niet uit en hebben toen maar een nieuwe stad er tussenin gebouwd :p Canberra is dan ook een perfect nette stad, zo van papier af gebouwd, maar zonder enige geschiedenis. Over geschiedenis gesproken, hebben jullie op school ooit iets meegekregen van de rol van Australie in de 1e en 2e wereldoorlog? Ik heb er nooit bij stilgestaan dat deze jongens ook meededen maar kwam daar achter toen we het canberra war memorial bezochten.

'Heilige grond' aangeraakt bij de Nederlandsche Ambassade

Verder is Buur vanaf die dag de oudste van ons drieen!! We hebben zijn 25ste verjaardag ingeluid tijdens onze lunch in de botanical gardens :] En we hadden uiteraard ook wat cadeaux voor m gescoord! Na het zingen, uitpakken en een noodlesoup lunch op naar de Snowy mountains! In dit gebergte vinden we het hoogste punt van Australie. 's avonds hebben we op een prachtige maar ijskoude kampeerplek de rest van Buur's verjaardag gevierd met goon en popcorn van het houtvuur :D

Foto's van dit alles en de Snowy's staan ook onine. Na een koud nachtje zijn we het grottenstelsel van de Yarrangobilly Caves uit gaan checken en daar hebben we een self guided tour geboekt. Aansluitend even een duikje in de thermal pool genomen maar deze bleek niet zo thermal te zijn als in Taiwan (90 graden). Maar met 27 graden was het nog steeds prima zwemwater en we hadden het bad voor ons zelf :] Vol verwachting gingen we verder, naar het hoogste punt van Australie! Helaas zijn de bergen zo oud en geerodeerd dat het een soort plateau is geworden en je dus niet eens kan zien wat nou precies het hoogste punt is :p Onderweg kwamen we nog een indrukwekkende waterkrachtcentrale tegen en ze gebruiken vrijwel al het water dat in de Snowy's valt voor electriciteit en irrigatie via 140 km in de rotsen uitgehakte tunnels.

Na de Snowy's zijn we naar het zuiden gecrosst en hebben we ergens aan de kust geslapen. De volgende dag zijn we in een ruk doorgereden naar Melbourne! Geen idee waarom maar bijna alle hostels in Melbourne waren vol! Gelukkig hebben we nog een hostel gevonden. Deze was waarschijnlijk nog beschikbaar omdat de receptie in een supermarkt zat :p Onze vriend Wouter, die tijdens kerst bij ons in Sydney in huis zat was ook in Melbourne en 's avonds zijn we met hem ff een pilsje gaan pakken in een goeie Ierse pub. Daar aan de praat geraakt met een stel Ieren en dat was wel weer een fotootje waard:

Ook de rest van de foto's staat weer in mn gallery. Ondanks het pilzen zijn we de volgende ochtend weer vroeg opgestaan om het geplande reisschema te kunnen halen. De Great Ocean Road wacht op ons! Deze weg is een prachtig stuk rijden vanaf Melbourne in westelijke richting. Je vind er hele koele regenwouden, vuurtorens, zo'n 180 (!) scheepswrakken en het mooiste is de kalkstenen kust die langzaam maar zeker wordt weggevreten door de oceaan. Dit levert prachtige losstaande rotsformaties op die tientallen meters vanuit de zee oprijzen. Deze steenformaties worden 'de twaalf apostelen' genoemd, ook al zijn er nog maar een stuk of acht over :p Er staan een paar prachtige feauteaux online.

Op de Great Ocean Road begon Wendy's situatie langzamerhand een stuk slechter te worden maar het was op een zaterdag en geen mechanic was open! Nou ja, dan maar met een hortende en stotende wagen verder! Landinwaarts vanaf het eind van de Great Ocean Road liggen de Grampians. Dit gebergte steekt enorm af tegen het omringende vlakke land en vormt een prachtig nationaal park. In dit park moesten we een overnachtingsplaats zoeken en omdat wildkamperen was toegestaan sloegen we een willekeurige zandweg in. Dit weggetje werd kleiner en kleiner en hobbeliger en hobbeliger en eindigde in een enorme grasvlakte die normaal de bodem van een meer vormt. Hier zagen we hele kuddes kangoeroes en ook een dozijn Emu's! Deze struisvogelachtige beesten hadden we nog niet eerder gespot. Het was ondertussen al aardig donker en we sloegen ons kamp op in de middle of nowhere met alleen gras en water in een straal van 2 km en omringd door de Grampians, echt prachtig!

Het was wel superwinderig dus we moesten Wendy als windscherm gebruiken voor de barbie & het kampvuur. De tent vondt het allemaal wat minder grappig maar heeft het net aan overleefd! De volgende ochtend verder gereden door het park en na een korte jumpstylesessie op een paar lookout rotsen hebben we wat aboriginal shelters bezocht. Dit zijn rotsformaties met grotten die al honderden generaties gebruikt worden als overnachtingsplek. Hier zijn ook duizenden jaren oude rotstekeningen gevonden zoals hieronder:

De hele verzameling foto's van de Grampians staan hier. Aan het eind van de dag zijn we naar de staatsgrens gereden en hebben precies op de grens tussen Victoria en South Australia geslapen. We mochten geen groenten of fruit mee de grens over nemen dus de volgende ochtend hebben we een zak 'taters opgemaakt voor ons ontbijt! Da's weer eens iets anders, gebakken aardappelen als je net wakker bent :p Na dit stevige ontbijt zijn we in een ruk doorgereden naar Adelaide waar ik een weekje blijf. Dat geeft me weer even de tijd om jullie op de hoogte te brengen, mn mobiel te repareren (alweer!), naar de kapper te gaan, verdere reisplannen uit te werken en toevallig is er net een drie weken lang festival aan de gang! :D

Goed, ik ga eens even een partij voer klaarmaken want ik heb honger :p

Grtzzz vanuit Adelaide

Ik leef nog hoor!

2008-01-01T07:08:00.000+01:00

Echt? Ja hoor, ik ben springlevend! Het is even stil geweest op mn blog maar ik ga het weer helemaal bijwerken met een dikke post! Wel wat bondiger als normaal anders typ ik mezelf een driedubbele RSI.

Waar waren we gebleven? Ehhhmmm, Sinterklaas! Juist ja da's al ff geleden. Nadat baardmans uit Australie vertrokken was zijn we ons huis ingetrokken! Het huis wordt verhuurd door Amanda, een Chinese die twee huizen naast de hare verhuurt. Voordat wij er in trokken zat er een hele bende chinezen waarvan er uiteindelijk een paartje overbleef om het huis mee te delen. De vrouw bleek redelijk zwanger te zijn en was al gauw retour naar China en de man zit er nu nog steeds. Hij heet Xie en Xiexie betekent bedankt in het Chinees. Hij is dus een halve bedankt ofzo :p Maar goed, hij runt ook een Engelse naam en is beter bekend als Jacky. Jacky kan erg slecht Engels maar dat is de laatste maand wel flink verbeterd en het is bovendien erg grappig communiceren! Het is een prima kerel en we hebben een hoop gelachen afgelopen maand. Voor iedereen die wil weten hoe het huisje er uit ziet; Hier is een virtuele tour!

De tweede dag in ons huis werden we meteen uitgenodigd door de buren voor een feestje! Bleek dat zij er ook net in waren getrokken dus het was dubbel feest. Over dubbel feest gesproken; Rick & ik werden meerdere malen voor tweeling aangezien! WTF! Uiteraard zijn van dit alles de nodige kiekjes geschoten

Nou was het tijd voor werk! De planning was om een tijdje in Sydney te werken want de doekoe raakte behoorlijk op voor ons alledrie. De hieropvolgende weken zijn we zo hard bezig geweest met werk zoeken dat het een baantje op zich was! En nog hebben we helemaal niks gevonden. Met kerst besloten we het werk zoeken even op een laag pitje te zetten totdat alle backpackers na oud&nieuw opgebokt waren.

Er was ook nog een soort Sinterklaas afterparty in ons huisje want we hebben gewoon kruidnoten gebakken! w00t! De ingredienten hadden we al voor sydney gekocht maar toen bleken we bij de Neerlandsche snackbar gewoon kruidnoten te kunnen kopen! Een paar dagen te laat, maar nog steeds erg leuk & lekker hebben we alsnog zelf kruidnoten gemaakt. Kijk zelf mee! We hebben de kruidnoten ook geintroduceerd bij onze Chinese huisgenoten en huisbazin. Jaja, de kruidnoot gaat wereldwijd! Er was veel, veel, veel deeg en je kan heel creatief zijn met kruidnoten maken. De laatste bakplaat zijn we ook creatief geweest met smaak! Zo waren daar onder andere de sesam-, zout-, kruidnagel-, peper-, jam-, chili-, suiker- en gemberkruidnoot! Je zag alleen geen verschil meer, Aaaiii... dat was een rare proefsessie

Zoals jullie misschien wel gelezen hebben heb ik in Cairns in het Asylum gezeten en daar een dikke prima tijd gehad. Ik kende de hele staff, voelde me er thuis en vooral de Mad Monday parties waren fantastisch! Ook heb ik er een supertijd gehad met Claudia en die is half december teruggekomen uit NZ! Het was super om r weer te zien en ze is bij ons in huis ingetrokken :] Nou zit er dus ook een Asylum hostel hier in Sydney en 'Crazy Annie' + familie van de staff uit Cairns kwamen over! Ook in Sydney vieren ze elke week Mad Monday en we hebben dus een soort reunie gehad daar! Met Claudia, ons drieen en de Asylum people. Hier vind je al het bewijsmateriaal en ook nog wat kiekjes van ons watermeloen-wodka experiment :D Ow, en omdat we toch geen werk vonden hebben we de tijd gedoodt met kerstkoekjes brouwen!

Zo rond kerst begint het altijd TE druk te worden in Sydney. Backpackers komen vanuit heel Australie naar Sydney toe om kerst te vieren. Ik hoorde dat er tussen kerst en oud&nieuw 1,5 miljoen MEER mensen in Sydney verblijven dan normaal! De hostels vragen dan ook dubbele en driedubbele prijzen voor die periode en dat is een van de redenen dat we een huis gescoord hebben. Nou hebben we op onze rondreis aardig wat mensen leren kennen en een paar daarvan kwamen ook richting Sydney. Het leek ons erg gezellig en voordelig voor iedereen als ze bij ons bleven logeren dus zo eindigden we met wat extra mensen in huis! Net voor kerst kwam Wouter samen met Anika & Monika aan, net na kerst Matthijs, een klasgenoot van de TH Rijswijk en later nog Tina! Lekker knus met de feestdagen! In totaal zaten we dus ongeveer een week met 11 mensen in een huis met 4 slaapkamers :p

Toen braken de kerstdagen echt aan! En wat doe je met kerst als het zomer is? Juist! Op naar het strand! :D Het weer was okee maar niet echt superwarm. Op het strand was het zelfs vrij frisjes met zo'n 21 graden. Maar toch was het afgeladen met backpackers met kerstmutsen op! ECHT een heel gek gezicht. Na de vreemdste kerstdag ooit trokken we terug naar huis voor een gruwelijke BBQ op ons schuurdak! De dag eindigde met een keiharde sessie drinking games. Voor m'n Xmas beach feauteaux klik hier

De tweede kerstdag staat hier bekend als 'Boxing Day'. Boxing day? Wtf heeft kerst met boxen te maken??? Na wat research bleek het genoemd te zijn naar het geven van een 'box' met geld/cadeaux aan personeel of aan lagere sociale klasses. Owww, ok dat maakt een hoop duidelijk! :p Met Boxing day trekken de meeste Ozzies er op uit om dikke familiepicknicks te houden. Boxing day is ook de start van de Sydney-Hobarth zeilrace. Deze race met een stuk of 80 raceklasse zeilboten is erg spectaculair en het startgebied schijnt zwart te zien van de boten. Dit leek ons een leuke 2e kerstdagbesteding, maar helaas kwamen we op de verkeerde plaats uit :p Geen boten dus, maar wel een heeerlijk zonnige dag met Claudia in de Royal Botanical Gardens waar ik meteen maar aan een gooninfuus werd gehangen: (niet verkeerd!) Voor meer pics clique hier.

Na de kerstdagen hebben we lekker rustig aan gedaan en zijn een paar keer gaan stappen in het centrum en we hebben ons stilletje aan voorbereid op OUD&NIEUW! Het vuurwerk in Sydney is letterlijk wereldberoemd en omdat Sydney een van de eerste grote steden is waar het nieuwe jaar begint is het wereldwijd te zien op TV. Het is dan ook een evenement wat tot in de puntjes word georganiseerd. De plekken met de beste view worden afgezet en je moet betalen om er binnen te komen. De iets minder mooie plekken worden afgezet en daar worden maar een x aantal mensen binnen gelaten en vrijwel overal is het verboden om je eigen drank mee te nemen! Gelukkig waren we goed geinformeerd en hebben we al onze alcohol in softdrinks gemixt. We zijn vroeg van huis vertrokken met genoeg picknickmateriaal om een compleet weeshuis mee te voederen. Buur & Boeters hadden zelfs oliebollen gebakken dus we hadden zelfs Holandsch' traditionele oud&nieuwsnack bij ons!! Vanwege een rij van bijna twee kilometer viel onze eerste locatie af en we zijn uiteindelijk op een nog betere plek geeindigd! In deze luchtfoto zaten we precies in het midden in die baai:

We zaten bekant naast de harbour bridge, met uitzicht op het opera house en de hele skyline van de stad! Het was een prachtige spot, maar zoals je hieronder kan zien liep het al snel vol!

Oudejaarsdag hebben we al zonnend, picknickend en muziek luisterend doorgebracht. Da's nog eens wat anders als in Nederland!! En terwijl het langzaam steeds donkerder werd kwam iedereen steeds meer in stemming voor HET vuurwerk. Om 9 uur was er al een kleine vuurwerkshow zodat de kids het ook konden zien zonder op te hoeven blijven :] Ongeveer een uur voor de show begon een 50mx50m display op de harbour bridge af te tellen en toen barstte de show los! Ik kan het moeilijk beschrijven, maar kijk zelf maar naar de foto's en de filmpjes:

Kort filmpje helemaal aan het begin:

Kort filmpje van de grande finale:

Er staan nog meer feauteaux online op mn webalbum voor de nieuwsgierige medemens! Tsja, na al dit moois raakten de centen ECHT op dus zijn we weer op zoek gegaan naar werk. Voor een interessant baantje in mijn richting werd er om een minimumperiode van 3 en vaak zelfs 6 maanden gevraagd. Dat is dus geen optie als ik nog meer van Australie wil zien! Het was duidelijk te merken dat veel backpackers weer vertrokken en sommige bedrijven weer begonnen want er verschenen wat meer advertenties en ik kreeg niet meteen overal te horen dat er geen werk was. Na een paar dagen solliciteren werd ik gebeld door de world bar. Ze zagen dat ik nogal veel engineering ervaring had en vroegen zich af of ik daar als klusjesman wilde komen werken! Ik heb ze niet wijsgemaakt dat mijn engineering vooral met eentjes en nulletjes werkt en vooral mijn ervaring met dingen fixen voor mn motor, de kwekerij en de scouting naar boven gehaald. Ze vonden het helemaal goed en ik mocht komen proefdraaien. Er was een gigantische lijst met dingen die gefixt moesten worden en de details heb ik van m'n directe collega Rob gehoord. Rob is daar opperklussjaak en supervisor en is ook Nederlands! We staan daar nu bekend als Rob en Big Rob (3x raden wie de grote is) en zelfs zonder een Nico fixen we alles! M'n werk bestond tot nu toe oa uit deuren ophangen, muren vastzetten, kauwgom krabben, roboscanners repareren, opslaghokken opruimen, veeel schilderwerk, alle lampen controleren en vervangen, meubilair repareren en ga zo maar door. Ik ben nu bezig met het maken van een glazen rand om de DJ console zodat dronken malloten geen pils meer in de draaitafels morsen!

Verder zijn Buur & Boeters in een cafe aan het werk als 'glassies', glazen halen en de boel schoonhouden. Ze werken in twee hotels in the Rocks en dat gaat aardig. Claudia doet deur- aan deurverkoop van verse farmerproducten. De Ozzies zijn nogal trots op producten uit hun eigen land en groenten & fruit in de supermarkten is niet altijd even vers. Daar speelt Claudia's bedrijf op in. Verders ben ik nog met Buur naar een concert geweest van Me First and the Gimme Gimmes! Ze hadden twee bands in het voorprogramma en ze kwamen zelf natuurlijk met hun prima recept van punkcovers op de stage! Dat was weer ouderwetsch pogo-en in de moshpit en ehh tja, ik heb dus m'n bril weer eens verloren :p Kom maar met dat commentaar! Ik kan het hebben!! Gelukkig vond ik zelf mn frame terug en twee dames vonden elk een brilleglas dus ik heb m weer redelijk in mekaar geknutseld!

Tot op de dag van vandaag ben ik nog aan het werk dus in januari is er niet heel veel gebeurd! Het reisgevoel begint wel weer te kriebelen en bovendien willen buur & boeters op 17 maart weer richting de lage landen. We zijn nu dus snode plannen aan het smeden om ons werk op te zeggen en verder te reizen. Het voorlopige plan is om over twee weken te vertrekken. We hebben dan alleen maar 4 weken en een heel beperkt budget om Nieuw-Zeeland te zien en naar Alice Springs te reizen..

We zien wel hoe het loopt en waar alles eindigd!

Als je tot het einde gelezen hebt: Thanks & Gefeliciteerd! Het was een heel verhaal zo :p

Meer nieuws volgt als we ons reisplan zeker weten!

Grtzzzz van 'de handyman' ;]

Merry Christmas and the best Holiday Wishes!!

2007-12-25T07:06:00.000+01:00

niet te missen: Sinterklaas

2007-12-07T01:53:00.000+01:00

Zelfs aan de andere kant van de wereld weet die ouwe kerel ons nog te vinden!! We konden niet aan de Sinterklaas-spirit ontsnappen en besloten sinterklaas te gaan vieren. Buur had gehoord dat een Nederlandse snackbar gewoon kruidnoten verkoopt! We wilden ze eerst zelf gaan bakken maar hadden geen oven dus zijn we naar die Nederlandse toko gegaan. Die snackbar zit op Darling Harbour, een van de meest touristische gebieden in downtown Sydney. En Boeters kwam gewoon toevallig z'n neefie tegen daar! Boskopers vind je ook overal :] Hij bleek vaste klant te zijn bij die snackbar en we hebben daar gezellig zitten ouwehoeren onder het genot van een broodje frikandel speciaal met een frietje mayo. 1,5 kilo kruidnoten rijker zijn we vertrokken en hebben elk voor $10,- sinterklaascadeaux gekocht voor elkaar. Voor de verdeling waren de volgende regels:

1: Pak een cadeautje van de stapel en als die op is pak een cadeau uit.
2: Steel een cadeau van iemand en drink een glas goon
3: geef allemaal een cadeau naar links door
4: wissel je stapel cadeaux om met iemand anders
5: drink, drink, drink een glas goon
6: geef een cadeau naar rechts door

Goed, alles bij elkaar zijn we dus zo'n 3 uur bezig geweest en is er 1,5 kilo kruidnoten, een sixpack heineken (nederlandse sfeer) een pak goon en nog wat random snoepgoed doorheen gegaan :p Als je niet bang bent voor wat wause feauteaux kan je ze hier bekijken!!

En ook een pakje van het thuisfront gekregen! Met pepernoten, chocoladeletters, een duikhorloge, een Donald Duck en verscillende nederlandse tijdschrifen! SUPER bedankt!! :D

Vannacht hebben we voorlopig de laatste nacht in een hostel gezeten want vandaag trekken we ons huis in!!! :D

Grtzzz vanuit Kings Cross, Sydney

Surfen met Yvon & naar Sydney!

2007-12-06T07:44:00.000+01:00

Okay ik moet toegeven dat ik surfen onderschat heb! Ik dacht, doe ik ff maar dat valt tegen. In plaats van les nemen heeft deze eigenwijze jongen alle waarschuwingen genegerd, een surfboard gehuurd en is de zee in gesprongen. Volgens de vent van het verhuurbedrijf was de zee te wild om te oefenen maar dat vond ik alleen maar leuk natuurlijk! Als je in de branding staat te prutsen heb je al gauw door dat iedereen toch wel gelijk had. De golven kwamen van m'n knieen tot ver over mn hoofd heen en blijven staan gaat dan toch echt niet lukken. Maar goed, lekker een dag in de golven geraust tot het zeewater echt al m'n hoofdholtes had opgevuld en voor de rest op het strand gechillt.

In Surfer's Paradise nog een Italiaans stel ontmoet en zoals je hier ziet zijn we met z'n vieren gaan stappen tot zonsopgang :D Het was "Schoolie's week" wat betekent dat alle scholieren die klaar zijn met school op vakantie gaan en helemaal los gaan. Er was een hoop moois te zien en er viel ook veel te lachen om dronken schoolie's. Na het stappen een paar uurtjes m'n roes uitslapen op het strand en natuurlijk was ik keihard verbrand! Ik ben er nog steeds van aan het vervellen :s

Vanuit Surfer's Paradise zijn we naar SpringbrookNational Park gereden om de veelzeggende 'best of all lookouts' te bekijken. Dat is een uitzichtpunt op de rand van de overblijfselen van een ENORME vulkaan. Het midden van de vulkaan is weggespoeld en dat vormt een 80 km grote vallei. Wij stonden op de rand van wat niet was weggespoeld en konden dus de hele vallei overzien. Nou ja, kijk zelf maar! Hierna zijn we naar een ander fenomeen gereden, een natural bridge. Hier heeft een riviertje een gat uitgeslepen naar een grot er onder en verdwijnt nu dus in de grond en komt uit de grot weer tevoorschijn. In de grot schijnen gloeiwormen te leven die in het donker oplichten. Dus we besloten om daar te eten en 's avonds weer te gaan kijken. Tijdens het eten (homemade shoarma) arriveerden er echter BUSSEN VOL toeristen, vooral japanners en chinezen, om dat hele fenomeen te bekijken. Met ons klaptafeltje en stoeltjes zaten we precies op het verzamelpunt dus we hebben gekookt & gegeten met honderden mensen publiek :p En het moet gezegd worden; het is een prachtig gezicht! In de grot waren vele honderden kleine puntjes te zien, een soort sterrenhemel maar dan een beetje groenig licht.

De volgende dag zijn we naar het midden van de vallei gereden waar de lava-kern van wat eens de vulkaan was nog overeind stond. Deze berg 'Mount Warning' reist meer dan een kilometer hoog en kan je in zo'n 5 uur op- en af klimmen. Onderweg zagen we onze Italiaanse vrienden gewoon op de weg en die besloten mee te klimmen. :] Bij de parkeerplaats stonden zo'n 6 ambulances en er bleek iemand boven op de berg gebeten te zijn door een slang! Er was een helicoptervlucht nodig maar de top van de bergen lag in de wolken dus het was niet bekend of dat mogelijk was. Onderweg hoorden we een helicopter boven ons die later weer verdween en halverwege de berg spraken we een van de redingsteams die al met een brancard naar boven onderweg waren. Gelukkig ging de helicopter pickup goed en was het slachtoffer buiten levensgevaar. De tocht was zwaar maar ging prima en onderweg geen slangen tegengekomen :p

Via email had ik met Yvonne afgesproken in Byron Bay, het meest oostelijke punt van het Australische vasteland! We reden daar heen en zijn onderweg nog even gestopt in Nimbim. Nimbin is een plaatsje dat is blijven hangen in de hippie-tijd. En waar het het meest om bekend is: De handel in wiet wordt getolereerd! Na aankomst merk je alweer hoe herkenbaar je bent als toerist, want binnen de kortste keren was door tien man gevraagd of ik drugs wilde kopen :p Nou ja, dat kan in Nederland beter, volledig legaal, goedkoper & makkelijker dus daar paste ik voor. Om toch in de hippiesfeer te blijven heb ik zakje meel van een of andere zuid-amerikaanse maya-superwortel gekocht om door m'n poelroet te gooien :] Maar Nimbin heb je al gauw gezien dus door naar Byron Bay en een paar belletjes later Yvon ontmoet op het strand! :D Die avond hebben we samen gegeten op de camping en afgesproken de volgende dag te gaan surfen! Yvon had al een week lang surfles gehad en kon me mooi ff vertellen hoe het moest. Aan het eind van de dag kon ik redelijk staan maar ik ga zeker nog meer oefenen ergens in Sydney. Die avond gaan stappen in de "Cheeky Monkey" en ook in Byron zag het weer zwart van de schoolies :p In het fotoalbum kan je nog een mooie stap-voor-stap instructie zien van een van onze creatieve maaltijden ;]
Na Byron Bay hebben we drie dagen enorm ver gereden om voor sinterklaas in Sydney aan te komen. Maar onderweg hebben we weer heel veel gezien, om te beginnen met de Big Banana! Een niet te missen attractie!!! Het wordt groots aangekondig op alle kaarten & snelwegen, er zijn zo'n 450 parkeerplaatsen en alles wat er is is een grote banaan! Woei! Geen idee wat die Ozzies er zo vet aan vinden maar wij kunnen er goed om lachen :] En het levert ook leuke foto's op zoals ik in m'n banaanloze shirt:

Die avond hebben we in een nationaal park geslapen in de highlands op 1300m hoogte en ik had voor het eerst m'n muts nodig!! Zie het alhier WTF!. Verder hebben we nog een supercool fenomeen gezien genaamd Burning Mountain. Eerst werd aangenomen dat het een vulkaan was maar later bleek het om een ondergronds brandende kolenlaag te gaan! Volgens berekeningen brand het al zo'n 5000 jaar lang. Op de foto's is niet zoveel te zien, maar als je dichtbij de brandhaard staat zie je overal kleine rookpluimpjes uit de grond komen, straalt het hele oppervlak hitte uit en sommige rotsen zijn veel te heet om aan te raken. Ik had ook een takje in een spleet gestoken en deze kwam er totaal verkoold weer uit :D

Hoe dichter we hartje Sydney naderden hoe meer verkeer op de wegen en hoe meer flatgebouwen je ziet. We zijn Sydney in stijl ingereden over de Harbour Bridge maar rijden & navigeren in downtown Sydney eist je helemaal op! Het centrum is echt heel mooi en ook heel groot! In de oostelijke suburbs tegen het centrum aan hebben we een hostel gevonden recht boven King's Cross Station. Het was de goedkoopste, zit recht boven het station en heeft gratis internet ;] We hebben met Buur afgesproken op George street, midden in het centrum en al gauw waren de drie caballero's weer herenigd! Met z'n drieen hebben we de bekendste punten van het centrum van Sydney bekeken zoals de Opera House, Harbour Bridge, Circular Quay, Botanical Gardens, etc. Erg mooi om allemaal in het echie te zien!

Voor de avond hadden we via het hostel een gratis dinnerticket bij je eerste biertje, er was een buspickup en bovendien polsbandjes voor een uur lang gratis bier!! :O Nou, dan heb je ons snel overtuigd! Daar aangekomen bleek de gratis maaltijd best goed te eten. Het gratis bier uurtje is een ware run naar de bar en zelfs de meest ruige rugbymatches zijn vredelievend vergeleken met gratis bier scoren!!! Maar Robbert is nooit weg van het betere beukwerk dus ik vond het wel leuk allemaal :D De rest van de avond allemaal wause backpackerscompetities gezien en de T-shirts waren ver te zoeken bij de wet-T-shirt competitie op het eind van de avond als je begrijpt wat ik bedoel ;]

Tijdens zijn verblijf in Sydney had Buur al rondgekeken naar een woonplaats voor langere tijd en had een huis iets buiten het centrum gevonden! We hebben dat huis bezichtigd en meteen maar getekend! Het huis ligt op loopafstand van een station en we hebben drie slaapkamers, keuken en badkamer. Jaja, deze jongen gaat 1,5 maand in Sydney wonen! Nou wordt het toch echt tijd voor een baantje...

Op 5 december hebben we natuurlijk sinterklaas gevierd! Maar dat vertel ik in de volgende post!

Grtzzzzz vanuit Sydney!

van Fraser Island naar Brisbane

2007-11-24T05:56:00.000+01:00

Op naar Brisbane! Maar onderweg valt er nog heel wat moois te zien. Vanuit Hervey bay hebben we de touristische route binnendoor genomen. Veelzeggende plaatsnamen als Walliebum, Boonooroo, Maaroom, Wallu en Cooloola passeerden de revue tot aan Rainbow Beach. Dit plaatsje komt aan z'n naam door de vele kleuren zand. Na het beklimmen van een ENORME zandduin waar ze in scheveningen stikjaloers op kunnen zijn zagen we verschillende zandlagen varierend van zwart naar roodachtig tot helder wit. Hieronder een uitzichtkiekje:

Verder is er niet veel te beleven en we zijn doorgereden naar Noosa, wat bekend staat om z'n grote golven. Bij onze overnachting kregen we een gratis huurbodyboard en dat hebben we eens uitgebreid getest! Het duurt ff voor je een golf te pakken hebt maar als je hem hebt ga je echt wel hard! Het was een mooi opwarmdagje voor het surfen wat we later nog van plan zijn.

Een niet te missen attractie in Oz is volksheld Steve Irwin's Australian Zoo. Dat is die kerel van discovery die een stoeipartijtje met een rog niet overleefd heeft. Maar hij leeft zeker voort hier in Australie! De snelweg naast de zoo is zelfs naar hem vernoemd! Door de hele zoo kom je hem en zijn familie tegen op afbeeldingen en in de hoofdshow in het 'Crocoseum' zie je Steve ook vaak voorbij komen op video. Nog even langs de memorial wall gelopen met knuffels, schilderijen, tekeningen, surfboards, je kan het zo gek niet bedenken of iemand heeft er een aandenken aan Steve van gemaakt. Het thema van de zoo is het omgaan met en het beschermen van dieren. Je kan Kangaroos, Koala's, Wallabies en zelfs Olifanten gewoon aanraken. Hier volgen later nog wat peppie feauteaux van.

Na een wilde kampeeractie hebben we een van de Glasshouse mountains beklommen en na een prachtig uitzicht doorgereden naar Brisbane. Buur heeft ondertussen besloten om vooruit te reizen naar Sydney om z'n vakantievriendinnetje nog een weekje te zien voordat ze weg gaat. Boeters & ik reizen met z'n tweeen naar Sydney en zien buur daar in een ruim weekje weer terug. Onderweg ga ik nog even langs Yvon want die zit hier ook ergens tussen de kangoeroes! Hier in Brisbane probeer ik een camerareparatietoko te vinden en binnenkort eens proberen op een surfplank te klimmen in Surfer's Paradise!

Zo, na deze kortste post ooit ben ik helemaal bij! Tijd om m'n mail eens door te spitten :p

Ciaowwwwwww

ps: Voor de mensen die via email op de hoogte willen blijven; de site die dat deed heeft sinds kort z'n naam veranderd in SENDMERSS en je moet je rechtsonder even opnieuw aanmelden om de updates in je mailbox te ontvangen!

Eungella National Park + Fraser Island trip (nu helemaal)

2007-11-21T04:59:00.000+01:00

Hier een update vanuit Noosa, net boven Brisbane. Na de zeiltrip van de vorige update zijn we naar het zuiden getrokken naar Eungella National Park. Dit is een aboriginal naam voor 'Land van de eeuwige wolk' en die gasten wisten waar ze het over hadden. We reden eerst een heel vlak stuk een vallei in waarna een enorme steile klim volgde. Met de vochtige zeewind die hier opstijgt worden er continu wolken gevormd, wat dan wel weer prachtige plaatjes oplevert:

De hoofdreden dat we dit NP wilden bezoeken is dat je er de grootste kans hebt om een platypus (vogelbekdier) in het wild te spotten! Dit is een van de zeldzaamste dieren ter wereld en die uitdaging wilden we wel aangaan. Je hebt de meeste kans rond zons-opkomst en -ondergang en de zon ging bijna onder. Goed, wij naar de platypus lookout spot en muisstil gewacht maar het enige wat we zagen waren tientallen schildpadden. Het werd al gauw te donker en we besloten voor de herkansing te gaan met zonsopkomst. Na het koken zaten we daar en echt veel is er niet te doen in zo'n National Park (naast goon drinken). We hadden een paar gekke foto's genomen en de rest van de avond stond meteen in het thema van trucagefoto's! We hebben lange belichtingstijd foto's om te schrijven met een petzl, een foto van ik met mezelf en het toppunt was een groepsfoto met 3x buur, 3x boeters en 3x mezelf, die je hieronder kunt zien! :D Check de andere feauteaux alhier, samen met de platypus foto's!
De volgende dag veels te vroeg opgestaan om die mislukte eenden te gaan zien en deze keer hadden we meer geluk! We hebben een stuk of 2-3 vogelbekdieren heen en weer zien zwemmen op jacht naar voedsel. Het zijn echt blije beesten! Als je ze ziet zwemmen lijkt het nog het meest op een otter, maar dan met een snavel natuurlijk. De rest van de dag is snel verteld: Autorijden! We hebben in een dag evenveel naar het zuiden gereisd als in de rest van de trip tot dan toe! :D Er was toch niet veel te zien in dat stuk dus zijn we in een keer doorgereden naar Seventeen Seventy. Dit stadje is vernoemd naar het jaar dat het gesticht is. Apart...

In Seventeen Seventy kwamen we op de camping twee Nederlandse meisjes tegen die we al zeker zes keer willekeurig ontmoet hebben zonder iets af te spreken!! De Stalkers! In 1770 hebben we geslapen en zijn weer veels te vroeg opgestaan om de zonsopkomst op de oceaan te zien, prachtig om te zien vanaf de rotspartijen aan de kust. Ook hier staan een paar prima kiekjes van in de fotogallery. Na een wakkerwordsessie zijn we doorgecrosst naar Bundaberg om te lunchen, waar we onze stalkers weer tegenkwamen bij de tourist information en bij het pakken van een strandje hadden ze ons WEER gevonden :O Het begon nou toch wel eng te worden. Die avond hebben we geslapen op een van de vele gratiz campings op de route en we moesten de 15e om 15:00 in Hervey bay zijn voor de Fraser Island briefing!

We hebben een 3-daagse tour geboekt naar Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. Het hele eiland is een groot Nationaal Park en ook de enige plek ter wereld waar raszuivere dingo's voorkomen. Het eiland zelf is verder bedekt met regenwoud dat op een dunne humuslaag op het zand groeit. Er zijn een paar grote meren die in kleur varieren van theekleur tot kristalhelder blauw. En het leukste is: Je mag overal doorheen stieren met een dikke 4x4!!! :D
De briefing bestond vooral uit dingen die je vooral niet moest doen en bovenaan de lijst stonden maatregelen om met dingo's om te gaan. Het blijven toch roofdieren en er zijn mensen aangevallen. Onze groep bestond uit tien mensen en je zit dus met z'n tienen in een auto!! Dat was wel proppen met eten, drinken en kampeer- en kookspullen! We hadden wel een monster van een auto tot onze beschikking; een verhoogde Toyota Troop Carrier met dikke 4l zescilinder diesel en uitgerust met lagedrukzandbanden. Onze bagage kon in de hightop en er konden 2 mensen voorin en 8 mensen army style op de bankjes achterin. We hadden een gemengde groep met 2 brazilianen, 2 engelsen, een schotse, 2 duitsers en onszelf :] Na de briefing eten ingekocht voor 3 dagen en spullen ingepakt. De volgende ochtend vroeg de laatste briefing over alle aspecten van de auto en rijden in los zand en knallen maar naar de pont. Een soepel vaartochtje later reden we van de boot af en maakten we de Troop Carrier klaar voor het echte werk: Bandenspanning laten zakken, Differentieelvergrendeling aan, 4x4 ingeschakeld en knallen maar! Ongelofelijk hoe probleemloos die bak door los zand heen komt. De weggetjes op het eiland zelf varieren enorm en we hadden meteen een pittig stuk te pakken waar je zelfs met 5 km/hr aardig geklutst word achterin :D Het meest bijzondere aan Fraser island is het 75-mile beach, zoals de naam zegt een ENORM strand. Als het laag tij is heb je een superbreed stuk om over te rijden en het is zo hard en vlak dat je makkelijk 80km/hr haalt op het zand! We hebben achter een paar duinen kamp opgeslagen en een dikke BBQ gehad :] Er waren geen matjes dus ik was vroeg wakker.

De tweede dag stond Indian Head bovenaan op het programma. Dit is een uitstekende rotspunt aan het eind van 75-mile beach en een broedplaats voor tigersharks :D Hier hebben we ook de eerste dingo van dichtbij gezien! En wat deed iedereen? Hey! Een dingo! Erheen! Precies het tegenovergestelde van de briefing dus :p Maar ik verwacht geen problemen met dingo's, die zijn gewoon op je eten uit en niet op jou! Na en korte klim op Indian Head en even turen zagen we een dolfijn voorbij komen, die beesten surfen gewoon op de golven, echt vet! Verder veel tigersharks gezien en een manta ray. Na Indian head moesten we een half uur lopen naar de champagne pools. Dit is een natuurlijk zwembad waar de golfkoppen precies overheen slaan en je zwemt dus echt in een bruisend bad! Heerlijk! Tijdens de uitleg beschreven als een perfecte manier "to tickle your wigly tiddbits", dussss :p Deze pools staan op het fotootje hieronder. Ik ging hier nog een prachtig plaatje van buur schieten. Hij stond op een rots en ik wachtte op een brekende golf voor op de foto. Ik drukte af toen ik een mooie golf zag breken maar de golf ging door en kwam ENORM hoog over de rots heen! Ik zag heel Rick niet meer en toen de golf weg was zag ik hem nog steeds niet! Hij lag zo'n 4 meter lager en greep naar z'n knie; dit zag er niet goed uit! Toen ik bij m was bleek er een hele diepe snee in z'n hand te zitten. Ik keek gewoon recht z'n hand in! Best freaky en dat moest duidelijk gehecht worden. Gelukkig gelukkig waren er twee vrouwen met een grote EHBO-kit bij zich die Buur een prima snelverband omknoopten als tijdelijke oplossing.
Als we voor het donker op onze bestemming willen zijn moeten we er nu vandoor dus ik gebruik Rick's verhaal even als een flinke cliffhanger voor de volgende keer. Als ik weer internet heb vertel ik verder! De foto's van de frasertrip zijn net geupload dus die zijn alvast te bekijken

Groeten uit Noosa!!

Zo tijd voor een vervolg vanuit Brisbane! We zijn hier net vandaag aangekomen en hebben net een afspraak gemaakt om de olie + filter van Wendy te vervangen. We hebben toch al dik 3000 km extra op de teller gezet! Maar laat ik eerst verder gaan bij Fraser Island:

Buur & ik kregen een lift naar onze Koala auto en daar nog even wat kleine wondjes verzorgd. We moesten eerst wachten op de rest van de groep, daarna met z'n allen geluncht. Buur moest ASAP naar de 1e hulp maar we konden nog niet het strand op tot het tij weg was getrokken. Verder pakte hij het goed op en ondanks de snee in z'n hand was nauwelijks te merken dattie wat had. Na een paar uur rijden naar de dichtsbijzijnde nederzetting (je kan het geen dorp noemen) en bleek dat er op het hele eiland geen dokter aanwezig was!!! Da's toch moeilijk voor te stellen? Ze laten dagelijks honderden malloten met dikke vadsige 4x4's over het eiland rausen en er is niet eens een dokter! Na wat heen&weer bellen wisten we dat de laatste ferry om 8u naar het vasteland vertrok. Maar de rest van de groep moest toch eten dus besloten we om het kamp op te zetten. De rest van de groep ging eten maken en Buur, Boeters & ik namen de auto naar Kingfisher Bay. Boeters zou heen rijden en ik terug. Normaal mag er niet gereden worden na 5 uur maar dit was een noodgeval. Als je te lang wacht met het hechten van een wond dan groeit het niet meer dicht. Gelukkig kwam er geen bloed meer door het snelverband heen. We moesten alleen maar via binnendoorwegen en het begon al te schemeren dus het werd een spannend ritje. Maar elk voordeel heb ze nadeel: We waren nu maar met z'n drieen en wij waren de enige binnen de groep met het idee "Don't be gentle, it's a rental!!" De rest van de groep was nogal voorzichtig dus nu met z'n drieen konden we pas echt los gaan met onze offroad bolide :D Na een wilde rit waren we ruim op tijd in Kingfisher Bay. Na een check, dubbelcheck, triplecheck & final check of Buur alles had wattie nodig had om het ziekenhuis & het hostel te bereiken hebben we hem uitgezwaaid en werd het tijd om de rest van de groep op te zoeken. Het was ondertussen pikkedonker en we kwamen op de trugweg nog keihard vast te zitten ook! Het mulle, droge zand gaf totaal geen grip op de banden en we kregen niet genoeg snelheid om 'op' het zand te komen. Na een half uur uitgraven en heen- en weer rijden werd het tijd voor andere oplossingen; we hebben een paar bomen gebruikt om voor de banden te leggen en de banden gedeeltelijk leeg laten lopen voor meer grip. Na een keer achteruit en vol gas vooruit kregen we grip en waren we uit de greppel! Als je eenmaal gang hebt moet je het houden dus we hebben zo'n 2-3 km VOL gas (V6 dieseltje @ 6000 rpm) gereden tot we wat harder zand tegenkwamen. Daarna continu in hoog toeren en flinke snelheid gereden totdat we rond 10 uur bij de rest van de groep aankwamen! Die hadden de hoop al opgegeven en alle etensresten begraven (vanwege dingo-aanvallen) dus die waren dolblij ons te zien :D Iedereen verteld dat Rick de rit overleefd had en na een kop goon snel in slaap gevallen.

Voor de laatste dag stond de nederzetting Eurong op het programma (niet boeiend, alleen een plee voor wat minder kamplustige dames) en Lake Mackenzie! Dat laatste is echt een prima meer met strakblauw, helder zoet water en een breed, wit strand. Na een mobiele eenheid met bereik te hebben gespot even mn eigen mobiel opgezocht en ik bleek ook bereik te hebben! Mooi, ff een belletje met buur gedaan en verslag gekregen! Hij had 6 hechtingen maar het belangrijkste was: geen blijvende schade! We spraken af elkaar in het Koala's hostel te zien dus dat kwam helemaal goed. De rest van de dag heerlijk gezwommen & in het zonnetje gelegen bij Lake Mackenzie en de veerpont terug gepakt. Een snelle opruimsessie later was de Fraser trip alweer achter de rug!

Na een GOEIE nacht slapen (heerlijk zo'n matras) zijn we vertrokken naar Noosa, maar dat vertel ik in de volgende post :]

Laterrrrrssssss

AHARRRRRRRRRRRRR!!!!!!!!

2007-11-12T01:54:00.000+01:00

Tijd voor een tweede update uit Airlie Beach! Afgelopen dinsdag is Claudia teruggekomen van d'r zeiltrip en ze had een plaats in de Greyhound bus op woensdagavond dus we hebben nog een dagje samen gehad! :D Dinsdagavond uit geweest in Airlie Beach maar het uitgaansleven stelt hier niet zoveel voor als in Cairns. De volgende dag een heeerlijke chilldag gehad en nog ff lekker gezwommen in de lagoon hier. De dag was alweer snel voorbij en Claudia moest de bus van 8 uur hebben. Tijd voor de tweede keer afscheid nemen, maar nu voor een hele lange tijd... :(

De volgende dag hebben we de verschillende trips vergeleken en gevonden wat we wilden! Veel trips toeren gewoon op de motor een rondje wat ook wel leuk is maar wij wilden wel ECHT gaan zeilen en vooral ZELF gaan zeilen. Via ons hostel hebben we een 3-daagse zeiltrip geboekt op "The Card". The Card is een raceklasse zeilschip dat gebouwd is voor zeilraces rond de wereld! Het is een 83-voets tweemaster waar 24 bemanningsleden aan boord kunnen leven. Uiteindelijk waren we met 17 mensen en 3 bemanningsleden. Onze crew bestond uit Captain Matt (the Skipper), deckie Owen (the Mate) en kokkie Anne (the Boss). De Skipper en Owen zijn allebei behoorlijke 'salty dogs' met veel zeilervaring maar zonder de hele crew kunnen ze niks. Op een boot als deze heb je echt veel mensen nodig om te gaan zeilen. We hebben echt fucking veel geleerd over boten, de wind, de zee en de whitsundays zelf! Maar laat ik het hele verhaal maar vertellen:

Vrijdagochtend om half 9 stonden we klaar in de haven en hebben we alvast kennis gemaakt met de rest van de reizigers op The Card. Het waren allemaal Europeanen en allemaal op reis om Australie te zien! We zaten dus letterlijk in hetzelfde schuitje :p In de haven kwam Owen ons oppikken en we brachten onze daypack en drankvoorraad aan boord. Er was een grote Esky (koelbox) voor de drank dus onze 12 liter goon en 6pack XXXX bier bleven goed drinkbaar :D Na het verlaten van de haven kregen we een uitgebreide briefing en werden de dagplannen besproken. We zijn ook meteen bestempeld als 'Team Wild Thing' inclusief yell! AHARRRRR! De Skipper deed een paar voorstellen en we besloten naar een snorkelplek te zeilen, 's middags naar een volgende snorkelplek te zeilen en daarna naar een beschermde baai te zeilen voor de nacht. Iedereen was keienhausiast dus we begonnen meteen met zeilen!

Het hoofdzeil wordt gehesen met 'girders', een soort zwengel zoals op een rolstoelfiets. Op het sein van de skipper staan zes man keihard die dingen rond te slingeren en daarna gaat het vrouwenteam helemaal los om het voorzeil te hijsen. Na het hijsen stuurt de skipper de zeilen in de wind en kantelt de boot. Alles MOET dus vast of benedendeks liggen anders ligt het in de zee :p De hele bemanning zit aan de 'high side' want de lage kant is gevaarlijk en dus de 'suicide'. Het is echt fantastisch om te voelen hoe de wind een groot schip als The Card zo ver laat kantelen! En als de zeilen eenmaal gehesen zijn riep the decky "Gimme a wild thing on one two three" en iedereen knalde een keiharde AHARRRRRRRRRRRRR eruit in piratenstijl. Na een tijdje zeilen aangekomen bij het koraalrif van Blue Pearl Bay en daar prima gesnorkeld. We moeten hier wel een 'stinger suit' dragen omdat de watertemperatuur zo hoog is. Het is een dunne wetsuit als bescherming tegen de kwallen. Er zitten hier grote Box Jellyfish, Portugese Oorlogsschip (ja dat is echt een kwal) en vele soorten kleine kwallen. Een beet kan het Irukandji Syndroom veroorzaken en als je dat al overleeft heb je zojuist de ergste tijd van je leven meegemaakt :p Het koraalrif is hier prachtig, nog mooier als in Cairns zelfs! Ik denk dat we in Cairns gedoken hebben op een plek waar gewoon veel teveel toeristen per dag komen. Een paar uurtjes snorkelen later kwam Owen ons oppikken met de rubberboot en gooide wat visvoer in het water. Nou, daar lagen we dan, in een tropisch warme zee omringd door koraalriffen en honderden gekleurde vissen, wat een slecht leven heb ik toch :p Er kwam ook nog een enorme zeebaars op het voer af en wat eerst een trage, logge vis leek veranderde in een flits in een soort piranha van een meter! Echt cool om te zien.

's Middags weer keihard gezeild naar de volgende snorkelplek en daar de eerste haai gezien! Het was een black-tipped reef shark van ongeveer 1m20. Nou, direct boeters erbij gehaald om m te laten zien en achter die haai aangezwommen. Het blijft toch spannend om zo'n beest van dichtbij te zien! :D

Hmm, ik ga ff wat korter vertellen want anders valt de planning van vandaag in het honderd :p Ow, de foto's zijn net geupload! Je kan ze hier bekijken

Na het snorkelen naar de beschermde baai gezeilt, de goon opengetrokken en gegeten, met een dik complimentje voor de Boss! Zo rond middernacht benedendeks gegaan en in bed gedoken. Half 5 al wakker geworden van de golven en ik kon gewoon niet meer slapen. Na een uurtje er maar uit gegaan en schildpadden gespot. Ook echt prachtige beesten! Na een uitgebreide morgenduik vanaf het schip de zeilen gehesen en naar Whitsunday Island gevaren voor een jungletocht naar een uitkijkpunt over Whitehaven Inlet en Whitehaven Beach, prachtig! Daarna met the pig naar whitehaven beach zelf getuft. De motor heet 'The Pig' want hij stinkt en hij maakt herrie! En zeilers hebben een hekel aan varen op de motor! Op Whitehaven beach een paar uur keihard verbrand en het zeil gehesen richting de volgende snorkelplek. Daar onderwater een glimps opgevangen van een enorme zeeschildpad en prachtig koraal gezien. Ff later weer vertrokken richting South Molle Island. Daar gingen we aan land om te partyen en daar heb ik echt gezopen als een oorlogsschip, niet normaal meer. Het was wel Supergezellig! HARRRRRRRRR!!! We hadden onze goon meegesmokkeld de kroeg in en ook nog een set pitchers gehaald. Eenmaal op de boot ben ik in coma gevallen en de volgende dag wakker gemaakt door the pig. We waren alweer onderweg naar de volgende snorkelplek. Voor ontbijt een klein plakje meloen en de hele ochtend VEEEEEL water gedronken en de snorkelbeurt geskipt. Tijdens de lange zeiltrip richting het vasteland werd ik steeds beter en we zagen steeds meer zeilschepen die richting kust gingen. Wij waren het enige schip dat het grootzeil volledig gehesen hadden dus we haalden de andere schepen langzaam maar zeker in. De lafaards! :D

Totaal gesloopt maar voldaan teruggekomen in Airlie Beach en gisteravond met de mensen van het schip gegeten en een paar bieries gedaan. We hebben vannacht KEIhard geslapen en trekken zometeen verder richting het zuiden! Voor de komende dagen willen we Eungella Nationaal Park gaan bekijken en door naar Bundaberg en Fraser Island!

AHARRRRRR!!!

Van Cairns naar Airlie Beach! Een mooie reis, maar 3x pech!

2007-11-05T02:34:00.000+01:00

Eindelijk weg uit Cairns! Je blijft veel te makkelijk veel te lang hangen daar! We zaten dan ook in een superhostel waar we ondertussen bij de hele staff in de familie zijn opgenomen dus alle mensen van Asylum enorm bedankt voor de leuke tijd! Weg gaan uit Cairns betekende ook afscheid nemen van Claudia :( Erg klote, maar dat hoort ook bij het reizen...

Op de vrijdag heeft Buur nog 3 adanced dives gedaan wat hem een 'adventure open water diver' maakt. Zo kan je je PADI certificaat steeds uitbreiden! Buur was aan het eind van de dag terug, dus we hebben hem met de bus opgepikt, hebben inkopen gedaan en zijn gaan rijden! De bus, origineel karel, hebben we een geslachtsverandering laten ondergaan en ze heet nu Wendy! Het werd al bijna donker toen we vertrokken en 's nachts kan je beter niet rijden vanwege alle wildlife op de weg. We hebben dus al snel een gratiz camping opgezocht om de volgende dag weer op tijd verder te rijden. We wilden naar mission beach gaan maar kwamen onderweg langs 'paronella park' wat voor mij klonk als een locatie voor een bejaardendagtrip :p Bij de ingang stond een vriendelijke ozzie die ons vertelde dat hij een jaar of 15 geleden een spaans kasteel tegenkwam midden in de jungle. Nou blijkt een of andere gekke spanjaard in de jaren 30 naar Australie geemigreerd te zijn en daar een huis, een kasteel, fonteinen en een complete balzaal in Gaudi-stijl met de hand heeft gebouwd. Hij heeft er ook compleet park omheen gebouwd wat nu een attractie is. Het was ongeveer het heetste tijdstip van de dag en toen we hoorden dat er een prima zwemmeertje onder de waterval lag waren we gauw overtuigd. Met ons toegangsticket hadden we een overnachting, 3 tours en onbeperkt toegang tot park & zwemmeertje. Nou, meteen maar een heerlijke duik genomen daar en je kon dus onder de waterval en de overhangende rotspartij doorzwemmen en een strangler fig die tegen de rotswand op groeide maakte het ook een coole klimwand boven het water :D Een van de tours werd door 2 aboriginal dames gedaan die hun eigen roots aan het uitzoeken waren en daar een tour van maakten. Zo hebben we abo-style een vuurtje gemaakt door met je handen een stokje te draaien (werkt ECHT) en geleeerd dat je de kont van een groene mier af moet bijten als je vitamine-C gebrek hebt! En ja, ze smaken dus ook zuur! In het park zelf nog microbats en flying foxes (fruit bats) gezien en tientallen schildpadden! Hier de rest van de kiekjes.

In paronella park hebben we ook twee Nederlands meisjes ontmoet die voor de volgende dag dezelfde plannen hadden als ons: De Cassoary walk! Een Cassoary is een zeldzame manshoge loopvogel die midden in de jungle leeft. Bij mission beach schijnt de grootste Cassoary populatie te zitten dus wij gingen eens even de vogelspotter uithangen! Je zou denken dat je een vogel zo groot als jezelf niet kan missen maar we hebben er geen een gezien :[

Goed, verder maar weer! We zijn doorgereden naar Cardwell en hebben daar zo'n 1,5 uur zitten twijfelen of we de Thorsborne trail wilden gaan lopen. Dit is een 36 km lange walking trail over zeer ruig terrein op het onbewoonde Hinchbrook Island. Het leek ons aan de ene kant een grote uitdaging en supervet, maar aan de andere hield de hitte en de luchtvochtigheid ons nogal tegen. De dag ervoor met de Cassoary walk waren we al doorweekt, en het Thorsborne Trail is 4 dagen met volle bepakking! We hebben ervoor gekozen om het bij daywalks te houden. Voor de kust van Cardwell hebben we zeekoeien zien grazen in zeegrasvelden. Nee ik heb niet teveel gedronken, zeekoeien eten echt gewoon zeegras! Even verder hebben we in de mangrove nog even naar crocs gespeurd en we zijn zelfs met Wendy over een dik off-road pad langs een rivier gereden om crocs te spotten, maar die zijn al even schuw als Cassuary's. Stelletje mietjes!

Volgende puntje op de tour was de hoogste waterval van Oz! Met de auto konden we op een hoog uitzichtpunt tegenover de waterval komen waar je tegen 267 m vallend water aan kijkt! Omdat we in de droogste tijd van Oz zitten viel er niet zo veel water maar het was nog steeds een heel spectaculair gezicht. Vanaf het uitkijkpunt zijn we afgedaald naar het meertje onderaan de waterval en hebben daar keihard snijkoek (Hier in de Coles gevonden :D) met boter gevratst. Verder ben ik nog een beetje aan het rondklimmen geweest rond het meertje maar dat had ik beter niet kunnen doen want we moesten nog zo'n 300m stijgen tijdens de terugtoch, en dat viel op het warmste moment van de dag! :O Goed ik was dus aardig verrot :p

De volgende dag zijn we naar Paluma National Park geweest. Vanaf de kust rijd je landinwaarts over zo'n 40km vlak terrein (net flevoland) en dan begint er spontaan een berg. Het is ook vrijwel altijd mistig en regenachtig op die bergen vanwege de afkoelende zeewind en dus zit er een prachtig regenwoud. Op de terugweg bij een of ander historische brug hebben we nog een riviertje afgedamd en een waterval gestopt :D Daarna de dam doorgebroken en de waterval ongeveer 20x zo hard laten stromen! Net als vroeger, stroomversnellingen bouwen :p

Eind van de dag zijn we naar Townsville gecrosst, een redelijk grote stad waar we een campervanpark hebben uitgezocht en een prachtige spot naast de BBQ konden claimen :) Daar heb ik voor het eerst sinds tijden weer eens een volle dag achter internet gezeten, heeeerlijk :p Die avond standaard dingen gedaan (spullen wassen, dingen uithangen, meuk schoonmaken, keihard WARM douchen) en vroeg naar bed gegaan.

Maar hier komt ook de 3x pech die ik had :( Zowel m'n digicam als m'n mobiele telefoon starten niet meer op sinds de walking trips van de laatste tijd en de 3e keer pech was dat op het campervanpark in Townsville AUD 350 uit m'n portemonne is gestolen! En de portemonee zat in m'n broekzak, m'n broek lag in de camper en ik lag er naast!!! De brutaliteit! Ik heb het 1x eerder meegemaakt in Valkenburg en toen was ik ook al zo pissed! Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr Ik heb meteen iedereen rondgevraagd maar niks verdachts gevonden en ook geen andere slachtoffers. Toen aangifte gedaan bij de receptie en later bij de politie en via email bij de verzekering. 's Avonds werd ik opgebeld door de verzekering en ik kreeg het gestolen geld terug! :D Dat had ik nooit verwacht! Van de camera kreeg ik 40% van de dagwaarde terug wat bijna niks is in vergelijking met het aankoopbedrag, maar goed, ik was al blij dat ik wat terug kreeg. Verder is het dichtsbijzijnde reparatiecentrum in Brisbane en de camerareparatie word op de $300 geschat :( Ik ben nu dus aan het orienteren op een nieuwe digicam en heb misschien een waterdichte en stootvaste op het oog..

Na al dit geregel nog een beetje inkopen gedaan in de stad. Ik werd nog herkend door Isabella, een meisje waar we in de 1e week in Cairns mee zijn gaan stappen! Met haar nog even Castle Hill beklommen en een prachtige zonsondergang gezien boven Townsville. 's Nachts op de camping de grootste lol gehad met een duitser, een fransman en een nederlandse.

De volgende ochtende haasten haasten en de ferry gepakt naar Magnetic Island. Dat is echt een prachtig eilandje met paradijselijke bounty-strandjes. We hebben een groot deel van het eiland overgelopen en zijn toen van strandje naar strandje gegaan en af&toe even een stukje zwemmen in afgeschermde strandjes waar het water zeker 30 graden was :D De laatste tocht van de dag was een tocht waar veel Koala's in het wild schenen te zitten maar pas toen de zon onderging konden we ze vinden. Dan beginnen ze namelijk actief te worden! Ze maken een soort grommende geluid en dat is de makkelijkste manier om ze te vinden. Koala's zijn echt chille beesten. Ze zitten maar een beetje in zo'n eucalyptus en alles wat ze doen is blaadjes eten en 20 uur per dag slapen. :D Op de terugtoch raakten we aan de praat met een Ozzie die bleek in Alligator Creek te wonen, en dat was net onze bestemming om te overnachten! Hij gaf ons de tip dat je bij het roadhouse gratis kon overnachten en daar bleek gewoon een truckersovernachtingsplaats te zitten! Met TV-kamer, warme douches, wasmachines en alles! Superrelaxt :]

Na deze overnachting hebben we een lange tocht gemaakt richting Airlie beach en onderweg nog even een bak frozen mango langs de snelweg gekocht & weggewerkt. Hmmm :D In Bowen hebben we nog even gelunched & gechilled op het strand en 's middags aangekomen in Airlie beach. Volgens de verhalen kan je hier bruut stappen maar 's nachts was het erg rustig in de feesttenten. Misschien omdat het zondag was ofzo.. Nou ja, vanavond nog maar eens proberen. Vandaag weer een chill dagje gehad en m'n blog bijgewerkt. JAJA ik ben bij! W00t! Haha en verder zijn we op zoek geweest naar verschillende tours. Hier voor de kust liggen de Whitsunday Islands en dat schijnt het summum van 's werelds eilandengroepen te zijn. Dat moeten we zien :D Het aanbod aan reizen is enorm en we laten de keuzes even bezinken tot vanavond want de tripjes zijn erg prijzig hier.

Verder komt morgen Claudia terug van haar trip! :D Dan zie ik r nog 1 dagje voordat ze richting Fraser Island vertrekt en daarna voor een paar maanden naar NZ. Op m'n fotodump heb ik bij alle albums de locatie ingevoerd dus je kan nu op de kaart zien waar ze ongeveer gemaakt zijn :]

Nou dat was m weer voor vandaag folks! Nog ff emailen en dan tijd om voer te brouwen!

Duiken, of toch niet? Ja, toch wel!

2007-11-01T02:35:00.000+01:00

Ondertussen al twee weken geleden zijn Buur, Boeters & ik begonnen aan een PADI gecertificeerde open-water dive course, waarna we uit Cairns wilden vertrekken. Als je daarmee klaar bent mag je overal ter wereld gewoon zelf duikapparatuur huren en kan je zonder instructeur gaan duiken! De cursus had twee dagen theorie en zwembad praktijk en daarna twee dagen praktijk op het great barrier reef! Onze instructeur was Mike, een Nederlander die al drie jaar duikcursussen gaf in Cairns met sidekick Saori, een Japanse. Allebei echt goeie instructeurs waar je ook goed mee kan lachen. De twee dagen theorie begonnen met een medische keuring, instructie en een paar video's en deze gingen zonder problemen en het theorie-examen hebben we alledrie met vlag & wimpel gehaald. De praktijk in het zwembad was ook supergrappig maar ik merk toch wel dat ik nooit sport :p Het lastigste vond ik nog wel het "equalizen" dan moet je druk op je buis van eustachius zetten om je binnenoor op dezelfde druk als de omringende waterdruk te krijgen. Anders knallen je trommelvliezen je hersens in :p

De volgende dag (woensdag) werd ik wakker met een keelpijn waar je eng van word en alle holtes in m'n hoofd deden zeer. Officieel mag je niet gaan duiken als je ook maar een kuchje geeft maar ik denk toch maar proberen want ik wil wel die cursus halen! 's ochtends werden we door Mike opgehaald en naar de boot gebracht. We gingen met de Osprey 5, een van de snelste grote boten in Cairns die ons naar Saxons & Hastings Reef bracht. Na de duikbriefing alle gear aangetrokken en het prachtig heldere, blauwe water ingesprongen. Voor de eerste open water duik daalden we af langs een touw en toen begon het gezeik! Ik equalisede me te pletter maar had nog steeds het gevoel alsof m'n trommelvliezen m'n hoofd in werden gedrukt. Na 5 min proberen op 3,5 meter diepte schopte Mike me naar boven met de fijne mededeling dat het vandaag toch niet zou gaan lukken :( Nou, terug de boot op dan maar, alle gear uitgetrokken en gaan snorkelen. Ik had al gauw m'n duikgroep gevonden en heb aan het oppervlakte maar meegesnorkeld! Later op de boot vertelde mike dat het op z'n minst vier dagen duurt voordat je van zoiets geneest! :( Gelukkig konden we een afspraak maken dat we met de open water cursus van de volgende week in konden springen. De rest van de dag heb ik dus uitgebreid gesnorkeld en foto's gemaakt van Buur & Boeters:
Op de terugweg waaide je bekant van het zonnedek af!

En na afloop zag je precies tot waar m'n wetsuit kwam :p

De donderdag van de cursus had rick ook een probleem met equalizen, waarschijnlijk omdat hij te snel dook. Ook Rick kon dus over een week pas weer terugkomen! We hadden dus een kleine week (vrijdagochtend - dinsdagavond) over. Nou ligt er in het binnenland achter Cairns een prachtig bergachtig gebied dat the tablelands heet. Dat zijn we dus in die tijd aan het uitchecken geweest.

Maar voordat ik daarover ga vertellen moet ik jullie maar eens voorstellen aannnn: Claudia!

Hier links op de foto heel charmant in beeld :p Ik heb r ontmoet tijdens de ladies night in de Rhinobar wat altijd een geslaagde feestavond is in Cairns. En ze bleek in hetzelfde hostel te zitten!

Tijdens m'n verblijf in Asylum heb ik echt een supertijd gehad met Claudi. We bleken verdacht veel gemeen te hebben. Voorbeeldjes zijn feesten tot je er bij neervalt, drinken, gekke dingen meenemen op reis en tot in de laatste week ontdekten we nog meer dingen. Om met fantasy RPG's en de DBZ-serie maar eens een paar gekke voorbeelden te noemen :p Ze heeft al door Vietnam, Cambodja, Laos, Thailand, etc gereisd en als ik die verhalen hoor moet ik daar ook een keer heen :D

Maar goed, de trip naar de tablelands! Vanaf Cairns zijn we landinwaarts getrokken naar Yungabarra, Atherton, Herberton en uiteindelijk Irvinebank! Vanaf de kust zie je de natuur veranderen van palmbomen, tropisch regenwoud, dichte bossen, open bossen tot uiteindelijk savanne. We hebben plekken gezien waar jaarlijks 8,3 meter neerslag valt en plekken waar jaarlijks 0,3 meter valt.

De eerste nacht zijn we ver in het binnenland geindigd in Irvinebank, een plaatsje dat zelfs kleiner is als Hazerswoude! Met zo'n 100 inwoners kent iedereen elkaar en bijna alles word betaald met wederdiensten in plaats van geld, heel apart. Na aankomst op de gratis kampeerplaats in het 'centrum' waar we als enige stonden hebben we ons hele kamp opgezet wat inmiddels nog maar zo'n 10 minuten duurt. Daarna zijn we een biertje gaan pakken in de lokale overvolle kroeg (het was er druk met 5 mensen) die tevens dienst doet als postkantoor, tankstation, winkeltje, restaurant, etc, etc. Daar bleken de locals zwaar verrrast te zijn dat toeristen zo maar tegen ze praatten want de meeste toeristen beginnen blijkbaar geen praatje. S'avonds na het eten weer terug gegaan en nog een biertje gepakt maar half 10 werden we de kroeg uit gekickt! Goed, dan maar een kampvuurtje beginnen. M'n eerste kampvuur sinds de reis w00t! Dat dorre, droge hardhout brand prachtig en ik had al gauw een boon-stijl kampvuur gaande :] De lokale bevolking ging thuis wat booze halen en kwam (allemaal met de auto :p) weer richting kampvuur. De rest van de avond tot 2 uur zitten ouwehoeren dus was zeer geslaagd :] De volgende dag werden we om half 8 wakker getrapt door A.D. die vond dat we de halve dag al verslapen hadden. Hij vond het zo cool dat we met iedereen een feestje bouwden dat hij ons een tour door de omgeving wilde geven! Zo zijn we met een dikke 4x4 de bergen ingestierd en hebben we een paar oude mijnschachten van binnen bekeken en bleek er midden in de dorre, droge bergen een enorm stuwmeer te liggen! Na afloop een bakkie gedaan bij hem thuis, het lokale museum bekeken en afscheid genomen van Irvinebank.

De volgende dag hebben we liggen chillen in de Innot Geothermal Hot springs, gekampeerd op een gratis camping en de dag erna zoveel watervallen bekeken tot we ze zat waren :p De vele watervallen zijn de grootste attractie van de tablelands en ik heb ook een paar prachtige kiekjes kunnen maken :]

Na die watervallen kampeerden we op een goedkope self-registration camping en probeerden weer een vuurtje te maken, maar nu met doorweekte tropisch regenwoud takken. Dat is zeker geen aanrader :s Uiteindelijk is het gelukt en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om m'n TE goedkope slippers te offeren aan het vuur!

De volgende ochtend ASAP vertrokken want we werden geterorriseerd door een leger March Flies, een soort dazen op anabole stereoiden. De volgende dag hebben we een 2.4 km junglewalk gedaan met aan het einde de enorm hoge Nandroya Fall. Zoek buur maar eens op in deze foto, dan zie je hoe groot die was:

Soms hoef je niet op zoek te gaan naar de jungle, maar vind de jungle JOU! Tijdens de terugweg bleek deze verstekeling aan m'n bloed begonnen te zijn:
Maar hij zat nog niet erg vast want toen ik m'n sandaal uittrok liet ie los. Hij was blijkbaar erg gesteld op m'n sandaal want het kostte de grootste moeite om hem daar af te krijgen!

Dinsdag zijn we terug gekomen in Asylum, Cairns en woensdag toch wel zenuwachtig weer op de boot gesprongen om de duikcursus af te maken! Hopen, hopen, hopen dat equalizen nu wel goed gaat. Deze keer had ik Saori als instructrice en ook meteen als duikbuddy. Bij de afdaling langs het touw ben ik heeel langzaam dieper gedoken en JA! Het ging goed! Geen problemen! :D Tijdens de duik zonder problemen alle oefeningen gedaan en een prachtige tocht door het koraalrif gemaakt! Alle duiken gingen prima en tussendoor hebben we nog gesnorkeld zo lang we konden! Donderdag, de tweede dag op het rif ging weer prima! Geen enkel probleem met de oefeningen en lekker genoten van de duik. De moeilijkste oefening is stilhangen in het water op een vaste hoogte zonder je te bewegen. Dit kan je doen door precies zoveel lucht in je longen te houden dat je net niet gaat drijven en net niet gaat zinken. Maar ondertussen moet je wel blijven ademhalen! :] Op het rif prachtige dingen gezien. Koralen in alle vormen & kleuren, hard & zacht, zeekomkommers, vissen in alle formaten en kleuren, echt prachtig! Ik had ook nog een paar vissen nieuwsgierig gemaakt door te doen alsof ik voer uit mn BCD zakje haalde dus die kwamen vlakbij kijken of er wat te halen viel. Ook nog een paar giant clams gezien. De grootste had zo'n 1,5 meter grote schelp en als je er boven een beetje wappert gaat die hele enorme schelp dicht! Ook nog veel "Nemo's" gezien, die visjes kan je uit hun annemoon lokken door een beetje met je vinger te bewegen. Ze zullen je zelfs aanvallen om hun annemoon te beschermen! :]

Na een dag duiken gewoon gaan stappen en met Buur, Boeters & Claudia weer naar de Ladies Night in de Rhinobar geweest. De vrijdag de hele dag met Claudia doorgebracht en aan het einde van de dag eindelijk vertrokken uit Cairns! Maar dat lees je in de volgende post!

Green Island + Cape Tribulation

2007-10-18T03:52:00.000+02:00

Je gelooft het niet, maar ik heb m'n schoenen/sokken afgezworen! Het duurde even voor ik overtuigd was maar in de tropen zijn dichte schoenen gewoon veel te warm! Ik dus de eerste de beste toko binnengestapt en thongs (nee, geen damesondergoed maar slippers) gekocht maar dat was niks! Die dingen bleven over straat slepen dus je hoorde me van 3 km lopen en het draadje tussen me tenen was TE irritant. Nog ff verder gezocht en ja hoor, ik ben nu aan de Nike Air Jesus! En ze lopen superrelaxt :]

Iedereen kent natuurlijk de 'bounty' eilanden uit de reclames, witte stranden, diepblauwe zee en een tropische jungle tot aan het strand. Nou, deze eilanden bestaan dus echt! Buur & ik zijn naar Green Island geweest, een eilandje dat ontstaan is uit een koraalrif. Je loopt in ongeveer een uurtje het hele eiland rond. Bij de trip zaten ook snorkelspullen om de grootste attractie van het eiland te bekijken: Het koraalrif zelf! Green Island maakt deel uit van het Great Barrier Reef en je loopt zo het strand af en zwemt het rif op. Ik liep wel een partij te kloten met die flippers maar op de lange duur zwemt het makkelijker als zonder. Je wordt minder snel moe. Wat je allemaal vlak onder het oppervlak ziet is echt prachtig! Een wereld van kleur door alle koralen en vissen! En er liggen allemaal gekke zeekomkommers tussendoor en we zijn ook onder de pier doorgezwommen waar een school van zo'n 40-50 vissen zo groot als mn onderarm geen enkel probleem had om ons mee te laten zwemmen. Echt cool! Na het snorkelen zijn we door het regenwoud gebanjerd en op de terugweg naar de pier was het laag water dus konden we mooi alle beestjes zien die daar in achterbleven. We hebben oa een octopus, een vis die z'n hol bewaakt, een soort zeeslang ofzo, zeesterren, honderden zeekomkommers en een grote heremietkreeft gezien. Alhier de foto's

Aansluitend op dit tripje hadden we Asylum's Mad Monday Party (Foto's kijken op eigen risico) dus na dit dagje waren we compleet gesloopt! En de volgende dag zouden we officieel de bus kopen! We moesten dus om 10 uur uit het hostel zijn en om 12 uur bij het internetcafe waar we met Wendeline en Maaike (de oude eigenaresses) hadden afgesproken. Daar hebben we meteen een 3rd party property verzekering (zeg maar WA) + brand & diefstal afgesloten en alle formaliteiten geregeld. We zijn u dus ECHT eigenaars van de Toyota Tarago! Woohoo!

Nu we een bus hadden wilden we hem meteen goed uitproberen. We zijn vanaf Cairns noordwaarts gereden, zo het regenwoud in! We hebben de Captain Cook highway gepakt maar echt een highway zou ik het niet noemen :p Het is een superkronkelige kustweg die de bergachtige rotskust volgt. Onderweg hebben we genoeg mooie kiekjes kunnen schieten en die vind je hier. De eerste avond in de bus waren we meteen af van de gratis hostel maaltijden dus moesten we zelf aan de slag. En we hadden wel zin in een stevige maaltijd dus besloten we zo goed en zo kwaad als het ging een stevige stamppot te klussen. We kwamen er achter dat we maar een steelpannetje en een koekenpannetje hadden en in het steelpannetje pasten de aardappels nog niet eens! Het is een creatieve stamppot geworden... :p

De volgende dag hebben we een jungletocht gedaan in Mossman Gorge (Daintree National Park) en daarna broodnodig afgekoeld in de Mossman River. Die avond hebben op Newell's beach gestaan en ontbeten met ananas. Die dingen moet je niet te lang in je esky (koelbox) laten liggen want die ananaslikeurlucht krijg je er niet uit! Het stikte op die camping ook van de Gekko's. Echt coole beesten, en retesnel! In de loop van de dag verder getrokken richting Cape Tribulation. Je moest de pont pakken en na die pont zit je ECHT in de jungle. Je ziet de lucht alleen nog maar op grote wegen en aan de kust en de rest is bomen. We hebben daar op Noah's Beach gestaan, een goedkope camping waar eigenlijk alleen een pleehokje en 17 open plekken waren. We kampeerden dus midden in de jungle en na 20m lopen stonden we op een enorm breed strand dat we bijna voor ons alleen hadden! Tijdens en na het eten kregen we nog bezoek van een kangoeroe-rat achtig beest en later op de avond had een ENORME spin Rick's backpack uitgezocht als hangout spot. Na de foto zagen we hem niet meer maar we hebben besloten om voortaan de backpacks zo kort mogelijk buiten de bus/tent te laten.

Na een zwetend nachtje regenwoud zijn we verder getrokken naar Cape Tribulation en daar zelfs nog voorbij gereden. Voorbij de cape houden de verharde wegen op en moet je eigenlijk een 4x4 hebben maar het was een goeie test voor onze nieuwe bus! We zijn doorgereden tot Emmagen Creek, want daar moest je dwars door een rivier rijden om verder te gaan en we zagen een paar dikke 4x4's al moeite hebben met de keien. Daar zijn we dus omgedraaid en teruggereden naar Noah's beach. Onderweg nog een gemarkeerde klimtocht gedaan naar Mt Sorrow Lookout. Op de terugweg nog een stukje keihard naar beneden gestierd a la Andorra/Tjechie :]

Noah's beach was weer onze camping voor die nacht en we zijn voor het eerst getuige geweest van een tropische onweersstorm. Damn, dat gaat tekeer! Ken je de geur die er hangt de ochtend na een regenbui? In het regenwoud is dat nog 10x intenser! En we hadden weer een bezoeker in ons kamp, een 'Lace Monitor' een varaan van ongeveer een meter! Hij was druk bezig met het keukengerei van de overburen maar ging er meteen vandoor toen we hem betrapten :p

Camperbusje in the pocket!

2007-10-07T02:20:00.000+02:00

De auto's en busjes verkopen hier als zoete broodjes! De meeste busjes zijn binnen een dag voor de vraagprijs verkocht. Als koper sta je aan het eind van het seizoen in Cairns voor een uitdaging! In totaal hebben we ongeveer 40 busjes vergeleken, een stuk of negen interessante bekeken, zo'n vier testritten gemaakt en twee busjes door een garage laten testen. De eerste die we lieten testen had een hele waslijst aan problemen. In de tijd dat we wat van de prijs af aan het praten waren, zijn we verder gaan zoeken en hebben een technisch bijna perfect busje gevonden. Dat busje moet ons wel door Australie kunnen brengen! ow ja; en het blijft raar om aan de verkeerde kant van de weg te rijden! Gekke Aussies :p

Het busje staat bekend als 'Karel' en we kopen hem van twee Nederlandse meiden. We hebben een mechanische check laten doen en er zaten twee verschillende voorbanden op, de ruitewisserrubbers moesten vervangen worden en er moest een pakking vervangen worden. De dames hebben twee nieuwe banden betaald en de pakking daar gaan wij achteraan. De garage wilde het zelf voor $ 100 doen dus dat moet goedkoper kunnen :p Het is een Toyota Tarago 7-zitter waarvan de stoelen helemaal omlaag geklapt kunnen worden. Dan kunnen er twee personen op het matras slapen. We kunnen dus ook het matras wegklappen, de stoelen omhoog doen en mensen meenemen. Da's wel gezellig voor een keer en bovendien kunnen we dan benzinekosten delen ;)

Dinsdag nemen we het busje definitief over en we hopen dan dezelfde dag te kunnen vertrekken uit Cairns. Het plan is om eerst noordwaarts te gaan naar Port Douglas en daarna Cape Tribulation, wat midden in het tropisch regenwoud ligt. Daarna willen we door het binnenland terug naar Cairns om hier ons PADI duikbrevet te gaan halen. En waarschijnlijk gaan we weer naar hetzelfde hostel want het is hier erg gezellig :]

Het was alleen eergisteravond wat minder gezellig! Er zat zoals elke avond een groepje mensen buiten het hostel aan de tafeltjes gezellig te ouwehoeren. Twee andere gasten van Asylum waren op de terugweg vanuit Cairns naar het hostel aan de praat geraakt met een paar aboriginals. En van het ene moment op het andere werden ze onwijs aggressief en begonnen ze te duwen en te slaan &zo. Toen is iedereen teruggegaan naar het hostel en binnen het hek gaan staan. We waren wel met 20x zoveel mensen maar als je die gasten uitschakelt zijn ze de volgende dag met 30x zoveel mensen terug en dan giert het uit de klauw. Wel direct de politie gebeld natuurlijk maar die kwam pas na 20 min ofzo. En ze hebben er een opgepakt maar na een paar uur alweer laten gaan! Dat gaat echt nergens over! Maar ja, vandaag en gisteren geen problemen dus iedereen hoopt dat het bij een incident blijft.

Gisteren hebben we de deal over de auto gemaakt dus we hadden wat te vieren! We hebben de rest van de dag heerlijk bij de lagoon gelegen! De lagoon is een zwembad met zandstrand dat vlak aan de kust ligt. Het is een vervanger voor de zee want daar kan je niet in zwemmen. Dat is vooral vanwege de 'blue bottles' of ook wel 'stingers' genoemd, hele giftige kleine kwalletjes die met een steek al dodelijk zijn. Ook zitten er zeekrokodillen en daar wil je ook geen ruzie mee :p Maar in de lagoon is het prima zwemmen en prima zonnen op het strandje ernaast.

Als het eb wordt zie je de meest uiteenlopende beesten in de baai. De vreemdste vind ik toch wel mud crawlers, een soort vis met pootjes die ook boven water kan ademen. Ik zal even een foto laten zien:

Vandaag nog even lekker van het weer genieten even rondkijken hoe we naar een van de tropische eilanden voor kust hier kunnen gaan. Er zouden ferries moeten gaan en dat willen we morgen misschien gaan doen. Ciaoww allemaal

camperrrrrrrrs

2007-10-03T07:35:00.000+02:00

Zo, de afgelopen week is een behoorlijke regelweek geweest! We hebben nu alledrie een adres, mobiel telefoonnummer, Tax File Number, Visum Papiertje, Bankrekening, en een hele stapel camper advertenties! Overdag hebben we dingen geregeld en 's avonds zijn we gaan stappen. Het is wel een behoorlijke feestweek geweest! :] Bijna elke club hier heeft een wekelijks programma met elke avond van de week iets speciaals. Zo zijn we gisteravond getuige geweest van een goudvissenrace! Je kon bieden op een goudvis en dan moest jou goudvis in twee aquariums van vier meter lang racen tegen een andere goudvis. Je kreeg een rietje om bellen achter de goudvis te blazen zodat ie de goeie kant op ging :D

Verder zijn we al de hele week campervans aan het vergelijken. Ik heb hier een paar mogelijke kandidaten gezet. Zometeen gaan we ook nog even bellen voor twee busjes. Ons ideaal is een campervan waar we met z'n drieen in kunnen slapen maar die zijn meestal veel te duur. Als mensen nog goeie tips hebben om op te letten laat het even weten ;)

Er staat een hele berg nieuwe feauteux op m'n picasaweb en foto's zeggen meer dan duizend woorden dus neem eens een kijkje ;]

Groeten aan jullie allemaal!

Eerste paar dagen in Cairns

2007-09-28T04:04:00.000+02:00

Nadat we in Brisbane aankwamen, nog voor de doune, werd ik direct door de narcoticabrigade staande gehouden. Het bleek echter om een training te gaan voor de speurhonden hier. Ik moest een panty met drugsluchtjes in m'n kontzak steken en de speurhond moest mij uit de rij kunnen pikken. Ze gebruiken gewone touristen omdat dat het dichts mogelijk bij de echte situatie van drugssmokkelaars komt. Nou, dit leek me wel een grappig experimentje dus ik stemde in! Wij verder naar de wachtrij voor de douane en even later kwam er een enorme hond langs om iedereen te besnuffelen. Ik keek zo onschuldig mogelijk opzij om die hond geen hints te geven met mn ogen maar hij pikte me direct uit de rij! Ze zijn getraind om naast een verdachte te gaan zitten dus ik hoefde niet bang te zijn om een paar ledematen te verliezen :p Hierna moesten we nog even langs een strenge douanebeambte en hadden we direct een vlucht door naar Cairns. We hebben meteen maar even de bagage opgehaald, treintje gepakt naar de domestic terminal en ingecheckt. In m'n handbagage zat een sleuteltje 10/13 wat natuurlijk altijd handig is als het vliegtuig uit elkaar dreigt te vallen. Dat sleuteltje is dus van Nederland naar Duitsland, naar Taipei, naar Brisbane met me meegereist. Maar juist op de binnenlandse vlucht houden ze me aan en moet ik dat sleuteltje inleveren!! Tja, het is ook echt gevaarlijk gereedschap natuurlijk :p

De eerste dag hebben we vooral rustig aan gedaan en de stad verkend. Cairns is niet echt een grote stad en ons hostel zit op loopafstand van het centrum. Omdat de zee hier vol zit met allerlei nasty beesten hebben ze aan de kust een prachtig openbaar zwembad aangelegd, met zandstrand! Het is wel raar om in het water te liggen en een meter lager de kustlijn te zien. We hebben meteen ook alle Taiwanese troepsels en US$ ingewisseld voor aussie $$$ We zitten in het hostel Asylum Backpackers en dat bevalt prima voor de prijs. We zijn AUS$ 110,- kwijt voor een week inclusief 5x een eenvoudige maaltijd bij de Woolshed of bij de Rhinobar, vanavond voor $ 3 onbeperkt pizza of BBQ en maandag de mad monday party. De gratis maaltijden zijn heel basic maar wel genoeg. Je moet ff in de rij staan en een van de 4 "menu's" kiezen en proberen een tafel te scoren. Onze kamer heeft 4 bedden en er zit nog een aziaat die we amper gesproken hebben. We slapen in een omgebouwde garagebox en de roldeur zit er nog steeds in. Asylum is wel typisch een budgethostel :p

De tweede dag zijn we op zoek gegaan naar alle 'inburgeringszaken'. Zo willen we een adres, telefoonnummer, tax file number, bankrekening, enz, enz. Alles bij elkaar is dat nog een onwijs gekloot! En voor de meeste dingen is er een adres nodig en dat was juist niet te vinden. Niemand hier wist hoe je een vast adres kon krijgen die de post doorstuurt door heel Australie. Gelukkig weet internet altijd raad en hebben we op dag drie een website gevonden waar we een adres aan konden vragen. Bij Travellers Contact Point is dat gelukt en als we post krijgen dan houden ze het vast en krijgen we een emailtje. De post kunnen we dan naar elk gewenst adres door laten sturen. Ideaal! :] M'n adres hier is:

Robbert Geers TCP 11342
C/- Travellers Contact Point
7th Floor, Dymocks Building
428 George Street
SYDNEY NSW 2000
AUSTRALIA

Nu kunnen we dus ook ons prepaid sim kaartje activeren en een bankrekening starten. We hebben al een tax file number dus we kunnen al bijna aan het werk :p Ook zijn we al aan het rondkijken voor een goed uitgerust busje!

Maaarrr natuurlijk hebben we ook de kroegen hier gecheckt. De eerste avond hebben we vooral rondgelopen en alles bekeken en genoten van de tropische sfeer hier. Nog ff een paar biertjes gedaan en de hele avond lekker zitten babbelen met een canadese, zwitserse en duitse in de ierse pub P.J. O'Brians. Op de trugweg kennis gemaakt met een blijkbaar populaire backpackershobby: fire Poi's. Dat zijn twee brandende bollen aan een kettinkie en de truc is om die zo spectaculair mogelijk rond te slingeren. Dit ziet er vooral 's nachts echt vet uit. De foto's hiervan volgen nog. Ik heb sowieso een probleem met feauteaux uploaden hier omdat ze activeX componenten hebben geblokkeerd. Zometeen mar ns proberen of ik daaromheen kan hacken >:) Maar goed, de tweede avond zijn we geeindigd in de woolshed waar een wet t-shirt competition gehouden werd! :D Deze feauteaux zijn behoorlijk NSFW en komen niet op m'n picasa webalbum. Ze zijn natuurlijk wel beschikbaar op aanvraag ;] De derde avond zijn we naar de Rhinobar geweest. Daar was "Crazy Annie" van ons hostel die je een sticker gaf waarmee je behoorlijke korting kreeg :] We waren met een flinke groep van ons hostel en vooral veel vrouwen dus we hebben ons deze avond ook weer prima vermaakt hehe. We hadden verwacht dat we hier niet zo op zouden vallen qua lengte maar in de gemiddelde pub hebben we in ieder geval nooit problemen om elkaar terug te vinden! Zo, ik ga nog ff proberen iets met de foto's te fixen maar als dat niet lukt ga ik toch echt richting zwembad :]

Latexx

Aangekomen in Oz

2007-09-23T07:15:00.000+02:00

Jaja, eindelijk aangekomen in the land down under!

InTaipei had ik alleen tijd om wat feauteaux te uploaden en geen tijd meer om een verhaaltje te typen dus ik ga verder vanaf Taipei!

We verbleven in Taiwanmex, een hostel midden in de stad op de bovenste etage. Er staan alleen maar flats in Taipei, en elk flatgebouw heeft wel een knutselwerkje er op staan. Rob & Nico zouden daar goed aanslaan met eigen huis & tuin. Het lijkt er ook op dat iedereen zijn eigen electriciteit en water aanlegt want ook daar heb ik heel wat creatief kluswerk gezien :] Ons hostel werd gerund door Raul, een mexicaan (vandaar dus taiwanmex) die alles prima geregeld had. Z'n Engels was niet al te best maar we hebben zeker gelachen daar.

De eerste dag hebben we een beetje door de stad geslenterd en ons verbaast over alles wat we zagen. Echt ZO VEEL scooters, niet normaal! Verder prachtige tempels gezien en duizenden klieine winkeltjes. Het weer was erg heet & nat. Het regende bijna elke dag wel en als het niet regende had je alsnog de luchtvochtigheid van 99,9 %. Hier & daar hebben we wat lokale dingen geprobeerd en in de 7-11 stores wat dingen gekocht die er wel eetbaar uitzagen, want van de verpakking werd je niet wijzer! In de praktijk is het best lastig dat Chinees :p De eerste avond hebben we bij een imitatie mcDonalds gegeten die in een westelijk land waarschijnlijk aangeklaagd zou worden :D 's avonds nog wat verder rondjes gelopen. Helaas was er geen normale kroeg te bekennen in de buurt waar we toen waren dus hebben we wat pils gekocht en zijn terug gegaan naar Taiwanmex. Aldaar nog even Michael geholpen met z'n mp3-speler, een Amerikaan die Engels wil gaan geven in China en bezig was met een cursus Chinees.

De tweede dag waren we om 2 uur wakker (leve de jetlag :p) en wilden we de Taipei 101 gaan bekijken. Het is het hoogste gebouw ter wereld dat in gebruik is. In Dubai zijn ze nu een hogere aan het bouwen maar die is nog niet af. De omringende gebouwen zijn geen extreme hoogbouw dus de Taipei 101 valt echt enorm op. Het is wel goed te merken dat het gebouw alleen gemaakt is om toeristen te trekken! Er staan wat leuke nachtfeauteuax van Taipei in m'n fotoalbum. Na de Taipei 101 hebben we de MRT (een soort metro) gepakt naar de Shilin night market, een van de grootste in Taipei. In de MRT staken we met z'n drieen een ruime kop boven de rest uit en we werden dan ook uitgebreid nagekeken :] 's Avonds zijn we gaan eten in een restaurant waar plaatjes bij de menu's stonden zodat we ongeveer wisten wat we bestelden. De serveerster met het beste Engels werd onze kant op geschoven maar die kwam niet verder als hello, please en thank you! Met wat handen- en voetenwerk (daar raak je aan gewend) hadden we alle drie een menu besteld en we kregen een dienblad vol kleine schaaltjes waarvan we echt niet wisten wat we er mee aan moesten :D Er was bijvoorbeeld een schaaltje met een soort sesamzaadjes en na enige uitleg bleek je die te moeten malen, daarna een of ander goedje er over te moeten gieten en dan kon je er je vlees in dopen! En zo nog een stuk of wat schaaltjes dus :] Ook kregen we stokjes en blijkbaar waren we erg aan het prutsen want na een minuut of 5 kwam onze serveerster met lepels aanzetten haha. Maar we zijn dapper doorgegaan met onze chopsticks. 's avond hebben we een andere nightmarket bezocht en zijn daarna bij de eerste (en enige) toko naar binnen gelopen waar bierkratten voor de deur stonden. Daar met het gebruikelijke handen- en voetenwerk pils besteld en na een tijdje raakten we aan de praat met twee Taiwanezen. Ondanks het brakke Engels hebben we uitgebreid zitten ouwehoeren en kregen we een tip om naar de LUXY te gaan. Dit zou de hipste nachtclub van Taipei zijn. We hadden wel paspoorten nodig om binnen te komen. Het was alleen best gezellig met die Chinezen en ze hebben ook nog eens ons bier betaald :] We waren dus wel te laat voor de MRT en moest een taxi fixen. Toen we die eenmaal hadden en bij het hostel waren was het al zo laat dat we besloten om de LUXY een dagje uit te stellen. Hadden we dat maar niet gedaan...

De derde dag zijn we op weg gegaan naar XinBaitou. We hadden wat geruchten gehoord over vulkanische bronnen die al eeuwenlang gebruikt worden voor hun genezende werking. in het fotoalbum zie je een dampend ' meertje' . Dit meertje is een vulkanische Groene Zwavelbron en heeft een temperatuur van 90 graden! Water mengt zich met vulkanische gassen en neemt allerlei stoffen in zich op. Het heeft dan ook een pH van 1,2!!! En het stinkt een uur in de wind :p Gelukkig word dit water verdund voordat het in de XinBaitou public hot springs terecht komt. Wij dus naar die hot springs, omgekleed en rondgekeken. De bovenste bron was het heetst en naar beneden toe werden de baden steeds minder heet. We begonnen enhausiast bovenaan maar dat is echt HEET je word gekookt als een kreeft daar. Na een paar warme baden, afgewisseld met koude baden zijn we in de een-na heetste uitgekomen. Dat leverde toch een paar respectvolle blikken op van de locals :] Er waren ook veel mensen die een heet bad combineerden met allerlei rituelen en gebeden. Echt cool om te zien. Een aanrader voor iedereen die naar taiwan gaat en het kost maar NT$ 40,- (ongeveer een euri) Doe alleen wel al je sieraden af!! Mijn zilverkleurige kettinkje was helemaal koperkleurig geworden!
We hebben een betaalbaar restaurantje gezocht en bestellen zonder woorden werd al bijna een automatisme :) Daarna de MRT naar Taiwanmex gepakt en gaan voordrinken voor het stappen. We hadden naast wat bier een vage fles gekocht om te proberen. Kerstin, een duitse architecte dronk ook mee en had al eerder beloofd mee te gaan stappen. Zij was op de trugweg van Taiwan. De vage fles bleek kookwijn te zijn en niet te zuipen :p Raul wist het nog enigszins drinkbaar te maken door er gedroogd fruit in te gooien maar het bleef bocht! Later arriveerden er een mexicaanse en een filippijnse vrouw die allebei al aangeschoten waren en die hadden de grootste lol. Ze moesten per se op de foto met ons. Het resultaat staat in het fotoalbum dus als je nog wilt lachen moet je daar kijken. Later dronken Michael en Hoen ook nog wat mee totdat het mis ging met de mexicaanse. Die klaagde al even over een hartprobleem en viel dan ook keihard flauw. Ze reageerde ook bijna nergens meer op. Later kwam ze bij en heb ik haar wat laten drinken. Samen met Raul heb ik haar naar beneden geleid en zijn ze met de taxi naar het ziekenhuis gegaan. Ondanks dit wilden we nog wel gaan stappen. Dus wij met twee taxi's naar de LUXY. En dan moet je net onze pech hebben: Er was juist deze ene avond een gay en lesbian party! :( Ik had geen RVS boxershort aan dus durfde niet naar binnen en we hebben maar een andere tent opgezocht. Daar mochten we niet in omdat Hoen slippers aan had en zelfs wat extra US $$ kon de bewakers niet overtuigen. Nou ja, dan maar ff nabieren in Taiwanmex! Daar hebben we nog tot laat gezeten en heel laat kwamen er nog wat japanse meisjes bij dus daar nog maar even mee zitten kletsen. :]

De laatste dag in Taiwan hebben we een ontbijtje gescoord bij de 7-11, nog even geshopt in de ondrgrondse mall en hebben we al onze spullen opgeruimd. Ik was wel redelijk duf toen. Er was een of andere Australische kneitergast die nog wel wat leuks wist om dat te fixen. Eerst had ie een of ander drankje, een soort hyperversie van Red Bull waar je er maar een per dag van mag drinken. En daarna kwam die met een soort vrucht waar je op moet kauwen om energie van te krijgen. Ik heb wel lang staan twijfelen maar heb van meerdere mensen gehord dat de locals het gewoon gebruiken. Nou ja, als zij het doen dan kan ik het ook :p Het smaakte erg renzig en ik begon te zweten als een vakkenvuller in Paraguay. Ik werd ook behoorlijk duizelig. Toen heb ik die vrucht maar uitgespuugt en veeeel water gedronken en het effect trok langzaam weg. 's Avonds hebben we de bus gepakt naar het vliegveld en vorige keer dacht ik dat Taipei een klein vliegveld was, maar het is echt ENORM. Het aankomstgedeelte is echt heel klein, maar het vertrekgedeelte en dan vooral de taxfree shops doen schiphol verbleken! Voor de douane hebben we nog even echt Taiwanees gegeten: Een grote bak Noodlesoup! En toen door de douane richting het vliegtuig. We waren alledrie aardig brakjes dus probeerden wat te slapen maar door de turbulentie ging dat niet zo goed. We kwamen dus helemaal brakjes in Brisbane aan :p

Daarover later meer!

ps: Heerlijk, even computeren :p

w00t! Ik ben weg!

2007-09-21T13:56:00.001+02:00

Jaja, afgelopen donderdagochtend ging ik ein-de-lijk echt weg. Met een nette 18kg in m'n backpack en een flinke portie handbagage moet ik het wel een half jaar vol kunnen houden. M'n ouders hebben me naar Buur gereden en toen hebben we collectief Boeters opgehaald. Daarna naar Utrecht Centraal gecrosst waar we nog net op tijd waren om een bakkie te doen voor we in de ICE sprongen.

De treinreis ging helemaal prima tot aan Frankfurt Flugbahnhof toe! Daar dachten we na het inchecken en bagage inleveren nog even wa te gaan eten en in de taxfreeshop bij de gadgets te gaan kwijlen. Nou was er welgeteld een taxfreeshop en het restaurant zat afgeladen met mensen met vertraging. Er was dus gewoon geen eten te bestellen! nergens niet! Toen hebben we maar een noodrantsoen stroopwafelsch opgekaand.

Verbazend genoeg mocht ik gewoon door de douane! Op een paar kleine pntjes na dan; Ik moest wel al mn stieren opdrinken en moest beloven de volgende keer m'n gereedschap in mn normale bagage te doen! :p

Na het instappen bleek dat er een uigebreid in-flight entertainment systeem voorzien was! Precies wat een Robbert zonder computer nodig heeft! :D Ziehier de controller, geshowd door mijn lieftallige assistente:

Tijdens de vlucht hebben we nog gezwaaid naar Wils en Joel want daar vlogen we overheen. De landing ging ook heel smooth dus geen problemen. Taipei Airport is echt heel klein qua voorzieningen. Helemaal geen eetgelegenheid en een kleine tax-free shop. Volgens de uitgebreide beschrijving (in heel brak engles!!) van ons hostel Taiwanmex kwamen we heel gemakkelijk taipei door en in een keer bij het hostel aan.

Taipei is echt raar! Maar daarover volgende keer meer...

Hier nog wat random taiwan kiekjes:

en hier de link naar het hele album: http://picasaweb.google.co.uk/oppersjaak/VertrekTaiwanEersteDag

morgen is het zover!

2007-09-19T17:29:00.000+02:00

Net voor het laatst thuis gegeten en we aten échte oerhollandsche hutspot! Dat was lekker! Kheb het enige voordeel van de herfst dus ook nog mooi meegepakt :D

w00t! Tijd om eindelijk écht weg te gaan! Morgen droppen pa & ma Geers me af op Utrecht centraal. Daar meet ik met Buur & Boeters en we springen rond half 9 op de ICE die ons direct naar Frankfurt Flughafen brengt. Schneller! Immer Schneller! Jawöhl!!!

Aldaar zoeken we de toko van China airlines om ruim op tijd (12u) in te checken. Dan hebben we nog alle tijd voor bagage, douane (geen full body search plzzz) en de hele papieren hel. Als alles goed gaat met onze vliegende chinese vrinden stijgen we om 15:00 op om richting Taipei, Taiwan te gaan!

En dat zal je net zien: Ga je op een lange reis, komt er één of andere supertyphoon langs, de grootste die in tien jaar langs taiwan is getrokken! In China hebben ze alvast 1,8 miljoen mensen geëvacueerd. Klinkt gezellig om daar met een vliegtuig te landen :p Maar no worries; die storm is allang weggetrokken als we daar aankomen!

Eenmaal aangekomen in de megastad Taipei moeten we de weg zoeken naar ons hostel en dan gaan we met drie grote dudes eens lekker opvallen tussen de Taiwaneesjes :D

Na een paar dagen citytour gaan we verder naar onze bestemming Australië, maar dat lezen jullie de volgende keer ;)

Ik neem in ieder geval een heel zootje ongeregeld van de scouting mee in deze too peppie collage:

Nou, ik ga nog één keer alle bagage checken :p

Eens kijken of ik nog een beetje normaal kan tukken vanavond haha!

Nog 3 dagen!

2007-09-17T20:01:00.000+02:00

Zo, vandaag heb ik eens geprobeerd of alles wat ik mee wil nemen voor een half jaar wel in mn rugzak past! En jawel: het past! Kben blij dat ik een 95 liter backpack heb :p

Ik mag max. 20 kilo meenemen en zit nu aan de 15. Best netjes al zeg ik het zelf! En dan te bedenken dat dit allemaal meegaat:
http://www.geerz.nl/temp/watgaaternouuiteindelijkmee.doc

En ik mag er nog 5 kilo bij stouwen :p

Verder nieuws is dat je vanaf nu alle updates op deze blog ook via de mail kan ontvangen! Je vind deze optie onderin in de rechterkolom op oppersjaak.blogspot.com

En dan is het nu weer tijd voor: een pilsje! :]

laatste weekend in de lage landen

2007-09-16T23:31:00.000+02:00

Dat was weer best een druk weekendje zo :p

Vooral het overvliegen, het overgaan van de oudste scouts naar hun nieuwe speltak, nam heel wat tijd in beslag. Maar gelukkig zat het weer mee en volgens mij heeft iedereen het naar z'n zin gehad :D De feuteux volgen later nog op scoutingboskoop.nl

Helaas ook nog slecht nieuws; ik ben WEER een bril armer!! grrr, wat is het toch met die dingen?! Tijdens een close encounter met een baggerslootje was ik opeens brilloos en was mijn oogprothese nergens meer te bekennen. Ik denk dat ik maar een abonnement ga nemen op elke maand een nieuwe bril ofzo!

's avonds wezen poolen & stappen in gouda maar iedereen was al aardig gesloopt door een druk dagje scouting :]

We zijn nu net met de familie terug van een heerlijk dinertje bij de plaatselijke Argentijn. Die lui weten wel hoe ze moeten braaien! Ik verheug me ook al op de BBQ-gewoontes down under :D

En zo eindigd op deze zondagavond voorlopig m'n laatste weekendje in Nederland!

Nog maar 3 dagen, spannennnddd!!

Deel 2 van de partypics

2007-09-12T19:18:00.000+02:00

Hier nog even een korte post met de laatste feauteaux van afgelopen zaterdag!

klik hier! (of hier)

Bellen down under

2007-09-11T19:50:00.000+02:00

Ik kreeg van veel mensen de vraag of ze me nog kunnen bellen als ik in Oz zit. Dit kan zeker maar uiteraard zijn er wel wat haken & ogen!

=> Australië is zo bizar groot en uitgestrekt dat er in sommige gebieden binnen honderden kilometers geen GSM mast te bekennen is! Ik zal dus soms lange perioden onbereikbaar zijn.

=> Ik koop down under een simkaartje om lokaal te bellen en stamp dat simmetje in mn mobiel. De Nederlandse simkaart zit dus maar af&toe in m'n mobiel.

=> Ze lopen voor op Nederland! Nou ja, qua tijd dan. Het is in Australië 8 uur later (9 als de Neerlandsche wintertijd in gaat) dus op de tijd dat ik dit post is het daar 4 uur 's nachts. Degene die me wakker belt krijgt persoonlijk een rotschop als ik terug ben :p

Ondanks deze kleine dingen ben ik gewoon bereikbaar op m'n neerlandsche nummer! en dan de vraag: Quanta Costa? Daar heb ik dit hendige tabelletje voor gemaakt: http://www.geerz.nl/temp/belkosten.xls

Werkzaamheden afronden

2007-09-11T19:40:00.000+02:00

Zo langzamerhand heb ik ook afscheid genomen van iedereen waar ik voor werk! Alle bedrijven bedankt! Ik heb een hoop lol gehad in mn werk :)

Ennnnn: Zonder jullie had ik nooit genoeg doekoe kunnen verzamelen haha

De volgende bedrijven bedankt:

http://www.mobilistelecom.nl/
http://www.mdproducts.nl/
http://www.archilee.nl/
http://www.ntometaal.nl/
http://www.vanherk-tuinen.nl/
http://www.vandorpelectro.nl/

Geslaagde party => Brakke Robbert

2007-09-09T21:49:00.000+02:00

Het was een supergeslaagd feestje gisteravond! Iedereen ONWIJS bedankt voor de heerschende cadeaux, kaarten & doekoe$!! En natuurlijk dat je er was! Kheb niet iedereen zo uitgebreid gesproken als ik zou willen want t was errug druk.

Uiteraard zijn er weer de nodige kiekjes geschoten. De feauteaux die legaal op het wereldwijde web mogen vind je door hieronder te klikken:

Er volgen nog meer feauteaux van een tweede digicam. Stay tuned!

Tijd om kéihard te gaan slapen nu..

Truste! :]

Het gaet spooken in Boskoop!!

2007-09-07T11:57:00.000+02:00

Morgen is m'n afscheidsfeestje dat ik vier op het clubhuis van m'n scoutinggroep. Het valt precies op de dag dat de allereerste opkomsten van het scoutingseizoen beginnen. Kben benieuwd naar de grote vakantieverhalen van de verkenners! En morgenavond dus DA PARTAY om iedereen nog ns te zien die ik een tijdje niet meer ga zien *snif*

Hier de uitnodiging: (klikbaar)

nu ook updates op hyves!

2007-09-07T11:29:00.000+02:00

Na wat knutschelen is het gelukt om m'n reisblog van blogger nu ook automagisch op hyves neer te laten zetten! Leve web 2.0!! :D

Dit ga ik zo eens even laten weten aan buur & boeters want het is superhendig. Maar misschien lezen ze het al op mn hyves :p

verjaardag

2007-09-06T18:52:00.000+02:00

Gisteren heb ik m'n verjaardag gevierd met de hele Geers/Heij Clan bij elkaar! Het was erg gezellie en ik kon meteen de hele familie nog een keer zien voordat ik op reis ga! Iedereen bedankt voor de doekoezz en cadeaux, want die gaan zéker van pas komen op reis!! :D

blogger werkt aardig

2007-09-06T17:44:00.000+02:00

Kben nog ff aan het rondkijken geweest in de instellingen van blogger maar het ziet er toch best goed uit! Web-feeds waar mensen zich op kunnen abboneren, instelbare thema's, geen sp@m en het plaatsen van een bericht gaat supermakkelijk. Ik denk dat ik m'n travel blog hier maar ga beginnen :]

M'n foto's dump ik dan op http://picasaweb.google.com/oppersjaak, waar ik 1 GB aan feauteaux kwijt kan!

Eerste testje

2007-08-29T19:50:00.000+02:00

Ik kan natuurlijk ook m'n berichten op blogger zetten hmm

*twijfels*

extragratis: ogentestje!