van Fraser Island naar Brisbane

Op naar Brisbane! Maar onderweg valt er nog heel wat moois te zien. Vanuit Hervey bay hebben we de touristische route binnendoor genomen. Veelzeggende plaatsnamen als Walliebum, Boonooroo, Maaroom, Wallu en Cooloola passeerden de revue tot aan Rainbow Beach. Dit plaatsje komt aan z'n naam door de vele kleuren zand. Na het beklimmen van een ENORME zandduin waar ze in scheveningen stikjaloers op kunnen zijn zagen we verschillende zandlagen varierend van zwart naar roodachtig tot helder wit. Hieronder een uitzichtkiekje:


Verder is er niet veel te beleven en we zijn doorgereden naar Noosa, wat bekend staat om z'n grote golven. Bij onze overnachting kregen we een gratis huurbodyboard en dat hebben we eens uitgebreid getest! Het duurt ff voor je een golf te pakken hebt maar als je hem hebt ga je echt wel hard! Het was een mooi opwarmdagje voor het surfen wat we later nog van plan zijn.

Een niet te missen attractie in Oz is volksheld Steve Irwin's Australian Zoo. Dat is die kerel van discovery die een stoeipartijtje met een rog niet overleefd heeft. Maar hij leeft zeker voort hier in Australie! De snelweg naast de zoo is zelfs naar hem vernoemd! Door de hele zoo kom je hem en zijn familie tegen op afbeeldingen en in de hoofdshow in het 'Crocoseum' zie je Steve ook vaak voorbij komen op video. Nog even langs de memorial wall gelopen met knuffels, schilderijen, tekeningen, surfboards, je kan het zo gek niet bedenken of iemand heeft er een aandenken aan Steve van gemaakt. Het thema van de zoo is het omgaan met en het beschermen van dieren. Je kan Kangaroos, Koala's, Wallabies en zelfs Olifanten gewoon aanraken. Hier volgen later nog wat peppie feauteaux van.

Na een wilde kampeeractie hebben we een van de Glasshouse mountains beklommen en na een prachtig uitzicht doorgereden naar Brisbane. Buur heeft ondertussen besloten om vooruit te reizen naar Sydney om z'n vakantievriendinnetje nog een weekje te zien voordat ze weg gaat. Boeters & ik reizen met z'n tweeen naar Sydney en zien buur daar in een ruim weekje weer terug. Onderweg ga ik nog even langs Yvon want die zit hier ook ergens tussen de kangoeroes! Hier in Brisbane probeer ik een camerareparatietoko te vinden en binnenkort eens proberen op een surfplank te klimmen in Surfer's Paradise!

Zo, na deze kortste post ooit ben ik helemaal bij! Tijd om m'n mail eens door te spitten :p

Ciaowwwwwww

ps: Voor de mensen die via email op de hoogte willen blijven; de site die dat deed heeft sinds kort z'n naam veranderd in SENDMERSS en je moet je rechtsonder even opnieuw aanmelden om de updates in je mailbox te ontvangen!

Eungella National Park + Fraser Island trip (nu helemaal)

Hier een update vanuit Noosa, net boven Brisbane. Na de zeiltrip van de vorige update zijn we naar het zuiden getrokken naar Eungella National Park. Dit is een aboriginal naam voor 'Land van de eeuwige wolk' en die gasten wisten waar ze het over hadden. We reden eerst een heel vlak stuk een vallei in waarna een enorme steile klim volgde. Met de vochtige zeewind die hier opstijgt worden er continu wolken gevormd, wat dan wel weer prachtige plaatjes oplevert:

De hoofdreden dat we dit NP wilden bezoeken is dat je er de grootste kans hebt om een platypus (vogelbekdier) in het wild te spotten! Dit is een van de zeldzaamste dieren ter wereld en die uitdaging wilden we wel aangaan. Je hebt de meeste kans rond zons-opkomst en -ondergang en de zon ging bijna onder. Goed, wij naar de platypus lookout spot en muisstil gewacht maar het enige wat we zagen waren tientallen schildpadden. Het werd al gauw te donker en we besloten voor de herkansing te gaan met zonsopkomst. Na het koken zaten we daar en echt veel is er niet te doen in zo'n National Park (naast goon drinken). We hadden een paar gekke foto's genomen en de rest van de avond stond meteen in het thema van trucagefoto's! We hebben lange belichtingstijd foto's om te schrijven met een petzl, een foto van ik met mezelf en het toppunt was een groepsfoto met 3x buur, 3x boeters en 3x mezelf, die je hieronder kunt zien! :D Check de andere feauteaux alhier, samen met de platypus foto's!
De volgende dag veels te vroeg opgestaan om die mislukte eenden te gaan zien en deze keer hadden we meer geluk! We hebben een stuk of 2-3 vogelbekdieren heen en weer zien zwemmen op jacht naar voedsel. Het zijn echt blije beesten! Als je ze ziet zwemmen lijkt het nog het meest op een otter, maar dan met een snavel natuurlijk. De rest van de dag is snel verteld: Autorijden! We hebben in een dag evenveel naar het zuiden gereisd als in de rest van de trip tot dan toe! :D Er was toch niet veel te zien in dat stuk dus zijn we in een keer doorgereden naar Seventeen Seventy. Dit stadje is vernoemd naar het jaar dat het gesticht is. Apart...

In Seventeen Seventy kwamen we op de camping twee Nederlandse meisjes tegen die we al zeker zes keer willekeurig ontmoet hebben zonder iets af te spreken!! De Stalkers! In 1770 hebben we geslapen en zijn weer veels te vroeg opgestaan om de zonsopkomst op de oceaan te zien, prachtig om te zien vanaf de rotspartijen aan de kust. Ook hier staan een paar prima kiekjes van in de fotogallery. Na een wakkerwordsessie zijn we doorgecrosst naar Bundaberg om te lunchen, waar we onze stalkers weer tegenkwamen bij de tourist information en bij het pakken van een strandje hadden ze ons WEER gevonden :O Het begon nou toch wel eng te worden. Die avond hebben we geslapen op een van de vele gratiz campings op de route en we moesten de 15e om 15:00 in Hervey bay zijn voor de Fraser Island briefing!

We hebben een 3-daagse tour geboekt naar Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. Het hele eiland is een groot Nationaal Park en ook de enige plek ter wereld waar raszuivere dingo's voorkomen. Het eiland zelf is verder bedekt met regenwoud dat op een dunne humuslaag op het zand groeit. Er zijn een paar grote meren die in kleur varieren van theekleur tot kristalhelder blauw. En het leukste is: Je mag overal doorheen stieren met een dikke 4x4!!! :D
De briefing bestond vooral uit dingen die je vooral niet moest doen en bovenaan de lijst stonden maatregelen om met dingo's om te gaan. Het blijven toch roofdieren en er zijn mensen aangevallen. Onze groep bestond uit tien mensen en je zit dus met z'n tienen in een auto!! Dat was wel proppen met eten, drinken en kampeer- en kookspullen! We hadden wel een monster van een auto tot onze beschikking; een verhoogde Toyota Troop Carrier met dikke 4l zescilinder diesel en uitgerust met lagedrukzandbanden. Onze bagage kon in de hightop en er konden 2 mensen voorin en 8 mensen army style op de bankjes achterin. We hadden een gemengde groep met 2 brazilianen, 2 engelsen, een schotse, 2 duitsers en onszelf :] Na de briefing eten ingekocht voor 3 dagen en spullen ingepakt. De volgende ochtend vroeg de laatste briefing over alle aspecten van de auto en rijden in los zand en knallen maar naar de pont. Een soepel vaartochtje later reden we van de boot af en maakten we de Troop Carrier klaar voor het echte werk: Bandenspanning laten zakken, Differentieelvergrendeling aan, 4x4 ingeschakeld en knallen maar! Ongelofelijk hoe probleemloos die bak door los zand heen komt. De weggetjes op het eiland zelf varieren enorm en we hadden meteen een pittig stuk te pakken waar je zelfs met 5 km/hr aardig geklutst word achterin :D Het meest bijzondere aan Fraser island is het 75-mile beach, zoals de naam zegt een ENORM strand. Als het laag tij is heb je een superbreed stuk om over te rijden en het is zo hard en vlak dat je makkelijk 80km/hr haalt op het zand! We hebben achter een paar duinen kamp opgeslagen en een dikke BBQ gehad :] Er waren geen matjes dus ik was vroeg wakker.

De tweede dag stond Indian Head bovenaan op het programma. Dit is een uitstekende rotspunt aan het eind van 75-mile beach en een broedplaats voor tigersharks :D Hier hebben we ook de eerste dingo van dichtbij gezien! En wat deed iedereen? Hey! Een dingo! Erheen! Precies het tegenovergestelde van de briefing dus :p Maar ik verwacht geen problemen met dingo's, die zijn gewoon op je eten uit en niet op jou! Na en korte klim op Indian Head en even turen zagen we een dolfijn voorbij komen, die beesten surfen gewoon op de golven, echt vet! Verder veel tigersharks gezien en een manta ray. Na Indian head moesten we een half uur lopen naar de champagne pools. Dit is een natuurlijk zwembad waar de golfkoppen precies overheen slaan en je zwemt dus echt in een bruisend bad! Heerlijk! Tijdens de uitleg beschreven als een perfecte manier "to tickle your wigly tiddbits", dussss :p Deze pools staan op het fotootje hieronder. Ik ging hier nog een prachtig plaatje van buur schieten. Hij stond op een rots en ik wachtte op een brekende golf voor op de foto. Ik drukte af toen ik een mooie golf zag breken maar de golf ging door en kwam ENORM hoog over de rots heen! Ik zag heel Rick niet meer en toen de golf weg was zag ik hem nog steeds niet! Hij lag zo'n 4 meter lager en greep naar z'n knie; dit zag er niet goed uit! Toen ik bij m was bleek er een hele diepe snee in z'n hand te zitten. Ik keek gewoon recht z'n hand in! Best freaky en dat moest duidelijk gehecht worden. Gelukkig gelukkig waren er twee vrouwen met een grote EHBO-kit bij zich die Buur een prima snelverband omknoopten als tijdelijke oplossing.
Als we voor het donker op onze bestemming willen zijn moeten we er nu vandoor dus ik gebruik Rick's verhaal even als een flinke cliffhanger voor de volgende keer. Als ik weer internet heb vertel ik verder! De foto's van de frasertrip zijn net geupload dus die zijn alvast te bekijken

Groeten uit Noosa!!

Zo tijd voor een vervolg vanuit Brisbane! We zijn hier net vandaag aangekomen en hebben net een afspraak gemaakt om de olie + filter van Wendy te vervangen. We hebben toch al dik 3000 km extra op de teller gezet! Maar laat ik eerst verder gaan bij Fraser Island:

Buur & ik kregen een lift naar onze Koala auto en daar nog even wat kleine wondjes verzorgd. We moesten eerst wachten op de rest van de groep, daarna met z'n allen geluncht. Buur moest ASAP naar de 1e hulp maar we konden nog niet het strand op tot het tij weg was getrokken. Verder pakte hij het goed op en ondanks de snee in z'n hand was nauwelijks te merken dattie wat had. Na een paar uur rijden naar de dichtsbijzijnde nederzetting (je kan het geen dorp noemen) en bleek dat er op het hele eiland geen dokter aanwezig was!!! Da's toch moeilijk voor te stellen? Ze laten dagelijks honderden malloten met dikke vadsige 4x4's over het eiland rausen en er is niet eens een dokter! Na wat heen&weer bellen wisten we dat de laatste ferry om 8u naar het vasteland vertrok. Maar de rest van de groep moest toch eten dus besloten we om het kamp op te zetten. De rest van de groep ging eten maken en Buur, Boeters & ik namen de auto naar Kingfisher Bay. Boeters zou heen rijden en ik terug. Normaal mag er niet gereden worden na 5 uur maar dit was een noodgeval. Als je te lang wacht met het hechten van een wond dan groeit het niet meer dicht. Gelukkig kwam er geen bloed meer door het snelverband heen. We moesten alleen maar via binnendoorwegen en het begon al te schemeren dus het werd een spannend ritje. Maar elk voordeel heb ze nadeel: We waren nu maar met z'n drieen en wij waren de enige binnen de groep met het idee "Don't be gentle, it's a rental!!" De rest van de groep was nogal voorzichtig dus nu met z'n drieen konden we pas echt los gaan met onze offroad bolide :D Na een wilde rit waren we ruim op tijd in Kingfisher Bay. Na een check, dubbelcheck, triplecheck & final check of Buur alles had wattie nodig had om het ziekenhuis & het hostel te bereiken hebben we hem uitgezwaaid en werd het tijd om de rest van de groep op te zoeken. Het was ondertussen pikkedonker en we kwamen op de trugweg nog keihard vast te zitten ook! Het mulle, droge zand gaf totaal geen grip op de banden en we kregen niet genoeg snelheid om 'op' het zand te komen. Na een half uur uitgraven en heen- en weer rijden werd het tijd voor andere oplossingen; we hebben een paar bomen gebruikt om voor de banden te leggen en de banden gedeeltelijk leeg laten lopen voor meer grip. Na een keer achteruit en vol gas vooruit kregen we grip en waren we uit de greppel! Als je eenmaal gang hebt moet je het houden dus we hebben zo'n 2-3 km VOL gas (V6 dieseltje @ 6000 rpm) gereden tot we wat harder zand tegenkwamen. Daarna continu in hoog toeren en flinke snelheid gereden totdat we rond 10 uur bij de rest van de groep aankwamen! Die hadden de hoop al opgegeven en alle etensresten begraven (vanwege dingo-aanvallen) dus die waren dolblij ons te zien :D Iedereen verteld dat Rick de rit overleefd had en na een kop goon snel in slaap gevallen.

Voor de laatste dag stond de nederzetting Eurong op het programma (niet boeiend, alleen een plee voor wat minder kamplustige dames) en Lake Mackenzie! Dat laatste is echt een prima meer met strakblauw, helder zoet water en een breed, wit strand. Na een mobiele eenheid met bereik te hebben gespot even mn eigen mobiel opgezocht en ik bleek ook bereik te hebben! Mooi, ff een belletje met buur gedaan en verslag gekregen! Hij had 6 hechtingen maar het belangrijkste was: geen blijvende schade! We spraken af elkaar in het Koala's hostel te zien dus dat kwam helemaal goed. De rest van de dag heerlijk gezwommen & in het zonnetje gelegen bij Lake Mackenzie en de veerpont terug gepakt. Een snelle opruimsessie later was de Fraser trip alweer achter de rug!

Na een GOEIE nacht slapen (heerlijk zo'n matras) zijn we vertrokken naar Noosa, maar dat vertel ik in de volgende post :]

Laterrrrrssssss

AHARRRRRRRRRRRRR!!!!!!!!

Tijd voor een tweede update uit Airlie Beach! Afgelopen dinsdag is Claudia teruggekomen van d'r zeiltrip en ze had een plaats in de Greyhound bus op woensdagavond dus we hebben nog een dagje samen gehad! :D Dinsdagavond uit geweest in Airlie Beach maar het uitgaansleven stelt hier niet zoveel voor als in Cairns. De volgende dag een heeerlijke chilldag gehad en nog ff lekker gezwommen in de lagoon hier. De dag was alweer snel voorbij en Claudia moest de bus van 8 uur hebben. Tijd voor de tweede keer afscheid nemen, maar nu voor een hele lange tijd... :(


De volgende dag hebben we de verschillende trips vergeleken en gevonden wat we wilden! Veel trips toeren gewoon op de motor een rondje wat ook wel leuk is maar wij wilden wel ECHT gaan zeilen en vooral ZELF gaan zeilen. Via ons hostel hebben we een 3-daagse zeiltrip geboekt op "The Card". The Card is een raceklasse zeilschip dat gebouwd is voor zeilraces rond de wereld! Het is een 83-voets tweemaster waar 24 bemanningsleden aan boord kunnen leven. Uiteindelijk waren we met 17 mensen en 3 bemanningsleden. Onze crew bestond uit Captain Matt (the Skipper), deckie Owen (the Mate) en kokkie Anne (the Boss). De Skipper en Owen zijn allebei behoorlijke 'salty dogs' met veel zeilervaring maar zonder de hele crew kunnen ze niks. Op een boot als deze heb je echt veel mensen nodig om te gaan zeilen. We hebben echt fucking veel geleerd over boten, de wind, de zee en de whitsundays zelf! Maar laat ik het hele verhaal maar vertellen:


Vrijdagochtend om half 9 stonden we klaar in de haven en hebben we alvast kennis gemaakt met de rest van de reizigers op The Card. Het waren allemaal Europeanen en allemaal op reis om Australie te zien! We zaten dus letterlijk in hetzelfde schuitje :p In de haven kwam Owen ons oppikken en we brachten onze daypack en drankvoorraad aan boord. Er was een grote Esky (koelbox) voor de drank dus onze 12 liter goon en 6pack XXXX bier bleven goed drinkbaar :D Na het verlaten van de haven kregen we een uitgebreide briefing en werden de dagplannen besproken. We zijn ook meteen bestempeld als 'Team Wild Thing' inclusief yell! AHARRRRR! De Skipper deed een paar voorstellen en we besloten naar een snorkelplek te zeilen, 's middags naar een volgende snorkelplek te zeilen en daarna naar een beschermde baai te zeilen voor de nacht. Iedereen was keienhausiast dus we begonnen meteen met zeilen!


Het hoofdzeil wordt gehesen met 'girders', een soort zwengel zoals op een rolstoelfiets. Op het sein van de skipper staan zes man keihard die dingen rond te slingeren en daarna gaat het vrouwenteam helemaal los om het voorzeil te hijsen. Na het hijsen stuurt de skipper de zeilen in de wind en kantelt de boot. Alles MOET dus vast of benedendeks liggen anders ligt het in de zee :p De hele bemanning zit aan de 'high side' want de lage kant is gevaarlijk en dus de 'suicide'. Het is echt fantastisch om te voelen hoe de wind een groot schip als The Card zo ver laat kantelen! En als de zeilen eenmaal gehesen zijn riep the decky "Gimme a wild thing on one two three" en iedereen knalde een keiharde AHARRRRRRRRRRRRR eruit in piratenstijl. Na een tijdje zeilen aangekomen bij het koraalrif van Blue Pearl Bay en daar prima gesnorkeld. We moeten hier wel een 'stinger suit' dragen omdat de watertemperatuur zo hoog is. Het is een dunne wetsuit als bescherming tegen de kwallen. Er zitten hier grote Box Jellyfish, Portugese Oorlogsschip (ja dat is echt een kwal) en vele soorten kleine kwallen. Een beet kan het Irukandji Syndroom veroorzaken en als je dat al overleeft heb je zojuist de ergste tijd van je leven meegemaakt :p Het koraalrif is hier prachtig, nog mooier als in Cairns zelfs! Ik denk dat we in Cairns gedoken hebben op een plek waar gewoon veel teveel toeristen per dag komen. Een paar uurtjes snorkelen later kwam Owen ons oppikken met de rubberboot en gooide wat visvoer in het water. Nou, daar lagen we dan, in een tropisch warme zee omringd door koraalriffen en honderden gekleurde vissen, wat een slecht leven heb ik toch :p Er kwam ook nog een enorme zeebaars op het voer af en wat eerst een trage, logge vis leek veranderde in een flits in een soort piranha van een meter! Echt cool om te zien.


's Middags weer keihard gezeild naar de volgende snorkelplek en daar de eerste haai gezien! Het was een black-tipped reef shark van ongeveer 1m20. Nou, direct boeters erbij gehaald om m te laten zien en achter die haai aangezwommen. Het blijft toch spannend om zo'n beest van dichtbij te zien! :D


Hmm, ik ga ff wat korter vertellen want anders valt de planning van vandaag in het honderd :p Ow, de foto's zijn net geupload! Je kan ze hier bekijken


Na het snorkelen naar de beschermde baai gezeilt, de goon opengetrokken en gegeten, met een dik complimentje voor de Boss! Zo rond middernacht benedendeks gegaan en in bed gedoken. Half 5 al wakker geworden van de golven en ik kon gewoon niet meer slapen. Na een uurtje er maar uit gegaan en schildpadden gespot. Ook echt prachtige beesten! Na een uitgebreide morgenduik vanaf het schip de zeilen gehesen en naar Whitsunday Island gevaren voor een jungletocht naar een uitkijkpunt over Whitehaven Inlet en Whitehaven Beach, prachtig! Daarna met the pig naar whitehaven beach zelf getuft. De motor heet 'The Pig' want hij stinkt en hij maakt herrie! En zeilers hebben een hekel aan varen op de motor! Op Whitehaven beach een paar uur keihard verbrand en het zeil gehesen richting de volgende snorkelplek. Daar onderwater een glimps opgevangen van een enorme zeeschildpad en prachtig koraal gezien. Ff later weer vertrokken richting South Molle Island. Daar gingen we aan land om te partyen en daar heb ik echt gezopen als een oorlogsschip, niet normaal meer. Het was wel Supergezellig! HARRRRRRRRR!!! We hadden onze goon meegesmokkeld de kroeg in en ook nog een set pitchers gehaald. Eenmaal op de boot ben ik in coma gevallen en de volgende dag wakker gemaakt door the pig. We waren alweer onderweg naar de volgende snorkelplek. Voor ontbijt een klein plakje meloen en de hele ochtend VEEEEEL water gedronken en de snorkelbeurt geskipt. Tijdens de lange zeiltrip richting het vasteland werd ik steeds beter en we zagen steeds meer zeilschepen die richting kust gingen. Wij waren het enige schip dat het grootzeil volledig gehesen hadden dus we haalden de andere schepen langzaam maar zeker in. De lafaards! :D



Totaal gesloopt maar voldaan teruggekomen in Airlie Beach en gisteravond met de mensen van het schip gegeten en een paar bieries gedaan. We hebben vannacht KEIhard geslapen en trekken zometeen verder richting het zuiden! Voor de komende dagen willen we Eungella Nationaal Park gaan bekijken en door naar Bundaberg en Fraser Island!



AHARRRRRR!!!

Van Cairns naar Airlie Beach! Een mooie reis, maar 3x pech!

Eindelijk weg uit Cairns! Je blijft veel te makkelijk veel te lang hangen daar! We zaten dan ook in een superhostel waar we ondertussen bij de hele staff in de familie zijn opgenomen dus alle mensen van Asylum enorm bedankt voor de leuke tijd! Weg gaan uit Cairns betekende ook afscheid nemen van Claudia :( Erg klote, maar dat hoort ook bij het reizen...

Op de vrijdag heeft Buur nog 3 adanced dives gedaan wat hem een 'adventure open water diver' maakt. Zo kan je je PADI certificaat steeds uitbreiden! Buur was aan het eind van de dag terug, dus we hebben hem met de bus opgepikt, hebben inkopen gedaan en zijn gaan rijden! De bus, origineel karel, hebben we een geslachtsverandering laten ondergaan en ze heet nu Wendy! Het werd al bijna donker toen we vertrokken en 's nachts kan je beter niet rijden vanwege alle wildlife op de weg. We hebben dus al snel een gratiz camping opgezocht om de volgende dag weer op tijd verder te rijden. We wilden naar mission beach gaan maar kwamen onderweg langs 'paronella park' wat voor mij klonk als een locatie voor een bejaardendagtrip :p Bij de ingang stond een vriendelijke ozzie die ons vertelde dat hij een jaar of 15 geleden een spaans kasteel tegenkwam midden in de jungle. Nou blijkt een of andere gekke spanjaard in de jaren 30 naar Australie geemigreerd te zijn en daar een huis, een kasteel, fonteinen en een complete balzaal in Gaudi-stijl met de hand heeft gebouwd. Hij heeft er ook compleet park omheen gebouwd wat nu een attractie is. Het was ongeveer het heetste tijdstip van de dag en toen we hoorden dat er een prima zwemmeertje onder de waterval lag waren we gauw overtuigd. Met ons toegangsticket hadden we een overnachting, 3 tours en onbeperkt toegang tot park & zwemmeertje. Nou, meteen maar een heerlijke duik genomen daar en je kon dus onder de waterval en de overhangende rotspartij doorzwemmen en een strangler fig die tegen de rotswand op groeide maakte het ook een coole klimwand boven het water :D Een van de tours werd door 2 aboriginal dames gedaan die hun eigen roots aan het uitzoeken waren en daar een tour van maakten. Zo hebben we abo-style een vuurtje gemaakt door met je handen een stokje te draaien (werkt ECHT) en geleeerd dat je de kont van een groene mier af moet bijten als je vitamine-C gebrek hebt! En ja, ze smaken dus ook zuur! In het park zelf nog microbats en flying foxes (fruit bats) gezien en tientallen schildpadden! Hier de rest van de kiekjes.







In paronella park hebben we ook twee Nederlands meisjes ontmoet die voor de volgende dag dezelfde plannen hadden als ons: De Cassoary walk! Een Cassoary is een zeldzame manshoge loopvogel die midden in de jungle leeft. Bij mission beach schijnt de grootste Cassoary populatie te zitten dus wij gingen eens even de vogelspotter uithangen! Je zou denken dat je een vogel zo groot als jezelf niet kan missen maar we hebben er geen een gezien :[

Goed, verder maar weer! We zijn doorgereden naar Cardwell en hebben daar zo'n 1,5 uur zitten twijfelen of we de Thorsborne trail wilden gaan lopen. Dit is een 36 km lange walking trail over zeer ruig terrein op het onbewoonde Hinchbrook Island. Het leek ons aan de ene kant een grote uitdaging en supervet, maar aan de andere hield de hitte en de luchtvochtigheid ons nogal tegen. De dag ervoor met de Cassoary walk waren we al doorweekt, en het Thorsborne Trail is 4 dagen met volle bepakking! We hebben ervoor gekozen om het bij daywalks te houden. Voor de kust van Cardwell hebben we zeekoeien zien grazen in zeegrasvelden. Nee ik heb niet teveel gedronken, zeekoeien eten echt gewoon zeegras! Even verder hebben we in de mangrove nog even naar crocs gespeurd en we zijn zelfs met Wendy over een dik off-road pad langs een rivier gereden om crocs te spotten, maar die zijn al even schuw als Cassuary's. Stelletje mietjes!

Volgende puntje op de tour was de hoogste waterval van Oz! Met de auto konden we op een hoog uitzichtpunt tegenover de waterval komen waar je tegen 267 m vallend water aan kijkt! Omdat we in de droogste tijd van Oz zitten viel er niet zo veel water maar het was nog steeds een heel spectaculair gezicht. Vanaf het uitkijkpunt zijn we afgedaald naar het meertje onderaan de waterval en hebben daar keihard snijkoek (Hier in de Coles gevonden :D) met boter gevratst. Verder ben ik nog een beetje aan het rondklimmen geweest rond het meertje maar dat had ik beter niet kunnen doen want we moesten nog zo'n 300m stijgen tijdens de terugtoch, en dat viel op het warmste moment van de dag! :O Goed ik was dus aardig verrot :p

De volgende dag zijn we naar Paluma National Park geweest. Vanaf de kust rijd je landinwaarts over zo'n 40km vlak terrein (net flevoland) en dan begint er spontaan een berg. Het is ook vrijwel altijd mistig en regenachtig op die bergen vanwege de afkoelende zeewind en dus zit er een prachtig regenwoud. Op de terugweg bij een of ander historische brug hebben we nog een riviertje afgedamd en een waterval gestopt :D Daarna de dam doorgebroken en de waterval ongeveer 20x zo hard laten stromen! Net als vroeger, stroomversnellingen bouwen :p

Eind van de dag zijn we naar Townsville gecrosst, een redelijk grote stad waar we een campervanpark hebben uitgezocht en een prachtige spot naast de BBQ konden claimen :) Daar heb ik voor het eerst sinds tijden weer eens een volle dag achter internet gezeten, heeeerlijk :p Die avond standaard dingen gedaan (spullen wassen, dingen uithangen, meuk schoonmaken, keihard WARM douchen) en vroeg naar bed gegaan.

Maar hier komt ook de 3x pech die ik had :( Zowel m'n digicam als m'n mobiele telefoon starten niet meer op sinds de walking trips van de laatste tijd en de 3e keer pech was dat op het campervanpark in Townsville AUD 350 uit m'n portemonne is gestolen! En de portemonee zat in m'n broekzak, m'n broek lag in de camper en ik lag er naast!!! De brutaliteit! Ik heb het 1x eerder meegemaakt in Valkenburg en toen was ik ook al zo pissed! Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr Ik heb meteen iedereen rondgevraagd maar niks verdachts gevonden en ook geen andere slachtoffers. Toen aangifte gedaan bij de receptie en later bij de politie en via email bij de verzekering. 's Avonds werd ik opgebeld door de verzekering en ik kreeg het gestolen geld terug! :D Dat had ik nooit verwacht! Van de camera kreeg ik 40% van de dagwaarde terug wat bijna niks is in vergelijking met het aankoopbedrag, maar goed, ik was al blij dat ik wat terug kreeg. Verder is het dichtsbijzijnde reparatiecentrum in Brisbane en de camerareparatie word op de $300 geschat :( Ik ben nu dus aan het orienteren op een nieuwe digicam en heb misschien een waterdichte en stootvaste op het oog..

Na al dit geregel nog een beetje inkopen gedaan in de stad. Ik werd nog herkend door Isabella, een meisje waar we in de 1e week in Cairns mee zijn gaan stappen! Met haar nog even Castle Hill beklommen en een prachtige zonsondergang gezien boven Townsville. 's Nachts op de camping de grootste lol gehad met een duitser, een fransman en een nederlandse.

De volgende ochtende haasten haasten en de ferry gepakt naar Magnetic Island. Dat is echt een prachtig eilandje met paradijselijke bounty-strandjes. We hebben een groot deel van het eiland overgelopen en zijn toen van strandje naar strandje gegaan en af&toe even een stukje zwemmen in afgeschermde strandjes waar het water zeker 30 graden was :D De laatste tocht van de dag was een tocht waar veel Koala's in het wild schenen te zitten maar pas toen de zon onderging konden we ze vinden. Dan beginnen ze namelijk actief te worden! Ze maken een soort grommende geluid en dat is de makkelijkste manier om ze te vinden. Koala's zijn echt chille beesten. Ze zitten maar een beetje in zo'n eucalyptus en alles wat ze doen is blaadjes eten en 20 uur per dag slapen. :D Op de terugtoch raakten we aan de praat met een Ozzie die bleek in Alligator Creek te wonen, en dat was net onze bestemming om te overnachten! Hij gaf ons de tip dat je bij het roadhouse gratis kon overnachten en daar bleek gewoon een truckersovernachtingsplaats te zitten! Met TV-kamer, warme douches, wasmachines en alles! Superrelaxt :]

Na deze overnachting hebben we een lange tocht gemaakt richting Airlie beach en onderweg nog even een bak frozen mango langs de snelweg gekocht & weggewerkt. Hmmm :D In Bowen hebben we nog even gelunched & gechilled op het strand en 's middags aangekomen in Airlie beach. Volgens de verhalen kan je hier bruut stappen maar 's nachts was het erg rustig in de feesttenten. Misschien omdat het zondag was ofzo.. Nou ja, vanavond nog maar eens proberen. Vandaag weer een chill dagje gehad en m'n blog bijgewerkt. JAJA ik ben bij! W00t! Haha en verder zijn we op zoek geweest naar verschillende tours. Hier voor de kust liggen de Whitsunday Islands en dat schijnt het summum van 's werelds eilandengroepen te zijn. Dat moeten we zien :D Het aanbod aan reizen is enorm en we laten de keuzes even bezinken tot vanavond want de tripjes zijn erg prijzig hier.

Verder komt morgen Claudia terug van haar trip! :D Dan zie ik r nog 1 dagje voordat ze richting Fraser Island vertrekt en daarna voor een paar maanden naar NZ. Op m'n fotodump heb ik bij alle albums de locatie ingevoerd dus je kan nu op de kaart zien waar ze ongeveer gemaakt zijn :]

Nou dat was m weer voor vandaag folks! Nog ff emailen en dan tijd om voer te brouwen!

Duiken, of toch niet? Ja, toch wel!

Ondertussen al twee weken geleden zijn Buur, Boeters & ik begonnen aan een PADI gecertificeerde open-water dive course, waarna we uit Cairns wilden vertrekken. Als je daarmee klaar bent mag je overal ter wereld gewoon zelf duikapparatuur huren en kan je zonder instructeur gaan duiken! De cursus had twee dagen theorie en zwembad praktijk en daarna twee dagen praktijk op het great barrier reef! Onze instructeur was Mike, een Nederlander die al drie jaar duikcursussen gaf in Cairns met sidekick Saori, een Japanse. Allebei echt goeie instructeurs waar je ook goed mee kan lachen. De twee dagen theorie begonnen met een medische keuring, instructie en een paar video's en deze gingen zonder problemen en het theorie-examen hebben we alledrie met vlag & wimpel gehaald. De praktijk in het zwembad was ook supergrappig maar ik merk toch wel dat ik nooit sport :p Het lastigste vond ik nog wel het "equalizen" dan moet je druk op je buis van eustachius zetten om je binnenoor op dezelfde druk als de omringende waterdruk te krijgen. Anders knallen je trommelvliezen je hersens in :p

De volgende dag (woensdag) werd ik wakker met een keelpijn waar je eng van word en alle holtes in m'n hoofd deden zeer. Officieel mag je niet gaan duiken als je ook maar een kuchje geeft maar ik denk toch maar proberen want ik wil wel die cursus halen! 's ochtends werden we door Mike opgehaald en naar de boot gebracht. We gingen met de Osprey 5, een van de snelste grote boten in Cairns die ons naar Saxons & Hastings Reef bracht. Na de duikbriefing alle gear aangetrokken en het prachtig heldere, blauwe water ingesprongen. Voor de eerste open water duik daalden we af langs een touw en toen begon het gezeik! Ik equalisede me te pletter maar had nog steeds het gevoel alsof m'n trommelvliezen m'n hoofd in werden gedrukt. Na 5 min proberen op 3,5 meter diepte schopte Mike me naar boven met de fijne mededeling dat het vandaag toch niet zou gaan lukken :( Nou, terug de boot op dan maar, alle gear uitgetrokken en gaan snorkelen. Ik had al gauw m'n duikgroep gevonden en heb aan het oppervlakte maar meegesnorkeld! Later op de boot vertelde mike dat het op z'n minst vier dagen duurt voordat je van zoiets geneest! :( Gelukkig konden we een afspraak maken dat we met de open water cursus van de volgende week in konden springen. De rest van de dag heb ik dus uitgebreid gesnorkeld en foto's gemaakt van Buur & Boeters:
Op de terugweg waaide je bekant van het zonnedek af!


En na afloop zag je precies tot waar m'n wetsuit kwam :p

De donderdag van de cursus had rick ook een probleem met equalizen, waarschijnlijk omdat hij te snel dook. Ook Rick kon dus over een week pas weer terugkomen! We hadden dus een kleine week (vrijdagochtend - dinsdagavond) over. Nou ligt er in het binnenland achter Cairns een prachtig bergachtig gebied dat the tablelands heet. Dat zijn we dus in die tijd aan het uitchecken geweest.

Maar voordat ik daarover ga vertellen moet ik jullie maar eens voorstellen aannnn: Claudia!



Hier links op de foto heel charmant in beeld :p Ik heb r ontmoet tijdens de ladies night in de Rhinobar wat altijd een geslaagde feestavond is in Cairns. En ze bleek in hetzelfde hostel te zitten!

Tijdens m'n verblijf in Asylum heb ik echt een supertijd gehad met Claudi. We bleken verdacht veel gemeen te hebben. Voorbeeldjes zijn feesten tot je er bij neervalt, drinken, gekke dingen meenemen op reis en tot in de laatste week ontdekten we nog meer dingen. Om met fantasy RPG's en de DBZ-serie maar eens een paar gekke voorbeelden te noemen :p Ze heeft al door Vietnam, Cambodja, Laos, Thailand, etc gereisd en als ik die verhalen hoor moet ik daar ook een keer heen :D



Maar goed, de trip naar de tablelands! Vanaf Cairns zijn we landinwaarts getrokken naar Yungabarra, Atherton, Herberton en uiteindelijk Irvinebank! Vanaf de kust zie je de natuur veranderen van palmbomen, tropisch regenwoud, dichte bossen, open bossen tot uiteindelijk savanne. We hebben plekken gezien waar jaarlijks 8,3 meter neerslag valt en plekken waar jaarlijks 0,3 meter valt.

De eerste nacht zijn we ver in het binnenland geindigd in Irvinebank, een plaatsje dat zelfs kleiner is als Hazerswoude! Met zo'n 100 inwoners kent iedereen elkaar en bijna alles word betaald met wederdiensten in plaats van geld, heel apart. Na aankomst op de gratis kampeerplaats in het 'centrum' waar we als enige stonden hebben we ons hele kamp opgezet wat inmiddels nog maar zo'n 10 minuten duurt. Daarna zijn we een biertje gaan pakken in de lokale overvolle kroeg (het was er druk met 5 mensen) die tevens dienst doet als postkantoor, tankstation, winkeltje, restaurant, etc, etc. Daar bleken de locals zwaar verrrast te zijn dat toeristen zo maar tegen ze praatten want de meeste toeristen beginnen blijkbaar geen praatje. S'avonds na het eten weer terug gegaan en nog een biertje gepakt maar half 10 werden we de kroeg uit gekickt! Goed, dan maar een kampvuurtje beginnen. M'n eerste kampvuur sinds de reis w00t! Dat dorre, droge hardhout brand prachtig en ik had al gauw een boon-stijl kampvuur gaande :] De lokale bevolking ging thuis wat booze halen en kwam (allemaal met de auto :p) weer richting kampvuur. De rest van de avond tot 2 uur zitten ouwehoeren dus was zeer geslaagd :] De volgende dag werden we om half 8 wakker getrapt door A.D. die vond dat we de halve dag al verslapen hadden. Hij vond het zo cool dat we met iedereen een feestje bouwden dat hij ons een tour door de omgeving wilde geven! Zo zijn we met een dikke 4x4 de bergen ingestierd en hebben we een paar oude mijnschachten van binnen bekeken en bleek er midden in de dorre, droge bergen een enorm stuwmeer te liggen! Na afloop een bakkie gedaan bij hem thuis, het lokale museum bekeken en afscheid genomen van Irvinebank.

De volgende dag hebben we liggen chillen in de Innot Geothermal Hot springs, gekampeerd op een gratis camping en de dag erna zoveel watervallen bekeken tot we ze zat waren :p De vele watervallen zijn de grootste attractie van de tablelands en ik heb ook een paar prachtige kiekjes kunnen maken :]



Na die watervallen kampeerden we op een goedkope self-registration camping en probeerden weer een vuurtje te maken, maar nu met doorweekte tropisch regenwoud takken. Dat is zeker geen aanrader :s Uiteindelijk is het gelukt en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om m'n TE goedkope slippers te offeren aan het vuur!


De volgende ochtend ASAP vertrokken want we werden geterorriseerd door een leger March Flies, een soort dazen op anabole stereoiden. De volgende dag hebben we een 2.4 km junglewalk gedaan met aan het einde de enorm hoge Nandroya Fall. Zoek buur maar eens op in deze foto, dan zie je hoe groot die was:

Soms hoef je niet op zoek te gaan naar de jungle, maar vind de jungle JOU! Tijdens de terugweg bleek deze verstekeling aan m'n bloed begonnen te zijn:
Maar hij zat nog niet erg vast want toen ik m'n sandaal uittrok liet ie los. Hij was blijkbaar erg gesteld op m'n sandaal want het kostte de grootste moeite om hem daar af te krijgen!

Dinsdag zijn we terug gekomen in Asylum, Cairns en woensdag toch wel zenuwachtig weer op de boot gesprongen om de duikcursus af te maken! Hopen, hopen, hopen dat equalizen nu wel goed gaat. Deze keer had ik Saori als instructrice en ook meteen als duikbuddy. Bij de afdaling langs het touw ben ik heeel langzaam dieper gedoken en JA! Het ging goed! Geen problemen! :D Tijdens de duik zonder problemen alle oefeningen gedaan en een prachtige tocht door het koraalrif gemaakt! Alle duiken gingen prima en tussendoor hebben we nog gesnorkeld zo lang we konden! Donderdag, de tweede dag op het rif ging weer prima! Geen enkel probleem met de oefeningen en lekker genoten van de duik. De moeilijkste oefening is stilhangen in het water op een vaste hoogte zonder je te bewegen. Dit kan je doen door precies zoveel lucht in je longen te houden dat je net niet gaat drijven en net niet gaat zinken. Maar ondertussen moet je wel blijven ademhalen! :] Op het rif prachtige dingen gezien. Koralen in alle vormen & kleuren, hard & zacht, zeekomkommers, vissen in alle formaten en kleuren, echt prachtig! Ik had ook nog een paar vissen nieuwsgierig gemaakt door te doen alsof ik voer uit mn BCD zakje haalde dus die kwamen vlakbij kijken of er wat te halen viel. Ook nog een paar giant clams gezien. De grootste had zo'n 1,5 meter grote schelp en als je er boven een beetje wappert gaat die hele enorme schelp dicht! Ook nog veel "Nemo's" gezien, die visjes kan je uit hun annemoon lokken door een beetje met je vinger te bewegen. Ze zullen je zelfs aanvallen om hun annemoon te beschermen! :]

Na een dag duiken gewoon gaan stappen en met Buur, Boeters & Claudia weer naar de Ladies Night in de Rhinobar geweest. De vrijdag de hele dag met Claudia doorgebracht en aan het einde van de dag eindelijk vertrokken uit Cairns! Maar dat lees je in de volgende post!